Moonlight

Τορτελλινάκια Λεμονάτα

CypriotBlogs, Ιστομαγειρέματα No Responses »

Mar 202012

Άρθρο από το blog: Ιστομαγειρέματα:

Το καλαμαράκι ανακάλυψε την πιο κάτω συνταγή εδώ. Την έκαμε μια φορά και εντυπωσίασε. Τη δεύτερη φορά μου την έκαμε εμένα και με εντυπωσίασε κι εμένα.
Εν εύκολο, αλλά εντυπωσιακό πιάτο.

Σημείωση ότι δεν μου αρέσκουν τα τορτελλίνια, δεν μου αρέσκει η παρμεζάνα, δεν μου αρέσκει το Worcestershire sauce, δεν μου αρέσεκι το μπιζέλι, τα λεμονάτα φαγητά, ο μαϊντανός, και το κρεμυδάκι.

Το φαί τούτο όμως απλά τα σπάει!

Φωτογραφία δεν πρόβλαβα να βγάλω, ίσως μια άλλη φορά να τηνμ προσθέσω να μην μείνει ορφανό το ποστ μας. :)

Μεν αλλάξετε κάτι, μεν αφήσετε κάτι πίσω, τουλάχιστον δοκιμάστε το την πρώτη φορά όπως είναι τζαι μετά βλέπετε...

Υλικά:
2 πακέτα τορτελίνι με τυρί
1/2 φλυτζάνι ελαιόλαδο
1/2 φλυτζάνι τριμμένη παρμεζάνα
1/4 φλυτζανιού χυμό λεμόνι
2 σκελίδες σκόρδο
1 κουταλάκι Worcestershire sauce
2 φλυτζάνια κοτόπουλο σε κομματάκια μαγειρεμένο με αλάτι και πιπέρι
1 φλυτζάνι μπιζέλια βρασμένα
1/2 φλυτζάνι ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια
1/2 φλυτζάνι ψιλοκομμένο μαϊντανό
αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση:
Βράστε τα τορτελίνι με λίγο αλάτι στο νερό, σύμφωνα με τις οδηγίες στη συσκευασία.
Στο μπλέντερ ανακατέψτε το ελαιόλαδο, την παρμεζάνα, το χυμό λεμόνι, το σκόρδο και το Worcestershire sauce μέρι να γίνουν σαν ένα ντρέσινγκ.
Ανακατέψτε αυτό το μίγμα με τα τορτελίνι.
Προσθέστε το κοτόπουλο, τα μπιζέλια, τα κρεμμυδάκια και το μαϊντανό.
ανακατέψτε και προσθέστα αλάτι και πιπέρι εάν επιθυμείτε.

Πάει πολύ με λευκό κρασί είτε ως ορεκτικό (λόγω του λεμονιού), είτε ως κυρίως.

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Ιστομαγειρέματα.

Αλμυρά ρολάκια στα γρήγορα

CypriotBlogs, Ιστομαγειρέματα No Responses »

Feb 112012

Άρθρο από το blog: Ιστομαγειρέματα:

Μες στη βδομάδα εδοκίμασα κάπου κάτι πολλά νόστιμο και μυρωδάτο, τζαι εζήτησα τη συνταγή. Τζαι ήδη εκάμε τα η μάδερ, αλλά θα μοιραστώ εγώ τη συνταγή μαζί σας:

Υλικά:
1/4 ματσάκι μαϊντανό
2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια
1/2 πράσινη πιπεριά
125 γρ. μπέικον
1/2 ποτήρι τυρί κίτρινο τριμμένo
1 κουταλιά μαγιονέζα
1/2 κουταλάκι σκόνη κάρι
λίγο ελαιόλαδο
βούτυρο/μαργαρίνη
1 ψωμί sliced χωρίς κόρα

Εκτέλεση:
Ξεκινούμε ψιλοκόβοντας όσο πιο πολύ μπορούμε το μαϊντανό, τα κρεμυδάκια και την πιπεριά.
Καθαρίζουμε το μπέικον από το πολύ λίπος και τηγανίζουμε ελαφρά στο λάδι μας.
Ανακατέυουμε όλα μαζί τα υλικά μας (μαϊντανό, κρεμμυδάκια, πιπεριά, μπέικον, τυρί, μαγιονέζα, κάρι)
Πιέζουμε την κάθε φέτα ψωμιού με τον πλάστη και με ένα κουταλάκι βάζουμε λίγο από το μίγμα μας στην μια άκρη της φέτας και τυλίγουμε.
Τοποθετούμε τα ρολάκια μας σε ένα ταψί με την πλευρά που τα κλείσαμε προς τα κάτω για να μείνουν κλειστά.
Τα αλείβουμε με λίγο βούτυρο ή μαργαρίνη και τα ψήνουμε για 15-20 λεπτά στους 150 βαθμούς να γίνουν λίγο κρατσουριστά.

Είναι ό, τι πρέπει για να συνοδέψετε τον καφέ/τσάι σας ή ακόμα τζαι για μια νύχτα για ποτά με τους φίλους σας!

(Φωτό δεν έχει, φαγώθηκαν ήδη!)

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Ιστομαγειρέματα.

Cinnamon Buns

CypriotBlogs, Ιστομαγειρέματα No Responses »

Nov 212011

Άρθρο από το blog: Ιστομαγειρέματα:

Εδώ και μέρες αποζητώ κάτι γλυκό και λαχταριστό που να μυρίζει χειμώνα και να με κάνει να χαίρομαι που είναι χειμώνας (παρόλο που το χειμώνα τον μισώ).Και ήρθε η επιφοίτηση!Θα φτιάξω cinnamon rolls!

Υλικά:
Ζύμη:
1 φλυτζάνι ολόπαχο γάλα
3 κουτάλια (1/4 του μεγάλου στικ) βούτυρο ανάλατο
3 1/2 φλυτζάνια (ή και περισσότερο) αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 φλυτζάνι ζάχαρη
1 μεγάλο αυγό
2 1/2 κουταλάκια (1 φακελάκι) μαγιά
1 κουταλάκι αλάτισπορέλαιο/λιωμένο βούτηρο για άλειμμα

Γέμιση:
3/4 φλυτζανιού καφέ ή μαύρη ζάχαρη
2 κουτάκια κανέλα αλεσμένη
1/4 φλυτζανιού (1/4 του μεγάλου στικ) βούτυρο ανάλατο, σε θερμοκρασία δωματίου ή λιωμένο

Γλάσο:
115 γρ. τυρί κρέμα (φιλαδέλφια) σε θερμοκρασία δωματίου
1 φλυτζάνι ζάχαρη άχνη1/4 φλυτζανιού (1/4 μεγάλου στικ) βούτυρο ανάλατο σε θερμοκρασία δωματίου ή λιωμένο
1 κουταλάκι (1 φακελάκι) βανίλια

Πάμε να μαγειρέψουμεεεε!!!
Για τη ζύμη:
Σμίξτε το γάλα και το βούτυρο και ζεστάνετε μέχρι να λιώσει το βούτυρο.
Τοποθετήστε το μίγμα στη λεκάνη του μίξερ μαζί με το ένα φλυτζάνι από το αλεύρι, τη ζάχαρη, το αυγό, τη μαγιά και το αλάτι. Χτυπήστε σε σιγανή ταχύτητα για λίγο και συνεχίστε προσθέτωντας το υπόλοιπο αλεύρι, ίσως και λίγο παραπάνω, μέχρι να έχετε ένα ζυμάρι που θα ξεκολλά από το μπολ και θα σχηματίζει μια μπάλα.
Τοποθετήστε τη ζύμη σε αλευρωμένη επιφάνια και ζυμώστε μέχρι να γίνει ελαστική προσθέτωντας περισσότερο αλεύρι εάν χρειάζεται.
Ζυμώνετε για 5-6 λεπτά και μετά σχηματίστε μια μπάλα.
Τοποθετήστε τη μπάλα σε λαδωμένη κούπα, καλύψτε την κούπα με πλαστικό και μια πετσέτα και αφήστε κάπου ζεστά (τώρα που είναι χειμώνας δοκιμάστε να τη βάλετε σε ένα φούρνο μετά που ψήσατε το μεσημεριανό σας και έχει κρυώσει λίγο).
Αφήστε τη ζύμη να φουσκώσει για περίπου 2 ώρες, μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο.

Γέμιση:
Αναμίξτε τη μαύρη ζάχαρη με την κανέλα καλά.
Μεταφέρετε τη ζύμη σε αλευρωμένη επιφάνια και ανοίξτε την σε ένα φύλλο με πάχος λίγο λιγότερο από μισό εκατοστό σε ορθογώνιο σχήμα.
Απλώστε το λιωμένο βούτυρο στη ζύμη αφήνωντας στις 2 πλευρές ένα περιθώριο 1 εκατοστό. Πάνω από το βούτυρο κατανείμετε το μίγμα ζάχαρης και κανέλας.
Τυλίξετε τη ζύμη σχηματίζοντας ένα κορμό. Με ένα καλό μαχαίρι κόψετε τον κορμό σε φέτες πάχους 1-1,5 εκατοστών.
Αλείψτε το ταψί σας με βούτυρο ή λάδι.Μεταφέρετε τα ρολάκια σας στο ταψί και ξανά, καλύψετε με πλαστικό και πετσέτε και αφήστε και πάλι σε θερμό σημείο για να φουσκώσουν για περίπου 40 λεπτά, μέχρι σχεδόν να διπλασιαστούν σε όγκο.
Τοποθετήστε το ταψί σας στο κέντρο του φούρνου που θα έχετε προθερμάνει στους 180 βαθμούς κελσίου. Ψήστε μέχρι να ροδίσουν οι κορφές τους, για περίπου 20 λεπτά.
Βγάλτε από το φούρνο και αφήστε για 10 λεπτά σε μια σχάρα για να κρυώσουν.

Για το γλάσο:
Συνδιαστε το τυρί κρέμα, την άχνη, το βούτυρο και τη βανίλια και χτυπήστε στο μίξερ μέχρι το μίγμα να έχει απαλή υφή.
Απλώστε το στα ρολάκια.

Σερβίρετε ζεστά ή σε θερμοκρασία δωματίου.

Παν πολλά με το τσάι σας το απόγευμα, ή μπροστά που το τζάκι!

Απολαύστε υπεύθυνα!

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Ιστομαγειρέματα.

Cinnamon rolls

CypriotBlogs, Paint It Moonlight. No Responses »

Nov 212011

Άρθρο από το blog: Paint It Moonlight:

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Paint It Moonlight.

Το γοβάκι της Σταχτοπούτας.

CypriotBlogs, Paint It Moonlight. No Responses »

Oct 302011

Άρθρο από το blog: Paint It Moonlight:

Φίλες και φίλοι (που ελάλεν τζαι η υπέρτατη Βέφα), η κάτωθι υπογεγραμμένη έκαμεν και πάλι το θαύμαν της.
Εν θέλω να κάμνω υπεκφυγές, αλλά έννεν ακριβώς εγώ που το έκαμα. Έφταια τζαι εγώ (αν μη τι άλλο εγώ πκιερώννω), αλλά παραπάνω έφταιεν άλλος.

Πριν μήνες (3 Σεπτεμβρίου συγκεκριμένα) εμετέβηκα σε γνωστόν μεγάλον εγγλέζικον κατάστημαν στην περιοχή της Ακρόπολης. Είπα ότι φέτος ΔΕΝ θα μείνω με τα περσινά παπούτσια το χειμώνα και να γυρέφκω μες στη μέση της σαιζόν να έβρω άλλα. Θα αγοράσω, είπα, που ΠΡΙΝ να χειμωνιάσει.

Και εκεί που έκαμα τη σκέψη, εσταλήκαν στο τρίτο ράφι δεξιά τα υπεροχότερα, απλούστερα, κομψοτερα μαύρα μπαλαρινέ παπουτσάκια. Στο μοναδικό (από ότι ξέρω) κατάστημα που ΚΑΙ φέρνει μεγέθη ως 42 ΚΑΙ είναι και μεγάλη η φόρμα τους.

Εδοκίμασα τα, αγαπήσαν με, αγάπησα τα. Ντάξει όσο να'ναι το πόδι με τόσους μήνες σάνταλο απλώνει, φαρδυνίσκει, χαλαρώνει, αλλά πλέον, μετά από 24 χρόνια πείρα μπορώ να καταλάβω είπα πότε ΘΑ είναι καλό το παπούτσι και πότε ΘΑ είναι μεγάλο μου, και πότε ΘΑ είναι στενό.

Επίσης, το ένα μου πόδι (εχώνεψα το πλέον) είναι μισό νούμερο μεγαλύτερο που το άλλο. Εν φορώ στο ένα παπούτσι πατό και στο άλλο όι, απλά το ένα τσιλλιέται και το άλλο εν κανονονικό. Είπαμε, οι παραπάνω έχουν μικρές φόρμες στα παπούτσια που εμπορεύονται, και δεν παν πάνω από 41 νούμερο.

Τα παπουτσάκια ένοιωθα τα να με πιέζουν όσο έπρεπε. Ήταν έρωτας. Εχτύπησα τα επιτόπου.

Φαστ φόργουονρτ σχεδόν 2 μήνες αργότερα. Συγκεκριμένα πριν 1 βδομάδα. Πάω να φορήσω τα παπουτσάκια μου για πρώτη φορά. Το ένα εφόρησα το, το άλλο ήταν χαμέ, αναποδογυρισμένο. Θορώ ήταν πάνω το αυτοκόλλητο που το κατάστημα. Πιάννω το τζαι πάω να το φκάλω. Γουάο, λαλώ, μα κάμνει μου το 40 1/2;;;;;; Κατουρώ λίο πάνω μου και ταυτόχρονα αναλογίζομαι αν έχω άδικο εγώ ή αν όντως έγινε κάτι και κάμνει μου το 40 1/2. Επίσης ταυτόχρονα (μάλτιτασκινγκ λέμε) φκάλλω το αυτοκόλλητο που το ένα παπούτσι τζαι φκάλλω το άλλο να του ξικολλήσω τζαι τζίνου το ευτοκόλλητο του. Τζαι τι θωρούν τα ματάκια μου;

Το δεύτερο παπούτσι ήταν 41!!! Γυρίζω θορώ τα τζαι τα 2.... λαλώ ΦΑΚ. Έφκαλα τα τζι έβαλα άλλα.

Είπα θα πάω να δω τι έγινε. Το φταίξιμο έννεν δικό μου. Εμένα εξάλλου κάμνουν μου! Μπορεί να το έκαμα τζαι ξεπίτηδες ασπούμε, εν έπρεπε τζίνοι να τσιακκάρουν τι πουλούν; Αν μη τι άλλο έννα τους έμεινε ένα που το ένα, τζι ένα που το άλλο απούλητα! Εν τους συφέρει!

Την Πέμπτη το απόγευμα έπιασα τα τζι επήα στο γνωστό κατάστημα. Κατευθύνομαι πρώτα προς την κοπέλλα στα παπούτσια. Λαλώ της έτσι κι έτσι, τι πρέπει να κάμω; Λαλεί μου μα δεν έχει άλλο 41 έδώ! Λαλώ της τζι εγώ, καλά, εγόρασεν τα τζι άλλο πλάσμα λάθος; Άτε εγίνηκεν μια φορά! Εν δυνατόν νε έγινεν τζαι δεύτερη; Λάθος μου μου επερίμενα να συνεννοηθώ βέβαια με την κοπέλλα, αφού ούτε ελληνικά ΚΑΛΑ εν εμίλαν, ούτε αγγλικά, Όσπου να επεξεργαστεί τζίνο που ακούει τζαι να κατανοήσει τζαι να απαντήσει τζαι να της πω έννεν τούτο που είπα, εν άλλο.... άσε αναγνώστη, να μεν σε σπάσω τζι εσένα.

Στο τέλος είπε μου πήεννε πάνω στες αλλαγές να σε βοηθήσουν.

Επήα στες αλλαγές, αμέσως επιάσαν τα τζαι εδώσαν μου ένα πιστωτικό σημείωμα. Λαλούν μου, πάρτα μαζί σου κάτω τζαι έβρε το σωστό που θέλεις τζαι πήεννε ξανααγόραστα. Λαλώ της ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑΙΡΙ!
Μα όι, δεν γίνεται. Μπαίνει και στο σύστημα της, κάτι θωρέι, λαλεί μου άτε πάμε μαζί. Πάμε, βρίσκουμε ξανά την κοπέλα στα παπούτσια. Ξαναλαλεί μας ότι δεν έχει ταίρι 41. Επιμένει η άλλη, σάννα τζαι ενευρίασε τζιόλας. Κόρη μου πούντα τζίνα που σου μινήσκουν; ΕΝ μου εμείναν! Πού εν τζίνα που εν ταιρκάζουν; Πού τα βάλλεις; Εν έχω, εν εμείναν! Ξανά τζαι ξανά.

Ύστερα ήρτεν τζαι τρίτη. Επήε ετσιάκκαρε ξανά, πάλε αρνητική η απάντηση. ΛΑλώ τους οκ, στο άλλο χρώμα υπάρχουν κάπου; Όχι. Καλά, μπορώ να τα φορήσω να δω αν μου κάμνουν έτσι λάθος τζαι να τα πιάσω όπως τα είχα τζαι κανεί; Δοκίμαστα αλλά....
Λαλώ της αφού μπορεί να μου κάμνουν, το ένα πόδι εν μισό νούμερο μεγαλύτερο που το άλλο! Δοκιμάζω τα. Κάμνουν μου. Λαλώ της κάμνουν μου.

Μα...ξέρεις.... εγώ δεν μπορώ να σου τα πουλήσω λάθος!!! Μα τώρα σοβαρολογείς; Επούλησες μου τα μια φροά λάθος. Εν μου διάς τα λεφτά μου πίσω, αναγγάζεις με να γοράσω κάτι άλλο που το κατάστημα σου. Τζαι προθυμοποιούμαι να τα πιάσω λάθος να λυθεί τζι εσένα το πρόβλημα σου τζι εμένα το δικό μου, τζαι λαλείς μου εν γίνεται; ΉΔΗ έκαμες λάθος, αν το ξανακάμεις ενώ έχεις μιλήσει με την υπεύθυνη σου τι σε κολιεί;

Μιλούμε ξανά και ξανά και ξανά με την υπεύθυνη, και το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να πιάσει τα στοιχεία μου και αν σε 10 μέρες δεν βρεθεί το ταίρι το σωστό να έρτω να τα πιάσω. Σίουρα; Σίουρα.

Τζίνο που με απασχολεί τωρά είναι, αν πάω τζαι δεν μου τα διούν πίσω, τι πρέπει να κάμω εγώ; Έχω όντως εγώ το λάθος και το φταίξιμο ή τζίνοι; Μπορώ να απαιτήσω τα λεφτά μου πίσω ΌΙ ΣΑΝ πίστωση για το ίδιο κατάστημα εφόσον δεν φταίω εγώ για το λάθος;

Ξέρει κανένας τι παίζει; Έκαμε κανένας έτσι πατάτα ποττέ του όξα είμαι μόνο εγώ τζαι ο παπάς μιας συμμαθήτριας μου στο δημοτικό που εγόρασε της κόρης του που την Αγγλία αθλητικά τζαι ήταν τζαι τα 2 αριστερά;!;! (τούτο ξεπερνά με τζι εμένα!!!) Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Paint It Moonlight.

Pain in the Ass

CypriotBlogs, Paint It Moonlight. No Responses »

Oct 292011

Άρθρο από το blog: Paint It Moonlight:

Εψές επήα με μια φίλη για ένα καφέ. Σαν επηένναμε είδαμε έξω που τη Βουλή κάτι τύπους με κάμερες κλπ τζαι μια blow up doll. Αν μάθετε τι εγυρίζαν πέτε μου τζι εμένα.
Ύστερα επεράσαμε έξω που το Μουσείο τζαι είδαμε τη στάση που ετοποθετήθηκε για τα ποδήλατα. Ήπιαμε τον καφέ μας, τζαι είπαμε να δούμε τι παίζει με τα ποδήλατα.
Εκάτσαμε να μελετήσουμε λίο τη φάση, ήρταν 2 παιδιά, καλαμαράδες, τζαι τζίνοι ήταν κουρτισμένοι να πιάσουν. Είπα τους ότι ήξερα, τζαι επιάσαν τα ποδηλατά τους τζι εφίαν.

Εμείς είπαμε να πιάσουμε που ένα τζαι να πάμε ως τον Άγιο Δομέτιο να τα αφήσουμε. Επήραμεν ένα αυτοκίνητο τζιαμέ τζαι επήαμε πίσω στο μουσείο. Επιάσαμε που έναν (εμένα εν του άρεσκεν η κάρτα μου τζι έκαμεν μου κούτσια ώσπου να με δεχτεί αλλά τελικά όλα καλά) τζαι εκάμαμεν ένα γυρό τζιαμέ στην πλατειούδαν να δούμεν αν αθυμούμαστεν να κάμνουμε ποδήλατο γιατί τζαι οι 2 μας είχαμε που το δημοτικό να κάμουμεν (εγώ είχα παιδικό ποδήλατο να καταλάβετε, εν είχα ποττέ μου κανονικών διαστάσεων). Εθυμηθήκαμεν (τελικά αλόπως εν αλήθκεια που λαλούν ότι εν το ξιάννεις ποττέ) τζαι εξεκινήσαμεν. Άψαμεν τα φωτούθκια μας, η μια η σέλλα είχε νάκκον πρόβλημα αλλά εν εμπορούσαμεν να κάμουμεν διαφορετικά, εχαμήλωνεν μόνη της, εν εμείνισκεν πάνω, τζαι εγύριζεν ποτζί ποδά, τζαι εξεκινήσαμεν. Δυστυχώς εν είχε παντού ποδηλατόδρομο, οπότε σε κάποια σημεία εχρησιμοποιούσαμεν τα πεζοδρόμια (άμα μας εχωρούσαν τζαι ΑΜΑ δεν είχε παρκαρισμένους χώρκατους πάνω), ή επηένναμεν που μες στες γειτονιές άμα ούτε το πεζοδρόμιο εν αρκούσε, τζαι εθυμηθήκαμε που ήμαστουν μωρά τζαι εγυρίζαμεν με τα ποδήλατα μες στους δρόμους άνενιας. Μετά στην Αγίου Παύλου επιάσαμεν τον ποδηλατόδρομο τζαι εφτάσαμεν στη στάση.....

...για να συνηδητοποιήσουμε ότι η στάση δεν ήταν σε λειτουργία. Επικοινωνήσαμε με τη γραμμή βοήθειας, οι οποίοι "δεν εμπορούσαν να μας βοηθήσουν επειδή δεν εξεκίνησε ακόμα κανονικά η λειτουργία"- μάλλον έτσι γίνεται πλέον, κάμνεις εγκαίνια τζαι ΜΕΤΑ αρχίζεις να δουλεύκεις. Ασπούμε εσύ ήντα δουλεύκεις άμα δεν δουλεύκετε "κανονικά". Τζαι διερωτούμαι πώς θα είναι το "κανονικά"... Τέσπα. Μακάρι να μέννεν άσhημα τα πράματα όπως τα θορώ να πηένουν.

Με οτύτα τζαι με τζίνα έπρεπε να κάτσουμε να δούμε τι ήταν να κάμουμε, πώς θα τα επέρναμεν πίσω. εγώ κουρασμένη εν ήμουν. Επόνουν λίο τον κώλο μου, αλλά ντάξει. Η άλλη ήταν κουρασμένη, ήταν πιασμένη, επόνησεν την πλάτη της, με λία λόγια δεν είχε περίπτωση να πάει πίσω με το ποδήλατον. Εκάλεσα ενισχύσεις. Ήρτεν η αναπληρωματική, το Πελλόπλασμαν (η οποία φιλοξενεί ένα γατάκι που ψάχνει σπίτι γιατί έχασε τη βιολογική του μάμμα παρεπιμπτόντως), και με τη συνοδεία της άλλης με το αυτοκίνητο επήραμεν τα τζι αεπαραδώσαμεν τα στο Μουσείο πάλε.

Επληρώσαμεν που 3 ευρώ γιατί με ούλλη τούτη την ιστορία εκαθυστερήσαμε (αν και κατ' εμένα άδικα επληρώσαμε, δεν υπήρχε καμία προειδοποίηση ότι οι άλλες στάσεις ήταν εκτός λειτουργίας)

Το καλό μας επεράσσαμεν καλά, είπαμε να το ξανακάμουμε (μετά τις 7 Νοεμβρίου που θα λειτουργούν όλα "κανονικά"). ΑΛΛΑ αναγνώστη μου....

ΑΛΛΑ, λέω, εσύ που είσαι αθλητικός και σπορτίφ τύπος και πολύ ολτέρνατιβ σε παρακαλώ, αν έχεις κανένα μυστικό ρέμεντι για τον πόνο του κοκκάλου του κώλου, πλίζ ντου σhέαρ γιατί ο πόνος είν'αβάσταχτος και δνε μπορώ ούτε να κάτσω.

Ευχαριστώ. This is Moonlight signing off. Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Paint It Moonlight.

Pain in the Ass

CypriotBlogs, Paint It Moonlight. No Responses »

Oct 292011

Άρθρο από το blog: Paint It Moonlight:

Surprise!!!

CypriotBlogs, Paint It Moonlight. No Responses »

Oct 272011

Άρθρο από το blog: Paint It Moonlight:

Happy Birthday! :)

Χορηγοί επικοινωνίας:

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Paint It Moonlight.

Hallelujah

CypriotBlogs, Paint It Moonlight. No Responses »

Oct 232011

Άρθρο από το blog: Paint It Moonlight:

Τούτο το τραγούδι είχα το ακούσει στην original εκτέλεση του Cohen, παλιά, αλλά τες τελευταίες δύο βδομάδες είναι το πρώτο τραγούδι που ακούμε στο μάθημα σύγχρονου μπαλέτου...
Για κάποιο λόγο συγκινεί με πάρα πολλά, δίνει το στομάχι μου κόμπο, θέλω να κλαίω τζαι να κάμω εμετό που το μαράζι που νοιώθω.
Εν ξέρω γιατί, εν μπορώ να το δικαιολογήσω, αρέσκει μου τόσο πολλά να το ακούω ακόμα τζαι έτσι όπως γίνουμαι...
Που την Παρασκευή ως σήμερα, άκουσα το τουλάχιστον 15 φορές τζαι ακόμα νοιώθα τα ίδια πράματα αλλά εν θέλω να το αποφύγω, ούτε το εβαρέθηκα.

I've heard there was a secret chord
That David played, and it pleased the Lord
But you don't really care for music, do you?
It goes like this
The fourth, the fifth
The minor fall, the major lift
The baffled king composing Hallelujah

Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah

Your faith was strong but you needed proof
You saw her bathing on the roof
Her beauty in the moonlight overthrew you
She tied you to a kitchen chair
She broke your throne, and she cut your hair
And from your lips she drew the Hallelujah

Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah

Baby I have been here before
I've seen this room, I've walked this floor
I used to live alone before I knew you.
I've seen your flag on the marble arch
Love is not a victory march
It's a cold and it's a broken Hallelujah

Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah

There was a time when you let me know
What's really going on below
But now you never show it to me, do you?
And remember when I moved in you
The holy dove was moving too
And every breath we drew was Hallelujah

Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah

Maybe there’s a God above
But all I’ve ever learned from love
Was how to shoot at someone who outdrew you
It’s not a cry you can hear at night
It’s not somebody who has seen the light
It’s a cold and it’s a broken Hallelujah

Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah

Έχει κι άλλο αλλά ο παρέας ως δαμέ τραγουδά δαμέ...

Εσείς ενοιώσετε έτσι για συγκεκριμένο τραγούδι ποττέ;

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Paint It Moonlight.

Το ανύπαρκτο ρεζίλι της ζωής μου

CypriotBlogs, Paint It Moonlight. No Responses »

Oct 222011

Άρθρο από το blog: Paint It Moonlight:

Ήταν να κάμω ποστ με τίτλο το κωλομέρι έτσι για να συνεχίσει η σειρά με τον κώλο και την πουλλού...αλλά τελικά αρκέψαν τα ρεζιλλίκια σας τζαι είπα εν χρειάζεται.

Τα ποστ σας με τα ρεζιλλίκκια εν πολλά κκουλ, τζαι όποιο διαβάσω προσπαθώ να σκεφτώ κάτι ανάλογο ή μη που να μου έτυχε...

Κάποια πράματα σίουρα θα μου ετύχαν που ήμουν πιο μιτσιά, αλλά όπως είπα κάποιου, πρέπει να είπα τόσες φορές ότι δεν εγίναν που επίστεψα το τζαι μόνη μου τζαι πλέον εν σάννα τζαι εν έγινε ποττέ τίποτε. Γι'αυτό δεν θυμούμαι τίποτε.

Μα εν δυνατόν να μεν έτυχε τιποτε πιο πρόσφατο να το θυμούμαι ρε παιδί μου;
Ναι...μπορεί να είναι δυνατόν...

Εσυνηδητοποίησα, θκιεβάζοντας τα δικά της Πρασινάδας, ότι άμα εβρέθουμουν σε μια περίσταση όπου ενόμιζα ότι ήταν να γίνω ρεζίλι, απλά απέφευγα τα δύσκολα.

Όταν ήμουν δημοτικό ήταν της μοδός τα γενέθλια στο μπόουλινγκ, τζαι ούλλοι επαίζαν τζαι μπόουλινγκ. Εγώ αντρέπουμουν τζαι εν έπαιζα.
Ο δάσκαλος της γυμναστικής έβαλλε μας να κάμνουμε ασκήσεις και μετά να παίζουμε μπάσκετ ή ποδόσφαιρο. Εγώ έκαμνα τες ασκήσεις τζαι απλά επέμενα τζαι δεν έπαιζα παιχνίδια.
Τούτο εσυνεχίστηκε τζαι στο λύκειο. Έκαμνα τες ασκήσεις, τα αερόμπικς, τους χορούς, αλλά ποττέ δεν έπαιζα ομαδικό άθλημα εκτός που βόλεϊ. Το βόλει εν το μόνο που επροσπαθούσα επειδή ήμασταν χωρισμένοι λόγω γηπέδου σταθερά σε 2 ομάδες, εν εχριεάζετουν πχ να θυμούμαι ποιος εν στην ομάδα μου τζαι ποιός όι, ή να θορώ ΤΖΑΙ τη μάππα, ΤΖΑΙ γυρώ μου!
Στο μπαλέτο 10 χρόνια δεν έδειχνα συναίσθημα. Εστέκουμουν πάντα πίσω (και δεν είχε κανένας αντίρηση γιατί ήμουν ψηλή και ήταν λογικό) και έκαμνα σωστά μεν τες ασκήσεις μου, αλλά χωρίς συναίσθημα δε.
Έμαθα να οδηγώ. Για την εξέταση της οδήγησης δεν απαιτήτουν να μάθουμε παράλληλο παρκάρισμα. Αποτέλεσμα ήταν να μεν μου μάθει κανένας ποττέ.
Τζαι ποττέ δεν το επροσπάθησα αν είχε κόσμο γυρώ μου να θωρεί ή να περιμένει. Επροτιμούσα να παρκάρω κάπου μακριά τζαι να περπατήσω ασπούμε.
Στο πανεπιστήμιο είχαμε μάθημα γεωπολιτικής. Ο καθηγητής μας ένας ~~φωτεινός~~ παντογνώστης, πραγματικά πολλά σπουδαίος επιστήμονας. Ακόμα εν ήβρα λάθος στα πράματα που μου ελάλεν ανά διαστήματα. Για το κυπριακό, για τα πετρέλαια του κόσμου, για τα νερά, για το Ισραήλ, για την Τουρκία, για την Ελλάδα, το Λίβανο, τα πάντα. Τζαι μιλούμε είπε μας πριν 6 χρόνια πράματα που για τζίνον ήταν όουλντ νιούζ τζαι σήμερα αρκέψαν τζαι φαίνουνται στην πραγματικότητα... Που λέτε, είχαμε τούτο το μάθημα. Ναι, να μάθω ότι ύλη θέλεις. Να σhηστώ να την καταλάβω για να τη μάθω νερό. Να καταλάβω τι με ρωτούν τζαι γιατί απαντώ τζίνο που απαντώ. Αλλά προφορικά; Τζαι να ξέρει ότι είμαι τζαι Κυπράια; Τζαι να με ρωτά πράματα που μπορεί να έπρεπε να ξέρω τζαι να μεν τα ξέρω; Όι, εν επήα να δώσω. Εθκιέβασα, έμαθα τα, αλλά επειδή ήταν προφορικό εν επία. Ούτε την επόμενη φορά. Ούτε την επόμενη. Ούτε την επόμενη. Στο τέλος επήα, την τελευταία φορά που εξέτασε ο ίδιος το μάθημα του πριν φύει που το πανεπιστήμιό μου. Τζαι ήταν πολλά καλός. Είπα του τζαι ότι είχα τούτο το θέμα τζαι εν έρκουμουν να δώσω ενώ εθκιέβασα τα 1000 φορές. Είπα του τζαι ότι ένοιωθα ότι εν ππόιντλες να του τα λαλώ όσο καλά τζαι να τα ξέρω, γιατί νοιώθω σαν το μωρό. Σάννα τζαι ανακάλυψα την τασhινόπιττα. Λαλεί μου εν περιμένω να μου πείτε κάτι ουάου. Να δω αν επροσπαθήσετε για τζίνα που είπαμε, τζι αν μπορείς να μιλήσεις για κάτι άλλο έννα το καταλάβω τζαι θα μιλήσουμε.

Σιγά σιγά εκατάλαβα ότι έννεν φυσιολογικό τούτο το πράμα που κάμνω πάντα. Ενόμιζα ότι τούτο εν το φυσιολογικό, ότι έτσι εκάμναν ή έτσι έπρεπε να κάμνουν ούλλοι...

Αλλά τελικά έμαθα ότι η αρφή μου έπαιξε μπόουλινγκ, ότι είχε και άσχετους στο μπάσκετ στο σχολείο, ότι όταν εγώ έκαμνα τες ασκήσεις, τζαι μετά έδειχνα τους τες εγώ αντί η δασκάλα στο λύκειο, είχε που δεν εκαταλαβαίναν τι έπρεπε να κάμουν, πόσο μάλλον να το κάμουν τζιόλας. Έμαθα ότι μπορεί να μεν χορεύκουν ούλλοι καλά, τζαι χέι, εν θα γίνουμε ούλλοι μπαλαρίνες, άρα γιατί να μεν το ευχαρισκιούμαστε σαν χορεύκουμε; Έμαθα ότι κάμν ότι μπορώ τζαι αν κανεί, καλώς.

Εν έχω κουράγιο για τα πάντα ακόμα, ούτε ξέρω αν θα έχω ποττέ, αλλά τουλάχιστον μπορεί σε 5 χρόνια να έχω κάτι να πω αν οι άλλοι μιλούν για τα ρεζιλέματα της ζωής τους. Τζαι νομίζω ότι εν καλό βήμα τούτο.

Πλέον όμως γίνουμαι ρεζίλι κάθε εβδομάδα στο μάθημα κκοντέμποραρι μπροστά σε κόσμο ~~-και τι κόσμο~~, τζαι αμ νοτ γκίβινγκ απ, άρα κάπου πάμε...κάπου πάμε.....

Μπόνους: Πριν λίο καιρό επήα με μια φίλη μου να φάμε κρέπα. Ως τότε επαραγγέλαμε τζι επληρώναμε τζαι εφέρναν την στο τραπεζάκι. Τζίνη τη μέρα όμως ήρτεν άθρωπος τζι έπιασε παραγγελία τζαι εσέρβιρέ μας κανονικά. Εγώ εν είχα μετρητά τζαι είχα πει με τη φίλη μου να πληρώσει τζαι να πάμε φεύγοντας στην τράπεζα κοντά να πιάσω cash να της δώσω. Τρώμεν, πολλά ωραία η κρέπα μου, εσπάσαμεν, τζαι σηκωνούμαστε τζαι φέφκουμε. Φερ΄νει με σπίτι η κοκόνα τζαι θυμούμια τα λεφτά της! Λαλώ της κόρη, εν επήαμε τρά....κόρη επληρώσαμε;;;;;;; Τζαι συνηδητοποιούμε ότι εφύαμε χωρίς να πληρώσουμε!!!! Ρεζίλι! Εσκεφτήκαμεν να μεν πάμε πίσω (ποττέ ξανά)...ρεζίλι να πάμε να πούμε γεια σας ξέρετε εφάαμε εφύαμε ήρταμε τωρά θέλουμε τζαι το λοαρκασμό.
Τελικά επήαμε στην τράπεζα τζαι εκατέβηκα, επήα στο ταμείο τζαι λαλώ του παιθκιού... ε....εφύαμε....τζι εν σας επληρώσαμε! απαντά μου... ε.... εκατάλαβα το! Έδωκε μου το λοαρκασμό, είχε με χρεώσει τζαι ένα καφέ που εν ήπιαμε, τζαι είπα τους το, επλήρωσά τους, εξήγησα τους τζι έτσι βιαστηκά ότι ήταν η πρώτη φορά που εν επληρώσαμε που πριν φάμε, ότι εξεχαστήκαμε κλπ, τζι έφυα... τελικά εν ήταν τζαι τοσο άσhημο...

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Paint It Moonlight.

Older Entries

Translate this Page

CypriotBlogs για το Android

Moonlight

Τορτελλινάκια Λεμονάτα

Αλμυρά ρολάκια στα γρήγορα

Cinnamon Buns

Cinnamon rolls

Το γοβάκι της Σταχτοπούτας.

Pain in the Ass

Pain in the Ass

Surprise!!!

Hallelujah

Το ανύπαρκτο ρεζίλι της ζωής μου

May 2012
M	T	W	T	F	S	S
« Apr
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31