Άρθρο από το blog: Cyprus Politics and Society: A Commentary:

Απόφαση καταπέλτης του Ανωτάτου, για την εκκλησιαστική περιουσία

Οφείλει να πληρώνει φόρους

Μια απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου προ δεκαετίας, ξεκαθαρίζει με σαφήνεια ότι η Εκκλησία δεν απαλλάσσεται από την υποχρέωσή της για καταβολή φόρων προς το κράτος.

Από το 1999 φτάνει η απάντηση στους ισχυρισμούς του Αρχιεπισκόπου ότι δεν είναι υποχρεωμένη η Εκκλησία της Κύπρου να καταβάλλει φόρους στο κράτος. Και μάλιστα, η απάντηση φέρει την υπογραφή του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Στην απόφαση, ημερομηνίας 22 Μαρτίου 1999 του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ξεκαθαρίζεται με σαφήνεια ότι η εκπλήρωση της υποχρέωσης για καταβολή οφειλόμενου φόρου βαρύνει τον κάθε φορολογούμενο, στον ίδιο βαθμό και έκταση. Όπως αναφέρεται στην απόφαση «και αν υποθέσουμε ότι το άρθρο 23.9 του Συντάγματος αποκλείει καταναγκαστικά μέτρα είσπραξης φόρων, που οφείλονται από τις εκκλησιαστικές αρχές, θέμα επί του οποίου δεν εκφέρουμε άποψη, η αδυναμία αυτή δεν μεταβάλλει, ούτε αλλοιώνει τη φύση των υποχρεώσεων». Αν κάτι τέτοιο γινόταν δεκτό, συμπληρώνεται, τότε θα υπήρχαν δύο μέτρα για τον προσδιορισμό των υποχρεώσεων των εκκλησιαστικών αρχών και κάθε άλλου διοικούμενου, «θέση αντινομική προς την αρχή της ισότητας». Σε άλλο σημείο της απόφασης, αναφέρεται ότι η καταβολή του φόρου εισοδήματος και κάθε άλλης φορολογικής υποχρέωσης, αποτελεί κοινωνικό χρέος, από την εκπλήρωση του οποίου εξαρτάται η αποτελεσματική λειτουργία του κράτους. Σημειώνεται επίσης ότι η αποφυγή της φορολογίας διαβρώνει τον οικονομικό προγραμματισμό του κράτους και απολήγει στην άνιση κατανομή των οικονομικών βαρών, κατά παράβαση του άρθρου 24.1 του Συντάγματος. Δηλαδή, όταν η Εκκλησία δεν καταβάλλει φόρους παραβιάζει την αρχή της Ισότητας, αφού μεταφέρει τα οικονομικά βάρη που της αναλογούν στις πλάτες των φορολογούμενων.

Πήγαν για μαλλί...
Προ δεκαετίας, η Ιερά Αρχιεπισκοπή αποφάσισε να οδηγήσει το Κτηματολόγιο στο δικαστήριο, για να της επιστραφούν 245 χιλιάδες λίρες που είχε καταβάλει ως φόρο κεφαλαιοχικών κερδών, για τη μεταβίβαση αριθμού οικοπέδων σε αγοραστές. Το επαρχιακό δικαστήριο, αποδέχτηκε την αγωγή και επιδίκασε αποζημιώσεις υπέρ της, ίσες προς το ποσό των καταβληθέντων φόρων και επιπλέον τόκους. Ωστόσο, ο γενικός εισαγγελέας εφεσίβαλε την πρωτόδικη απόφαση. Στο αιτιολογητικό, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι η ζημιά η οποία διεκδικείται, αντιστοιχεί απόλυτα με την υποχρέωση της Αρχιεπισκοπής προς το δημόσιο. Η απώλεια, αναφέρει, δεν στοιχειοθετείται με αναφορά στα μέσα που παρέχονται για την αναγκαστική είσπραξη οφειλής, αλλά με τα δικαιώματα του πολίτη. «Συσχετισμός τους, στην προκειμένη περίπτωση, δεν καταδεικνύει οποιαδήποτε ζημιά. Διαφορετική προσέγγιση θα απέληγε σε ανισορροπία, μεταξύ της διεκδίκησης δικαιωμάτων και της εκπλήρωσης υποχρεώσεων, αντινομική προς τις αρχές επιείκειας». Η πρωτόδικη απόφαση κρίθηκε λανθασμένη και οδήγησε στην απόφαση του Ανωτάτου.

Ξεκάθαρο το τοπίο
Υπό το φως των δεδομένων που προέκυψαν το 1999 από το Ανώτατο, η όποια συζήτηση γίνεται για το θέμα της φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας, δεν μπορεί παρά να θεωρείται περιττή, αφού το τοπίο είναι κάτι περισσότερο από ξεκάθαρο. Το Ανώτατο, ερμηνεύοντας το Σύνταγμα, ορίζει ότι η Εκκλησία οφείλει να πληρώνει φόρους προς το κράτος, όπως κάθε άλλος φορολογούμενος. Είναι, βεβαίως, απορίας άξιο το γεγονός ότι ουδείς ανέτρεξε στην απόφαση του Ανωτάτου.

Δηλώσεις και αντιδηλώσεις
Το όλο θέμα, επανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά την διάσκεψη τύπου για την εσωτερική διακυβέρνηση, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις, τόσο από τον Αρχιεπίσκοπο, όσο και από το διευθυντή του Ελεγκτικού τμήματος της Εκκλησίας Γιάννη Χαριλάου. Οι δηλώσεις εκατέρωθεν (αξιωματούχων της Κυβέρνησης και εκκλησιαστικών παραγόντων) ήταν αιχμηρές και όξυναν τις ήδη τεταμένες σχέσεις.

ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ

Κωδικός άρθρου: 937286

ΠΟΛΙΤΗΣ - 27/03/2010, Σελίδα: 26

Άρθρο από το blog: Cyprus Politics and Society: A Commentary:

Προπαγάνδα στις εκκλησίες

Η δωρεάν διανομή του βιβλίου του Χρ. Χριστοδούλου συνεχίζεται αλλά από χθες διανέμεται και φυλλάδιο εναντίον της εκ περιτροπής προεδρίας και της σταθμισμένης ψήφου

Η προπαγάνδιση θέσεων εναντίον προτάσεων του Προέδρου της Δημοκρατίας στις δικοινοτικές συνομιλίες συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, με τις εκκλησίες να αποτελούν -ερήμην του εκκλησιάσματος- προπύργιο της αντίδρασης και της πολεμικής. Χθες, σε πολλούς ναούς κυκλοφόρησε φυλλάδιο, πολυτελούς εκτύπωσης, μέσα από το οποίο ο Πρόεδρος Χριστόφιας δέχθηκε κριτική για τις προτάσεις του για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο.

Οι εκδότες του φυλλαδίου επέλεξαν να μην υπογράψουν το έντυπο, ωστόσο η διανομή του στις εκκλησίες, με συμμετοχή σε κάποιες περιπτώσεις των ιερέων ή των επιτρόπων των ναών, δεικνύει τουλάχιστο πως η διανομή έγινε με την έγκριση των εκκλησιαστικών αρχών.

Παράλληλα, συνεχίζεται στους ναούς η δωρεάν διάθεση του βιβλιαρίου του πρώην υπουργού και πρώην διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Χριστόδουλου Χριστοδούλου, με τίτλο "Τα Οικονομικά της Ομοσπονδίας, του Σχεδίου Ανάν και του Κυοφορούμενου Νέου Σχεδίου Λύσης". Όπως είχε αποκαλύψει ο "Π", το βιβλίο κυκλοφόρησε το περασμένο φθινόπωρο από τις Εκδόσεις Επιφανίου σε 20.000 αντίτυπα, εκ των οποίων τα 10.000 πληρώθηκαν από τον Αρχιεπίσκοπο, για να διανεμηθούν δωρεάν από τον ίδιο στους πιστούς.

Το φυλλάδιο
Τη διανομή του εντύπου κλήθηκε χθες να σχολιάσει ο γ.γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, ο οποίος εξέφρασε τη λύπη του για την κυκλοφορία ανώνυμων φυλλαδίων σε εκκλησίες, τα οποία "μέσα από ένα προσβλητικό τρόπο προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προσπαθούν να περάσουν κάποιες απόψεις", διαστρεβλώνοντας, είπε, κάποια ζητήματα.

Πρόσθεσε πως όλοι έχουν κάθε δικαίωμα να εκφράζουν τις απόψεις τους "αλλά πρέπει να αναγράφεται το όνομα αυτών που κυκλοφορούν τέτοια φυλλάδια για να ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που διατυπώνουν αυτές τις απόψεις".

Σημείωσε πως "εάν υιοθετηθεί η προσέγγιση αυτών που έχουν τυπώσει τα φυλλάδια (...) το αποτέλεσμα θα είναι να οδηγηθούμε στη διχοτόμηση". Ερωτηθείς κατά πόσον θεωρεί ότι η ηγεσία της Εκκλησίας πρέπει να τοποθετηθεί ως προς το πώς βρέθηκαν αυτά τα φυλλάδια στις εκκλησίες, ο γ.γ. του ΑΚΕΛ εξέφρασε την άποψη ότι "αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να τύχει διευκρίνισης".

Κωδικός άρθρου: 923502

ΠΟΛΙΤΗΣ - 18/01/2010, Σελίδα: 5

Άρθρο από το blog: Cyprus Politics and Society: A Commentary:

Η προχθεσινή όμως συζήτηση στο ΡΙΚ ήταν αποκαλυπτική, όχι μόνο σε ό,τι αφορά το πολιτικό ολίσθημα του κ. Παπαδόπουλου, αλλά κυρίως σε ό,τι αφορά την πολιτική ασυναρτησία που χαρακτηρίζει εκείνους που έμαθαν να εναντιώνονται σε κάθε κίνηση, πρόταση ή ιδέα που είναι δυνατό να σπάσει το μακροχρόνιο αδιέξοδο του Κυπριακού. Διότι, όταν κάποιος έμαθε απλώς να λέει "όχι" σε ό,τι του προτείνεται, μπερδεύεται και εκτροχιάζεται μόλις προκληθεί να πει τι εισηγείται. Αυτό έπαθε ο κ. Παπαδόπουλος, με αποτέλεσμα να δηλώσει ότι δεν τον ενοχλεί να κυβερνάται από έποικο αντιπρόεδρο.

Είναι λοιπόν καιρός ο κ. Παπαδόπουλος θα μάθει ότι με βάση τις συμφωνίες εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960 (αυτές που χαρακτηρίστηκαν μετά από δεκαετίες αμφισβήτησης ως "ευλογία"), ο Τουρκοκύπριος αντιπρόεδρος είχε εκτελεστική εξουσία. Του την παρείχε το δικαίωμα βέτο σε αρκετά σημαντικά ζητήματα. Αυτός, λοιπόν, ο αντιπρόεδρος, εκλεγόταν αποκλειστικά από την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Σήμερα, μισό αιώνα μετά, και αφού έχει προηγηθεί το πραξικόπημα, η τουρκική εισβολή και κατοχή και αφού υπήρξαν δεκάδες ψηφίσματα του ΟΗΕ περί της πολιτικής ισότητας των δύο κοινοτήτων, αναζητείται ένα σύστημα διακυβέρνησης που θα αναδεικνύει τις δυνάμεις εκείνες που θα πιστέψουν στη λύση και θα στηρίξουν την προσπάθεια να μη βρεθούμε ξανά μπροστά στα ίδια αδιέξοδα. Προς αυτή την κατεύθυνση πιστεύουμε ότι κινείται η πρόταση του Προέδρου Χριστόφια, η οποία δίνει τη δυνατότητα στους Ελληνοκύπριους να έχουν λόγο στο ποιος εκλέγεται στην άλλη πλευρά. Αν αυτό είναι που ενοχλεί τον κ. Παπαδόπουλο, ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι στο πλαίσιο της λύσης η σύντομή του πολιτική διαδρομή δεν θα έχει μέλλον, εμείς απλώς θα σημειώσουμε ότι το Κυπριακό δεν είναι παιχνίδι για προσωπικές καριέρες...

Άρθρο από το blog: Cyprus Politics and Society: A Commentary:

Κατάλαβε τι δουλειά κάνει το ΔΗΚΟ;

Άρθρο από το blog: Cyprus Politics and Society: A Commentary:

Στα κύματα της λαοθάλασσας

* Τι συνέβη; Βγήκε η ρεπόρτερ του ΜΕΓΑ και αφού μετέφερε το τι γινόταν εκεί, είπε η κακομοίρα πως οι παρευρισκόμενοι ήταν "μερικές εκατοντάδες". Και τότε, κάποιος δίπλα της άρχισε να ωρύεται (τον ακούγαμε στους δέκτες μας, δεν τον βλέπαμε) και να τη "λούζει": "Εκατοντάδες! Εκατοντάδες! Δεν είναι δημοσιογραφία αυτή! Εκατοντάδες! Είναι χιλιάδες, όχι εκατοντάδες!". Αντιλαμβάνεστε ότι το καθήκον όσο και η περιέργεια επέβαλλαν να περάσουμε από εκεί έστω και με κίνδυνο να τις φάμε. Και το κάναμε. Δεν μείναμε πολύ. Είπαμε, δεν τρελαθήκαμε τελείως. Τι είδαμε; Οι... χιλιάδες ήταν καμιά 300ριά άτομα, καμιά 200ριά καρέκλες, καμιά 300ριά παντελόνια, καμιά 600ριά παπούτσια, καμιά 200ριά ρολόγια, περί τα 350 κινητά και πολλά, πάμπολλα χασμουρητά, όπως και αμέτρητες πατριωτικές πορδές (μετά συγχωρήσεως) επί σκηνής. Ε, άμα τα έβαζες όλα αυτά μαζί, άμα μετρούσες και τις... ριπές ειδικά, δυο τρεις χιλιάδες "κάτι" έβγαιναν. Είμαστε δυο, είμαστε τρεις και εκείνες (οι προαναφερθείσες) χίλιες δεκατρείς. Μόνο έτσι. Πρ! Πρρ!

* Μάλιστα, την ώρα που πήγαμε (μιλούσε ο Λυσσαρίδης) αρκετός κόσμος έφευγε ήδη. Μάλλον δεν μπόρεσε να αντέξει κι άλλο "ανέβασμα", κι άλλη ζωντάνια, μετά από τη διανοητική... αεροβική άσκηση με τον τεράστιο εκείνο Αρσένη. Ξεθεώθηκαν οι άνθρωποι! Φυσικά, σ' αυτό το θέμα, το θέμα της ζωντάνιας, για να μην είμαστε κι άδικοι, δεν βοηθούσε ούτε ο χώρος: Το Αρμένικο Νεκροταφείο εκεί δίπλα, τους... ανταγωνιζόταν άθελά του το καημένο. Συμπεράσματα από την εμπειρία; Πρώτον, έτσι παραποιούσαν την αλήθεια και το 2004 και, δεύτερον, πως του χρόνου μπορούν κάλλιστα να το κάνουν στο σπίτι κάποιου από αυτούς τους... οργανώσεις (σ.σ. κάθε σπίτι και κάστρο, κάθε άτομο και οργάνωση) για να μην ταλαιπωρούν και την Αστυνομία με το κλείσιμο δρόμων. Αν έχει και μεγάλη αυλή το σπίτι, ου εκεί να δείτε! Οι "χιλιάδες" θα γίνουν... μιλιούνια!

* Μεγάλος απών από την εκδήλωση ήταν φυσικά ο Αθυρόστομος Β΄. Άγνωστο γιατί, αποφάσισε την υστάτη να μην παραστεί και να τους στείλει εκπρόσωπο. Τι να συνέβη; "Μυρίστηκε" το τι θα γινόταν και το απέφυγε για να μην εκτεθεί; Έγινε μήπως δέκτης παραινέσεων από τους διοργανωτές (σ.σ. "μα πού να έρχεστε εκεί μες στη φασαρία, Μακαριότατε"), δεδομένου και του γεγονότος ότι το όνομά του έχει γίνει πλέον συνώνυμο της γκαντεμιάς; Είτε το ένα ισχύει είτε το άλλο, είτε μια τρίτη και πιο πιθανή εκδοχή, ότι απλώς βαρέθηκε, ένα είναι σίγουρο πια: Για να γίνει το κακό δεν χρειάζεται η φυσική του παρουσία. Συμβαίνει και μέσω εκπροσώπου. Είναι και τηλε-γκαντέμης ο αθεόφοβος! Από τη στιγμή που έστειλε μήνυμα ο κατσικοπόδαρος (σ.σ. δεν είπαμε "τραγοπόδαρος", να εξηγούμεθα - μην τρέχουμε πάλι), η όλη ιστορία ήταν καταδικασμένη να καταλήξει σε ανέκδοτο. Όχι πως δεν ήταν εξ αρχής. Αλλά θα μπορούσε, θεωρητικά ομιλούντες, να καταλήξει και κάπου αλλού. Αλίμονό (τους) όμως! Από την ώρα που ανακατεύτηκε μέσα ο Αγιατολάχ Γκαντεμί, το πράγμα ήταν "καμένο από χέρι".

* Όπως σας είπαμε και πιο πάνω, δεν μείναμε πολλή ώρα γιατί σίγουρα θα τρώγαμε ξύλο. Οπότε, τα όσα ειπώθηκαν τα διαβάσαμε μετά, μέσω του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων. Δεν μας παίρνει ο χώρος αλλά, σε γενικές γραμμές, να σας πούμε πως όσοι μίλησαν έπασχαν από το ίδιο πρόβλημα: Από Οξεία Υστερική Ανανίτιδα. Την ώρα που όλα είναι ανοιχτά και συζητούνται στις συνομιλίες, ΟΛΟΙ τους ήταν πεπεισμένοι (προφητικά μάλλον) πως θα ξανάρθει πίσω το σχέδιο Ανάν. Αυτή άλλωστε θα είναι η επωδός τους από τώρα μέχρι και το Δημοψήφισμα, εάν καταλήξουν οι συνομιλίες. Θα τους λένε το άλφα, θα πετάγονται εκείνοι: "Αυτό το έλεγε και το σχέδιο Ανάν". Θα τους λένε, "μα στο σχέδιο Ανάν δεν παίρναμε αυτό, εκείνο, το άλλο, το τάδε, το δείνα". "Ναι", θα ανταπαντούν εκείνοι, "αλλά όπως και να έχει, είναι παραλλαγή του σχεδίου Ανάν!". Για αυτό άρχισαν από τώρα το τροπάρι, αγαπητοί αναγνώστες. Ό,τι και να προκύψει, εάν προκύψει, θα το ταυτίσουν με το σχέδιο Ανάν και, με την πολύτιμη βοήθεια και πάλι των πλείστων ΜΜΕ, θα το παρουσιάσουν ως μια παραλλαγή του, ακόμη κι αν δεν έχει σχέση. Άντε μετά να βγάλεις άκρη. Χώρια που αυτοί, μέχρι τότε, θα πείσουν τον κόσμο (το κάνουν ήδη) ότι όλα είναι σικέ. Αυτοί όλοι, δεν πρέπει να ξεχνάμε, εάν υπάρξει λύση, θα περάσουν στα αζήτητα. Ελάχιστοι από αυτούς θα μπορέσουν να αλλάξουν και να αποκτήσουν θέση στην πολιτική. Για αυτό λύσσαξαν έτσι. Σκεφτείτε όμως μια Κύπρο όπου ο Αθυρόστομος Β', οι Ντενκτάς, ο Συλλούρης, ο Έρογλου, ο Τάσσογλου (Νυκωλάκεις), όλοι αυτοί, δεν θα έχουν καμία θέση πια στο δημόσιο βίο. Πώς είπατε; Ο Ομήρου; Α, όχι. Ο Ομήρου είναι από αυτούς που θα αλλάξουν. Πριν πείτε κύμινο μάλιστα!..

* Το αγαπημένο για το τέλος. Ήταν η ωραιότερη ατάκα που εντοπίσαμε στις ομιλίες του "συλλαλητηρίου": Φαίνεται πως το Συλλουρούδιν ζήλεψε τη... δόξα του Λυσσαρίδη και πήγε να τον αντιγράψει κάνοντας μια ποιητική απόπειρα στην ομιλία του. Το αποτέλεσμα; Διαβάστε το: "Θυμούμαστε το δάκρυ του Τάσσου Παπαδόπουλου που έπεσε καυτό και έκαψε τα σχέδια διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τότε που ο κυρίαρχος λαός ανέβηκε στο ύψος των περιστάσεων και αγνόησε τα κελεύσματα των κομματίστικων ηγεσιών [...]". Σου λέει, ο οίστρος Συλλουρουθκιού, "καυτό", άρα έχει να κάνει και με τη φωτιά (σ.σ. κάνει πολλή παρέα με τον Τάσσογλου Νηκωλάκει φαίνεται - τέτοια ελληνικά μόνο έτσι εξηγούνται - το δε "κομματίστικων" είναι Νοικωλάκυς, 1000%). Μόνο που, Συλλουρούδιν μου, το δάκρυ (hello?) τις σβήνει τις φωτιές, μάνα μου. Δεν τις ανάβει! Έπεσε το καυτό δάκρυ του Τάσσου και έκαψε τα σχέδια! Άιντε, άιντε! "Που τα... στα... τζαι εμείς καλώς σας ήβραμεν". Αναστασιάδη σαββατογεννημένε! Μα να γλιτώσεις από όλους αυτούς σε ένα 24ωρο; Και ούτε πέντε χρόνια μετά να έχεις πάρει πίσω όλους σχεδόν τους οπαδούς που σου πήραν αλλά να τους έχεις αφήσεις (όλους αυτούς) του Κουτσού; Μα τόσο πια; Τόσο;(!)