Άρθρο από το blog: xkarfoma.net: 16:00 Σαν τις μυξοπαρθένες κλαίνε τώρα οι βουλευτές μας με την τραγική κατάσταση του τραπεζικού μας συστήματος και άλλοι παριστάνουν τους α…
Άρθρο από το blog: xkarfoma.net: 16:00 Σαν τις μυξοπαρθένες κλαίνε τώρα οι βουλευτές μας με την τραγική κατάσταση του τραπεζικού μας συστήματος και άλλοι παριστάνουν τους α…
Άρθρο από το blog: xkarfoma.net: 15:00 Υπεγράφησαν σήμερα από τον Δήμο Λάρνακας και την εταιρεία «Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ» τα συμβόλαια για την ανάπλαση τ
Άρθρο από το blog: xkarfoma.net: 14:03 Νέες τουρκικές απειλές εκτόξευσε το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών σχετικά με τη διαδικασία του Β΄ γύρου αδειοδότησης για έρευνες στη…
Άρθρο από το blog: Όι λαομόν!: Αναξάρτητα του πού και του πώς ζεις, οφείλεις να προσαρμόζεσαι στις τεχνολογίες της εποχής. Είτε ζεις στην καρδιά της Νέας Υόρκης, είτε ζε
Τη συνταγή αυτή τη βρήκα από την Νταϊανα Κοχύλα πριν απόαρκετά χρόνια. Ήταν από τα πρώτα φαγητά που μαγείρεψα για το Μοτορτζή. Αν δενκάνω λάθος είναι παραλλαγή μιας κριτικής συνταγής. Έκτοτε έχει τακτική θέση στοτραπέζι μας. Την προτιμούμε γιατί είναι νόστιμη και χωρίς ιδιαίτερα πολλέςθερμίδες.
Υλικά
Μακαρόνια σπαγέτι ή ταλιατέλλες
3, 4 μεγάλα κρεμμύδια
1 γιαούρτι στραγγιστό γύρω στα 250 με 300 γρ
Αλάτι
Πιπέρι
2, 3 κουταλιές λάδι
Παρμεζάνα προαιρετικά
Εκτέλεση
Σε ένα τηγάνι βάζουμε το λάδι και τα κρεμμύδια. Σε χαμηλήφωτιά τα ψήνουμε μέχρι να καραμελωθούν. Θέλουμε να πάρουν ένα καφέτι, καραμελίχρώμα αλλά όχι να καούν. Ίσως χρειαστεί κανένα 20λεπτο με μισάωρο.
Βάζουμε τα μακαρόνια να ψηθούν. Όταν είναι έτοιμα, προσοχήόχι βαρυψημένα, τα κατεβάζουμε από τη φωτιά και τα στραγγίζουμε. Τα μεταφέρουμεπίσω στην κατσαρόλα, βάζουμε το γιαούρτι και ανακατεύουμε.
Τα σερβίρουμε, αφού βάλουμε από πάνω μια δυο κουταλιές απότα κρεμμύδια.
Εμείς βάζουμε και παρμεζάνα και έχουμε μια εξαίσιαμακαρονάδα που της πάει το κόκκινο κρασί.
Μπορούμε να μιλούμε για ώρες για γκουρμέ συνταγές και περίπλοκαπιάτα. Για σπάνια υλικά, για μοναδικούς συνδυασμούς γεύσεων. Και να έρχεται έναταπεινό πιάτο όπως είναι τα αγρέλια και να μας κάνει να ξεχνούμε τα πάντα. Θεϊκήγεύση. Πικρούτσικα, με μια μοναδική μυρωδιά. Όσοι τα ξέρουν, δεν τα αλλάζουν μετίποτα.
Τα αγρέλια (τα άγρια σπαράγγια) είναι ιεροτελεστία. Πρώτα πρώταγια να τα βρούμε πρέπει να εξορμήσουμε σε λόφους και λαγκάδια. Να έχουμε υπομονήνα ξετρυπώσουμε την αγρελιά, να την παρατηρήσουμε και προσεκτικά βάζοντας τα χέριαμας ανάμεσα στα αγκάθια, να κόψουμε τα αγρέλια. Θέλει υπομονή και επιμονή το θέμα.
Αφού τα μαζέψουμε (ή κάποιος άλλος τα μαζέψει για μας, αλλάεκτός από τη νονά μου δεν έχω συναντήσει άλλους να τους χαρίζουν αγρέλια) περνούμεστην ουσία του μαγειρέματος.
Πρώτα από όλα θα τα καθαρίσουμε. Τα σκληρά κοτσάνια θα κοπούνκαι θα αφήσουμε όσα είναι τρυφερά. Θα τα πλύνουμε και θα τα στεγνώσουμε.
Στο τηγάνι θα βάλουμε αρκετό λάδι. Ελαιόλαδο φυσικά. Και θαρίξουμε μέσα τα αγρέλια. Δεν ανακατεύουμε για να μην τα λιώσουμε. Τα αγρέλια θέλουνπολλή προσοχή και πολλή αγάπη. Πολύ μαλακά αν χρειαστεί τα κουνούμε για να ψηθούν.
Όταν ψηθούν πρέπει να είναι μεν μαγειρεμένα, αλλά όχιβαρυτηγανισμένα. Αφαιρούμε το λάδι και τα αφήνουμε για λίγα λεπτά να «ξεκουραστούν».
Στη συνέχεια, σε ένα μπολ χτυπούμε τα αυγά. Πόσα; Αυτό εξαρτάταιαπό την ποσότητα αγρελιών που έχουμε. Συνήθως τρία με τέσσερα. Δεν θέλουμε λίγααυγά, γιατί τα αγρέλια τα χρειάζονται και ούτε πολλά για να μην σκεπάζουν τη γεύση.Τα αυγά τα χτυπούμε πολύ λίγο. Μια θεία μου δεν τα χτυπά καθόλου, τα ρίχνειαπευθείας μέσα.
Βάζουμε τα αγρέλια στη φωτιά και μόλις ζεσταθούν τους ρίχνουμετο αυγό. Ανακατεύουμε ελαφρά, προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι. Μόλις ψηθεί το αυγόκατεβάζουμε και τα σερβίρουμε. Φροντίστε το τραπέζι να υπάρχει λεμονάκι, κρασάκι και καλή παρέα.
Συνήθως στα ιστομαγειρέματα παρουσιάζονται συνταγές. Σήμεραλέω να παρουσιάσω μια ιστοσελίδα.
Το BBCφημίζεται για την ακεραιότητα του και την αντικειμενικότητάτου όσον αφορά τις ειδήσεις. Στην ιστοσελίδα του όμως δεν βρίσκουμε μόνοειδήσεις. Υπάρχει μουσική, έρευνα, τέχνη και συνταγές…
Το BBCFood (http://www.bbc.co.uk/food/) είναι ίσως από τις καλύτερες ιστοσελίδες μαγειρικής που έχωσυναντήσει. Η οργάνωσή του με έκανε να πω ένα μεγάλο ουάο και νοερά να δώσωεύσημα στους κατασκευαστές του.
Είναι εύχρηστο, απλό, με την καλύτερη ίσως αναζήτηση.Υπάρχουν αμέτρητες συνταγές από τις πιο περίπλοκες μέχρι τις πιο εύκολες.Συνταγές από όλο τον κόσμο, για έμπειρους ή όχι.
Τα συστατικά κάθε συνταγής αναλύονται και αν κάτι δενξέρουμε τι είναι απλά κάνουμε κλικ πάνω του και παρουσιάζεται φωτογραφία.Υπάρχουν συμβουλές πως χρησιμοποιούνται ορισμένα υλικά. Και να θέλεις να κάμειςλάθος, με τις συνταγές του BBCFoodαποκλείεται να τα καταφέρεις.
Σε κάθε συνταγή θα βρεις τις πιο χρήσιμες πληροφορίες. Πόσοχρόνο χρειάζεται, ποια προετοιμασία είναι απαραίτητη, πόσο εύκολη είναι, πόσουςσερβίρει. Επιτρέπονται τα σχόλια και η ψηφοφορία, έτσι μπορείς να δεις ποιεςσυνταγές είναι δημοφιλείς και ποιες όχι.
Η αναζήτησή του είναι το κάτι άλλο. Μπορείς να ψάξεις ναβρεις συνταγές ανάλογα με την κουζίνα, τα υλικά, το βαθμό ευκολίας, αν είναιπρώτο, δεύτερο πιάτο ή επιδόρπιο, ποιος σεφ το προτείνει και σε ποιο πρόγραμματου βρετανικού δικτύου παρουσιάστηκε.
Από την πρώτη μέρα που το ανακάλυψα το χρησιμοποιώ συχνά. Κάνονταςμια επίσκεψη κάποιος που του αρέσει το φαγητό θα χαθεί μέσα στην ιστοσελίδα.Όχι γιατί δεν είναι εύχρηστο, κάθε άλλο. Αλλά γιατί οι πληροφορίες που έχει καιοι συνταγές θα σε οδηγήσουν κάπου αλλού. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρειςκάτι που να θέλεις να κάμεις κλικ, κάτι που να μην θέλεις παρά να το διαβάσεις.
Το μπιριάνι είναι ένα εορταστικό πιάτο στην ινδική κουζίνα. Τομαγειρεύουν σε γάμους, σε γεννήσεις, σε μεγάλα οικογενειακά τραπέζια. Παραδοσιακάμαγειρεύεται σε μεγάλα πήλινα δοχεία. Επειδή στην εποχή μας όμως έχουν εκλείψει,μπορούμε να το κάνουμε σε οποιοδήποτε σκεύος μπαίνει μέσα στο φούρνο.
Υλικά
Κοτόπουλο κομμένο σε μεσαία κομμάτια. Μπορείτε ναχρησιμοποιήσετε οποιοσδήποτε μέρος του κρέατος
Ρύζι ανάλογα με τους καλεσμένους
Νερό ανάλογα με το ρύζι, ισχύει η αναλογία δύο προς ένα μετο ρύζι.
Τζίνζερ τριμμένο
2, 23 σκελίδες σκόρδου τριμμένες
1 κρεμμύδι κομμένο
2 ντομάτες, όχι πολύ μεγάλες κομμένες σε κυβάκια ή τριμμένες
Αλάτι
Πιπέρι
3, 4 κουταλιές γιαούρτι
Μπαχαρικό. Εδώ μπορείτε να βάλετε είτε το ειδικό μπαχαρικόγια μπιριάνι θα το προμηθευθείτε από καταστήματα που πουλούν ινδικά προϊόντα, είτενα βάλετε κάρι, μαζί με κύμινο, πιπέρι chili, αν θέλετε κάρδαμο λιωμένο, και τούρμερικ για χρώμα
Μερικές κουταλιές λάδι ή βούτυρο.
Εκτέλεση
Μέσα σε μια βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι ή το βούτυρο. Προσθέτουμετο κρεμμύδι, το σκόρδο και το τζίντζερ. Αφήνουμε μερικά λεπτά να ψηθούν και ναβγάλουν τα αρώματά τους. Στη συνέχεια προσθέτουμε την ντομάτα. Όταν αρχίσει ναψήνεται η ντομάτα προσθέτουμε τα υπόλοιπα μπαχαρικά και το κοτόπουλο. Το κρέας μαςείναι έτοιμο όταν έχει σχεδόν ψηθεί. Αν χρειαστεί προσθέτουμε μερικές κουταλιέςνερό, ώστε να το κρατήσουμε μαλακό. Προς το τέλος βάζουμε το αλάτι και το πιπέρι.Λίγα λεπτά πριν τελειώσει προσθέτουμε το γιαούρτι και ανακατέουμε.
Όταν το κρέας μαλακώσει, είτε το μεταφέρουμε σε ένα κατάλληλοταψί είτε το αφήνουμε μέσα στην κατσαρόλα. Προσθέτουμε το ρίζι, το ανάλογο νερό,ρίχνουμε άλλο ένα ανακάτεμα και το βάζουμε στο φούρνο να ψηθεί. Για να μην μείνεισκληρό το πάνω ρύζι, που και που ρίχνουμε κανένα ανακάτεμα. Δοκιμάζουμε και αντο ρύζι δεν έχει ψηθεί εντελώς προσθέτουμε ακόμη λίγο νερό.
Σερβίρουμε και τρώμε. Συνδυάζεται ωραία με λαχανικά.
Κάθομαι στον καναπέ και περιμένω. Περιμένω να δω ποια από τις δυο θα γεμίσει πρώτη το βρακί της. Έχω δύο κόρες με διάρροια.. Σιγά που θα τη γλύτωνα.
Προς το παρόν βλέπουμε τα μαλλιά κουβάρια (again). Μετά θα ζωγραφίσουν, θα κάνουν κολλητική, θα ζητήσουν μπισκοτάκια θα τους πω όχι και στο ενδιάμεσο θα πάνε τουαλέτα. Στην καλύτερη των περιπτώσεων. Το χειρότερο σενάριο και πιο πιθανόν να πραγματοποιηθεί θα χέσουν πάνω τους και εγώ θα καθαρίσω. Το τι σκατό πέρασε από το χέρι μου χτες δεν περιγράφεται.
Αναγκαστικά ζήτησα άδεια από τη δουλειά. Στο ανδροκρατούμενο περιβάλλον που είμαι δεν ήταν και ό,τι καλύτερο ή πιο εύκολο. Τι τραβάμε και εμείς οι εργαζόμενες –αγωνιζόμενες να συνδυάσουμε οικογένεια, καριέρα, προσωπική ζωή γυναίκες. Πώς να καταλάβει ο κατά τα άλλα υπέροχος διευθυντής μου, που δεν χρειάστηκε ποτέ να λείψει ώρα από τη δουλειά για να πάρει τα μωρά του γιατρό, επειδή τα παίρνει η γυναίκα του, να καταλάβει την απόγνωση που περνώ, όταν συμβαίνει να μην έχω που να αφήσω τα μωρά;
Και να σκεφτείς, πως όταν εγώ είμαι άρρωστη συνήθως είμαι στο γραφείο. Με τα φάρμακα, με το θολό το βλέμμα, με το ασήκωτο κεφάλι. Θέλω να πω είμαι μια πολύ καλή εργαζόμενη. Δίνω τα πάντα για τη δουλειά γιατί είναι τόσο δύσκολο να έχω την κατανόηση που ζητώ;
Πραγματικά διερωτώμαι είναι και στις άλλες χώρες το ίδιο δύσκολο; Τι κάνουν οι Γερμανίδες, οι Σουηδέζες μάνες όταν αρρωστούν τα μωρά τους;
Και κάπου εδώ εγκαταλείπω γιατί έπεσε το πρώτο σκατό που λέγαμε.
Το κίτρινο κολοκύθι είναι από τα αγαπημένα μου… τώρα να το πω λαχανικά; Αν πετύχουμε καλό κολοκύθι, γλυκό απογειώνει ό,τι φαγητό θα το χρησιμοποιήσουμε. Λοιπόν είναι εύκολη, νόστιμη, χωρίς πολλές θερμίδες και ό,τι πρέπει για τις κρύες μέρες του χειμώνα. Επίσης απολογούμαι που δεν φωτογράφισα τη σούπα, αλλά έτρεχα να ταΐσω την οικογένεια.
Υλικά
300 γρ (περίπου) κολοκύθα κομμένη σε κύβους
1 με 2 ποτήρια γάλα
1 κρεμμύδι
3 σκελίδες σκόρδο
1 κουτάλακι φρέσκο τζίντζερ φρεσκοκομμένο
Λίγες νιφάδες πιπέρι τσίλι
Αλάτι
Πιπέρι
1 κουταλάκι κάρι ή μασάλα. Αυτό αν δεν γουστάρετε το παραλείπετε αλλά πραγματικά δίνει άλλη γεύση στη σούπα.
Λίγο βούτυρο ή λάδι
Προετοιμασία
Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το βούτυρο ή το λάδι. Τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο, και το τζίντζερ. Στη συνέχεια ρίχνουμε και το κάρι ή το μασάλα, το τσίλι, αλάτι και πιπέρι. Σημ. Σε άλλες συνταγές έχω δει ότι ταιριάζει η αρτισιά. Περί ορέξεως.
Μόλις απελευθερώσουν τα αρώματά τους, ρίχνουμε το κολοκύθι. Ύστερα από μερικά λεπτά προσθέτουμε νερό και τα αφήνουμε να βράσουν, ώσπου να μαλακώσει το κολοκύθι. Παίρνουμε το blenderκαι την κάνουμε βελουτέ. Προσθέτουμε το γάλα, το αφήνουμε να βράσει για μερικά λεπτά. Αν χρειάζεται προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι.
Συμβουλή: Βεβαιωθείτε ότι προτού πείτε στο συνομιλητή σας στο τηλέφωνο «Άτε ρε αμπάλατε μάθε πρώτα να συνδυάζεις τες κλάτσες σου με τα παπούτσια, τζαι μετά μου κάνεις υποδείξεις», ότι έχετε κατεβάσει το ακουστικό.
Συμβουλή: Βεβαιωθείτε ότι προτού πείτε στο συνομιλητή σας στο τηλέφωνο «Άτε ρε αμπάλατε μάθε πρώτα να συνδυάζεις τες κλάτσες σου με τα παπούτσια, τζαι μετά μου κάνεις υποδείξεις», ότι έχετε κατεβάσει το ακουστικό.
Είναι απίστευτο! Για πρώτη φορά κατάφερα να συνεννοηθώ με την μάνα μου, χωρίς να χρειαστούν επεξηγήσεις, χωρίς να πιάσουμε δεύτερη και τρίτη φορά τηλέφωνο για να επιβεβαιώσουμε ότι καταλάβαμε το ίδιο πράγμα και φυσικά στο τέλος να καταλάβουμε ότι μιλούσαμε για διαφορετικά πράγματα, χωρίς να μεσολαβήσει η αδερφή ως άλλος Αλεξάντερ Ντάουνερ να μεταφέρει προτάσεις. Θαύμα. Της είπα κάτι, το αποδέχθηκε αμέσως και η συμφωνία έκλεισε.
Νομίζω φταίει το γεγονός ότι η μάνα μου πάντα είχε πολλά στο μυαλό της. Μας μεγάλωσε μόνη της, από το χέρι της περνούσαν τα πάντα. Η δουλειά της έχει καμπόση ένταση. Της ξεφεύγουν πράγματα. Της λες κάτι και το πιο πιθανόν είναι ότι θα το ξεχάσει. Επιπλέον άρχισε να αγχώνεται για πράγματα, που πως να το πω δεν έχουν σημασία. Για παράδειγμα, πρώτα θυμάμαι, όπου θέλαμε μας έπαιρνε. Νύχτα ήταν, μέρα ήταν δεν έκανε καμία διαφορά. Τώρα στο οδήγημα την φοβίζουν οι άγνωστοι δρόμοι, το σκοτάδι...
Η πλάκα η μεγάλη πως έτσι και της μπει μια ιδέα, ο κόσμος να χαλάσει δεν την αλλάζει με τίποτα. Τις προάλλες ήθελε οδηγίες να πάει κάπου στην Αρμενίας. Επέμενε ότι η Ιφιγενείας είναι κολλητή πάνω στην Κένεντι. Ρε μάνα σκέψου, δεν υπάρχει περίπτωση να συμβαίνει αυτό που λες. Ύστερα από μισή ώρα κατάλαβε ότι για άλλη λεωφόρο ήθελε να μας πει.
Δεν έχω κανένα παράπονο από τη μανούλα μου. Την αγαπώ όσο τίποτα άλλο και παρόλο που μου σπάζει τα νεύρα ώρες ώρες θέλω να περνώ χρόνο μαζί της. Ήταν πάντα της το πιο δυνατό παράδειγμα. Μια απλή γυναίκα που έδωσε τα πάντα για τα παιδιά της. Και όταν λέω τα πάντα, δεν εννοώ υλικά πράγματα. Αν και δεν μας έλειψε τίποτα, θα είμαι πάντα ευγνώμων για το πόση αγάπη και κατανόηση μας έδωσε. Κανόνες και αυστηρότητα σίγουρα υπήρχαν. Ποτέ όμως δεν έβαλε περιορισμούς στην σκέψη μας. Μας έσπρωχνε να ακολουθήσουμε τα όνειρά μας, να μην βάζουμε εμπόδια σε αυτά που θέλουμε να κάνουμε, να είμαστε ανεξάρτητες και να στεκόμαστε στα δικά μας πόδια. Θυμάμαι όταν πήγαινα για σπουδές η μάνα της φίλης μου που θα ταξιδεύαμε μαζί, στο αεροδρόμιο έκλαιγε. "Γιατί κλαις; Θα έπρεπε να κλαις αν δεν μπορούσε να φύγει να πάει να σπουδάσει", της είπε.
Τώρα που το σκέφτομαι η μάνα μου είναι σαν το αεροπλάνο στον αυτόματο πιλότο. Αν ξέρει ότι κάπου πρέπει να πάει, κάτι πρέπει να γίνει, ότι υπάρχει μια δουλειά, θα βάλει μπρος μέχρι να φτάσει εκεί που θέλει. Ένα πείσμα απαράμιλλο και ένα γινάτι που βγάζει μάτι.
Τέσπα. Αλλού ξεκίνησα και αλλού κατάληξα. Η μάνα μου στάθηκε για μένα και μητέρα και πατέρας. Για αυτό και την αγαπώ διπλά. Για αυτό και δεν με νοιάζει για όλες τις ασυνεννοησίες, που μας χωρίζουν. Άσε που καθώς μεγαλώνω, όλο και περισσότερο διαπιστώνω ότι της μοιάζω.
Είμαι πιασμένη. Δεν εννοώ γκομενικώς αυτό έχει συμβεί εδώ και κάτι χρόνια. Πήγα να αλλάξω τη μικρή τζαι έμεινα βουνάρι που λέμε στα κυπριακά. Ένιωσα ένα ζβββββββββββββ και η δεξιά πλευρά μου δεν επικοινωνεί με το υπόλοιπο σώμα.
Στο οδήγημα δύσκολα ή εύκολα τα βγάζω πέρα, ας είναι καλά ο Φίλιπ που είναι αυτόματος και έχει sensors. Στη δουλειά επίσης κάτι γίνεται. Στα υπόλοιπα δράμα.
Έρχονται οι μικρές να τις πιάσω αδυνατώ να τις σηκώσω. Θέλει ο Μοτορτζής να τον ικανοποίησω, no way να σκύψω. Να του δέσω τα παπούτσια εννοούσα, που πήγε ο νους σας καλέ. Ποτήρια από τα ψηλά ράφια δεν μπορώ να κατεβάσω, αλλά ούτως η άλλως δεν μπορούσα, το σκαρφάλωμα στα δέντρα με δυσκολεύει αφάνταστα, αλλά ευτυχώς βρέχει και όσον αφορά το σεξ μια χαρά τα βολέψαμε. Ανέλαβε ο husband όλες τις πρωτοβουλίες, πολύ ωραία περάσαμε. Κυρίως στη φάση που τα βογκητά χαράς έσμιγαν με τα βογκητά του πονου, ήταν σαν να παίζαμε σε τσόντα. Άλλη διάσταση.
Το μεγάλο το πρόβλημα είναι με τον ύπνο. Για να ξεκουραστώ θέλω να κοιμάμαι πάνω στο χέρι μου. Αδύνατο να το σηκώσω και να το φέρω εκεί που ήθελα. Δοκίμασα όλες τις πιθανές στάσεις με τα χέρια κάτω, με τα χέρια κολλημένα στο πλευρό, με τα χέρια ακίνητα. Νύχτες εγκυμοσύνης ζούσα… Όπως στριφογυρνούσα στο κρεβάτι, το μικρουλάκι έκανε εμετό… Ελληνική τραγωδία ολονυχτίς. Δεν περιγράφω. Ευτυχώς τα βγάλαμε πέρα.
Σήμερα χάρη στις κρέμες του Μοτορτζή κάτι άρχισε να γίνεται. Κινούμαι κάπως. Μια δυο μέρες ακόμα και θα είμαι μια χαρά.
