Translate this Page

CypriotBlogs για το Android

Scan this
qrcode

Eva Neocleous

Feb 052012
 

Άρθρο από το blog: Επισημάνσεις:


Α΄ Λογοτεχνικό Συνέδριο «Ακτίς»

Ο νεοσύστατος Εκδοτικός Οίκος Ακτίς, σε συνεργασία με τον ραδιοφωνικό σταθμό ΚΑΝΑΛΙ 6 και το Ίδρυμα «Πανίκος Μαυρέλλης», διοργανώνει το 1ο Λογοτεχνικό Συνέδριο «Ακτίς».

Ο εκδοτικός μας οίκος εγκαινίασε τη δραστηριότητά του στα τέλη του 2010 με την κυκλοφορία της ποιητικής συλλογής του Κωνσταντίνου Ωσηέ «Ατελέσφορη αποδημία» (2011). Επιδίωξη του Οίκου είναι να συμβάλλει με την προσεκτική επιλογή των τίτλων που θα προσφέρει στο αναγνωστικό κοινό, αλλά και την ιδιαίτερη αισθητική και τυπογραφική επιμέλεια των βιβλίων του, στο χώρο των κυπριακών και ευρύτερα νεοελληνικών εκδόσεων. Οι επιλογές του θα κινηθούν στους τομείς της ποίησης και πεζογραφίας (πρωτότυπης και μεταφρασμένης), του δοκιμίου, καθώς και στην έκδοση επιστημονικών μελετών και διατριβών. Ήδη η σειρά «Ποιητικές φωνές», στην οποία εντάσσεται και η «Ατελέσφορη αποδημία», αναμένεται να ανανεωθεί σύντομα με την κυκλοφορία των ποιητικών συλλογών «Προχωρημένοι χειμώνες και άλλα φθινόπωρα» του Σταύρου Σταύρου και «Το τσίρκο των στοχασμών» του Ιάσωνα Σταυράκη.  
Ταυτόχρονα φιλοδοξούμε να αναδείξουμε τον Εκδοτικό Οίκο Ακτίς σε έναν φορέα που θα παρεμβαίνει ουσιαστικά στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας.
 
Στο πλαίσιο αυτό διοργανώνουμε το 1ο Λογοτεχνικό Συνέδριο «Ακτίς», το οποίο θα λάβει χώρα στις 3 Μαρτίου 2012, στις 5.00 μ.μ., στο Κέντρο Τεχνών του Ιδρύματος «Πανίκος Μαυρέλλης», στη Λεμεσό (οδός Ειρήνης 71). Το α΄ μέρος του Συνεδρίου θα παρουσιάσει εισηγήσεις αναφορικά με την ιστορία της κυπριακής λογοτεχνίας, αλλά και τη σύγχρονη λογοτεχνική παραγωγή στην Κύπρο. Το β΄ μέρος θα αποτελέσει έναν «μίνι-μαραθώνιο» αναγνώσεων ποιημάτων και πεζών κειμένων από καταξιωμένους λογοτέχνες, αλλά και νεότερους ποιητές και πεζογράφους που έχουν ήδη καταθέσει τα διαπιστευτήριά τους στα λογοτεχνικά τεκταινόμενα της Κύπρου. 
 Οι εκδόσεις Ακτίς απευθύνονται σε νέους συγγραφείς και ποιητές και τους καλούν να συμμετέχουν στο Συνέδριο:


 Βήμα στη φωνή νέων λογοτεχνών


Ανοικτή πρόσκληση από τις Εκδόσεις Ακτίς

Ο νεοσύστατος Εκδοτικός Οίκος Ακτίς απευθύνει ανοικτή πρόσκληση σε νέους πεζογράφους και ποιητές, για να συμμετέχουν στις Αναγνώσεις του 1ου Λογοτεχνικού Συνέδριου «Ακτίς», που θα λάβει χώρα στις 3 Μαρτίου 2012, στις 5.00 μ.μ., στο Κέντρο Τεχνών του Ιδρύματος «Πανίκος Μαυρέλης», στη Λεμεσό (οδός Ειρήνης 71).

Συγκεκριμένα, η «Ακτίς» καλεί τους ενδιαφερόμενους να υποβάλλουν τη συμμετοχή τους στο Συνέδριο, στέλνοντας δείγμα της λογοτεχνικής τους εργασίας μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο e-mail ekdoseis.aktis@hotmail.com. Τα ποιήματα ή διηγήματα θα πρέπει να συνοδεύονται από σύντομο βιογραφικό του δημιουργού καθώς και στοιχεία επικοινωνίας. Ως προθεσμία υποβολής των συμμετοχών ορίζεται η 5η Φεβρουαρίου 2012. Οι υποψηφιότητες θα αξιολογηθούν από την Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου για την τελική επιλογή.

Το 1ο Λογοτεχνικό Συνέδριο «Ακτίς» διοργανώνεται σε συνεργασία με το ΚΑΝΑΛΙ 6 και το Ίδρυμα «Πανίκος Μαυρέλης». Θα αποτελείται από δύο κύριες ενότητες. Στο πρώτο μέρος θα παρουσιαστούν εισηγήσεις αναφορικά με την ιστορία της κυπριακής λογοτεχνίας, αλλά και τη σύγχρονη λογοτεχνική παραγωγή στην Κύπρο. Το δεύτερο μέρος θα αποτελέσει έναν «μίνι-μαραθώνιο» αναγνώσεων ποιημάτων και πεζών κειμένων από καταξιωμένους Κύπριους λογοτέχνες, αλλά και νεότατους δημιουργούς.

Στόχος είναι το συγκεκριμένο Συνέδριο να καταστεί ένας επιτυχημένος ετήσιος θεσμός, που θα αποτελεί σημείο αναφοράς για την εκδοτική και λογοτεχνική σκηνή της Κύπρου, δίνοντας παράλληλα βήμα στη φωνή νέων λογοτεχνών, ώστε να κοινωνήσουν τα κείμενά τους με το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό.
(Εκδόσεις Ακτίς,25/01/12)

Αξίζουν συγχαρητήρια στο νεοσύστατο εκδοτικό οίκο Ακτίς και στους δημιουργούς του.Το εγχείρημα είναι αξιέπαινο για πολλούς λόγους. Και κυρίως, γιατί ο τόπος μας τις χρειάζεται τέτοιες καινοτόμες προτάσεις που προωθούν την πνευματική-πολιτιστική κίνηση και δίνουν τη δυνατότητα ανάδειξης νέων,κυρίως, λογοτεχνών που έχουν να παρουσιάσουν αξιόλογο έργο.Ευχόμαστε καλή επιτυχία και καλή συνέχεια!
Οι εκδόσεις Ακτίς φιλοδοξούν να υπηρετήσουν την ποιότητα και φαίνεται να κερδίζουν το στοίχημα από το πρώτο κιόλας δείγμα γραφής τους.

Πρόκειται για την ποιητική συλλογή Ατελέσφορη Αποδημία του Κωνσταντίνου Ωσηέ.
Η συλλογή κυκλοφόρησε πρόσφατα και φαίνεται να συγκεντρώνει εγκωμιαστικά σχόλια.Οι κριτικές,που έχουν ως τώρα δημοσιευτεί, στον κυπριακό τύπο είναι επαινετικές και ενθαρρυντικές για τον Κ.Ωσηέ.
Αφιέρωμα σ΄αυτήν θα κάνουμε σε μια επόμενή μας ανάρτηση.
Για την ώρα παραθέτουμε ενδεικτικά κάποιους στίχους:

Ηχώ Ζωής
Ο ήχος της έρχεται σαν τύμπανα
πυγμαίων ιθαγενών του τροπικού
παρθένα κύτταρα
κοιλιές γιδιών γδέρνονται δέρνονται
κι αντηχούν:
Υπάρχουμε, υπάρχουμε
Κ.Ωσηέ
****
Ο Ουρανός των Ποιητών

"ο ουρανός των ποιητών
είναι γεμάτος κοφτερές
νότες – λεπίδες
ακατανόητες υφέσεις και διέσεις
αενάως σε μινόρε συγχορδίες
-δε χωράει ματζόρε στον ουρανό"
Κ.Ωσηέ
****


Φωτό από Ατελέσφορη Αποδημία

Θάλασσα
στα χέρια μου εκρατούσα
στόμα της νύχτας
δυο κόκκινα δόντια εφώναζαν
άγριους συριγμούς
των φιδιών – λεόντων
της αρχέγονης ουράνιας χορδής
μια θάλασσα ζεστή
ρέζους αρνητικό
έρεε κάτω απ’ τα πόδια
των βιαστικών δίποδων όντων
ένα ιπτάμενο σαλάχι
εκέντριζε τις ψυχές των παιδιών
η μηχανή εκαλωσόριζε
το γιο της
στο όνειρο – εφιάλτης
της άφωνης κραυγής
εφτά βολβοί
εξερνούσαν αλμύρα
στα τσιμεντένια πλακόστρωτα
δίποδα κεφάλια
σπινθιρίζοντα καλώδια – μαστίγια
φορτίζουν πεθαμένες
-από καιρό-
ζωές
μέσα στην κόκκινη
θάλασσα – ουρανό
που εκολυμπούσαμε παρέα
οι νεκροί – ζωντανοί.
Κ.Ωσηέ
****
"Το Τσίρκο των Στοχασμών¨είναι η ποιητική συλλογή του Ιάσωνα Σταυράκη που θα κυκλοφορήσει πολύ σύντομα από τις Εκδόσεις Ακτίς.Πρόκειται για τη 2η συλλογή του Ι.Σταυράκη,του νέου  και πολλά υποσχόμενου, Κύπριου ποιητή.Για την προηγούμενη συλλογή δείτε αφιέρωμα στο Ποιείν 

Έξώφυλλο και φιλοτέχνηση συλλογής Αντρέας Μακαρίου
Δύο ποιήματα από Το τσίρκο των Στοχασμών: 

Χωρίς αστερίσκο
Θα με βρείτε στις παραπομπές
στη βίβλο της βλακείας.
Θα στέκομαι ανάμεσα στους ανάξιους
με σκισμένα τα γόνατα και χωρίς αστερίσκο.
Θα με προσπεράσετε σαν όλους εκείνους
που καθώς ανέβαιναν το περιθώριο
τους κατάπιαν τα όνειρά τους.
Ι.Σταυράκης
****
Σχέδιο Αντρέας Μακαρίου

Το κέλυφος και το χώμα

Πάει ο παλιός ο χρόνος.
Μαζί του ψόφησε κι ο απόκρυφος έρωτάς του
για το σκοτάδι.
Πάει κι ο χαμένος χρόνος
που τον έβρισκε γονατιστό
να πελεκάει τις λέξεις και ν’ αναμένει.
Νιώθει πως έρχεται η αλήθεια να τον δικάσει.
Η ασυνείδητη έκρηξη
της εφηβικής έπαρσης
βυθίζεται στα μπουντρούμια του μυαλού
και ξεψυχάει.
Τώρα δεν ξέρει τι να περιμένει.
Η ποίηση δεν είναι κτήμα της φαντασίας,
ούτε το ονειρικό μονοπάτι της σιωπής.
Η ποίηση είναι το κέλυφος του σαλιγκαριού
που απομένει στα χωράφια
σαν τα κόκαλα της ελπίδας
κι ο ποιητής είναι το χώμα
που πλένει με χώμα το κορμί της.
Ι.Σταυράκης
****
Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Επισημάνσεις.

Jan 232012
 

Άρθρο από το blog: Επισημάνσεις:





Την πρόθεσή του να μην παραλάβει το βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού αλλά ούτε και το χρηματικό έπαθλο που το συνοδεύει γνωστοποίησε ο γνωστός ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος. Η αντίδραση του ποιητή ήταν άμεση μόλις έγινε γνωστή η είδηση της βράβευσής του με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου του.

«Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους». Κατ' αυτόν τον τρόπο σχολίασε στο ΑΠΕ- ΜΠΕ τη διάκρισή του, ο 81χρονος ποιητής της Θεσσαλονίκης Ντίνος Χριστιανόπουλος, παραπέμποντας σε παλιότερο κείμενό του (1979) με τον εμβληματικό τίτλο «Εναντίον».

«Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης απ' όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο "υπείροχον έμμεναι άλλων", που μας άφησαν οι αρχαίοι. Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου …» αναφέρει, μεταξύ άλλων, σ' εκείνο το κείμενό του ο Ντίνος Χριστιανόπουλος.
Πηγή: TVXS

*******
"Εναντίον"


*******
- Δείτε την ανακοίνωση των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας εδώ.

-Το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων 2011 απονέμεται στον Ντίνο Χριστιανόπουλο.
"Σε αναγνώριση της προσφοράς του στην λογοτεχνία και τον πολιτισμό της Ελλάδας"

- Χριστιανόπουλος: «Πράξη ζωής», η απόρριψη του Βραβείου.
Ο σπουδαίος ποιητής εξηγεί τους λόγους που δεν δέχεται το Μεγάλο Βραβείο των Γραμμάτων
Πηγή:Το Βήμα
******
Πράξη ζωής,επαναστατική πράξη,αμφισβήτηση και αξιοπρέπεια,όπως και να την ονομάσουμε, δεν είναι καθόλου συνηθισμένη πράξη.Η άρνηση του Χριστιανόπουλου θα καταγραφεί στα χρονικά της ιστορίας των Λογοτεχνικών Βραβείων.Θα συζητηθεί,θα γραφτούν γι΄αυτήν άρθρα πολλά,αναλύσεις,μελέτες,"σχόλια επί σχολίων".Ήδη η συζήτηση άρχισε...
Όπως και να΄χει είναι μια συνειδητή επιλογή,αξιοθαύμαστη και αξιέπαινη.Ίσως, δε θα ανέμενε κανείς άλλη επιλογή για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο.
"Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας",στίχοι του Ν.Χριστιανόπουλου,
από το δίσκο του Διονύση Σαββόπουλου "Δέκα χρόνια κομμάτια"(1975)



Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Επισημάνσεις.

Dec 302011
 

Άρθρο από το blog: Επισημάνσεις:

 Το κοριτσάκι με τα σπίρτα δεν ανήκει πια στη σφαίρα των παραμυθιών.Απόκτησε ξανά αληθινό πρόσωπο και είναι εδώ.Και να θέλουμε δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε.
Ποιες ευχές για φέτος;Φτάνει πια με τις κοινοτοπίες και τα ευχολόγια!
"Το κοριτσάκι με τα σπίρτα και τ΄αγοράκι με τα μαχαίρια",γράφει η Λιάνα Κανέλλη.
Μέρες πείνας για την  Ελλάδα,συσσίτια,παιδιά που λιποθυμούν...όπως τότε τον φοβερό χειμώνα του΄41.
Αγώνας προσφοράς και αλληλεγγύης τούτες τις μέρες στην Κύπρο.Αξιέπαινη η προσπάθεια,συγκινητική η ευαισθησία και η ανθρωπιά  που περισσεύουν.Για την Ελλάδα,για τα παιδιά...Είναι το ελάχιστο.Όμως αρκεί αυτό;Πώς να συμφιλιωθεί κανείς μ΄αυτή την εικόνα που εκπέμπει η Ελλάδα των ημερών μας;Πώς...
Πέρα από τις ευχές για καλύτερες μέρες,προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για ανασυγκρότηση,για συστράτευση δυνάμεων,για δυναμικές λύσεις που θα βγάλουν τη χώρα από τα ασφυκτικά αδιέξοδα.
Καλή νέα χρονιά,με ελπίδα και έγνοια για το καλύτερο!
Για την Ελλάδα, για την Κύπρο μας και για ολόκληρο τον κόσμο!
 .......
Το κορίτσι με τα σπίρτα



*******
 Το κοριτσάκι με τα σπίρτα
Κική Δημουλά

Απόγευμα πρωτοχρονιάς
ψυχή στους δρόμους.
Μονάχα κάτι γκρίζο παλαιό
καινούργιου χρόνου.

Τρέμουν από το κρύο
τα σταυροδρόμια και οι γωνίες
σφίγγονται κολλάνε να ζεσταθούν
επάνω σε αλλότριας πατρίδας
πλανόδιους ανθοπώλες

μπουκέτα φασκιωμένα
με αγριωπό χαρτί
και η φτηνή ποιότητα
με τρύπες διανθισμένη γύρω γύρω
από αυτοδίδακτο ψαλίδι καμωμένες

όπως κι εμείς όταν παιδιά
για σχέδια πεινασμένα
σ’ εφημερίδα διπλωμένη ομοιόμορφα
μικρά τετραγωνάκια ψαλιδίζαμε
κι όπως ξεδιπλωνόταν το χαρτί
τι χαρούμενα τι αλλεπάλληλα, τι συμμετρικά
παραθυράκια διάπλατα μάς άνοιγε το μέλλον.

Απόγευμα πρωτοχρονιάς
ψυχή στους δρόμους
μόνο κλειστά μεγάλα γκρίζα παράθυρα
κι ένα φτωχό χιονόνερο που ζητιανεύει χιόνι.
Από τη συλλογή "Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως" (2007)
 ********
Παραμονή Πρωτοχρονιάς



********
Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Επισημάνσεις.

Dec 222011
 

Άρθρο από το blog: Επισημάνσεις:



Επειδή αυτά τα Χριστούγεννα, τις έχουμε όσο ποτέ άλλοτε,ανάγκη τις ευχές...

Με τις πιο θερμές μου ευχές
σε όλους τους αναγνώστες και φίλους των Επισημάνσεων!
Καλά Χριστούγεννα,με αγάπη και ζεστασιά!
Καλές Γιορτές και Χρόνια Πολλά!
Με ελπίδα για το αύριο...
Και τις καλύτερες μέρες που θα΄ρθουν... 

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Επισημάνσεις.

Dec 102011
 

Άρθρο από το blog: Επισημάνσεις:


"... Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά, κανόνας της είναι η δικαιοσύνη...."
Απόσπασμα από την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την τελετή απονομής του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας,Στοκχόλμη,10 Δεκεμβρίου 1963.
Να πώς δέχτηκε την είδηση ο ποιητής (Αρχείο ΕΡΤ).

Και ολόκληρη η ομιλία εδώ.
«Κανείς άλλος δεν στάθηκε τόσο ικανός ν’ ανιχνεύσει, να βρει και να κινήσει τα νήματα της ζωντανής ελληνικής παράδοσης όσο αυτός… Καλλιέργησε το αίσθημα της ευθύνης και κράτησε ψηλά τη σημαία της ελεύθερης συνείδησης, που τόσο την έχουν ανάγκη, σήμερα προπάντων, οι νέοι».Λόγια του δεύτερου νομπελίστα ποιητή μας,του Οδυσσέα Ελύτη, για τον Σεφέρη.
Κλείνουν σήμερα σαράντα οκτώ χρόνια από τη μέρα εκείνη, που η Ελλάδα γινόταν περήφανη μέσα από την τόσο τιμητική αυτή διάκριση.Σήμερα,όσο ποτέ άλλοτε,επιβάλλεται η υπόμνηση τέτοιων γεγονότων.Η κρίση χρέους της σύγχρονης Ελλάδας δε σημαίνει και κρίση πολιτισμού!
Για τον Σεφέρη δείτε και παλιότερη ανάρτησή μας εδώ (με βιβλιογραφία).

"Ο τόπος μας είναι κλειστός",Μυθιστόρημα Ι΄



********
"Κράτησα τη ζωή μου"


*********
"Λίγο ακόμα",Μυθιστόρημα,ΚΓ΄

********
Λίγο ακόμα
θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν΄ανθίζουν...
Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Επισημάνσεις.

Dec 082011
 

Άρθρο από το blog: Επισημάνσεις:

 Αντίο, Κύπρο Τόκα...
Ο Μάριος Τόκας με τον πατέρα του,Κύπρο και στενούς του φίλους.
 Η φωτογραφία είναι από το προσωπικό μου αρχείο.Ο Μάριος είχε έρθει τότε στην Κύπρο για να γιορτάσει μαζί με τον αγαπημένο του πατέρα τα γενέθλιά του...

«Έφυγε» από τη ζωή ο Κύπρος Τόκας

Από την εκδήλωση προς τιμήν του Μάριου Τόκα
 Σημ.Για την εκδήλωση,που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2009, δείτε στην ανάρτησή μας με τίτλο "Η Λεμεσός τιμά τον Μάριο Τόκα"

 ***********


Απεβίωσε σήμερα, σε ηλικία 88 ετών, ο βετεράνος δημοσιογράφος Κύπρος Τόκας, πατέρας του αείμνηστου μουσικοσυνθέτη Μάριου Τόκα, του Νίκου και της Σκεύης.



Ο Κύπρος Τόκας γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1924.  Τελειώνοντας το  δημοτικό σχολείο μπήκε από μικρός  στη βιοπάλη για να βοηθήσει την πολυμελή και φτωχή οικογένειά του. Παρά τον καθημερινό μόχθο του, ποτέ δεν τον εγκατέλειψε το πάθος του για μάθηση.  Αυτή η όρεξή του τον οδήγησε να παρακολουθεί νυκτερινά μαθήματα για να συμπληρώσει τη μόρφωσή του. Είχε συνειδητοποιήσει, όπως έλεγε, ότι η γνώση είναι ο πραγματικός πλούτος του ανθρώπου, γι’ αυτό και φρόντισε μετέπειτα, όσα στερήθηκε ο ίδιος, να τα προσφέρει με κάθε θυσία στα παιδιά του.



Για να τα καταφέρει εργάστηκε σκληρά και επίμονα. Δούλεψε ως επιπλοποιός, ως κουρέας, ως παντοπώλης, καταλήγοντας στη δημοσιογραφία. Το 1961 ανέλαβε καθήκοντα ανταποκριτή της εφημερίδας “Χαραυγή” στη Λεμεσό, ενσυνείδητα, αφού ο ίδιος ήταν ταγμένος να υπηρετήσει τα πιστεύω του και να προσφέρει από όποιο πόστο κι αν βρισκόταν στο λαϊκό κίνημα.



Ο Κύπρος Τόκας υπηρέτησε την εφημερίδα του για 28 ολόκληρα χρόνια, χρόνια δύσκολα, αλλά όμορφα, όπως ο ίδιος εξομολογείτο συχνά, για εκείνους που τάχθηκαν να υπηρετούν ένα σκοπό στη ζωή τους. Εκτός όμως από δημοσιογράφος, πριν  και ταυτόχρονα με την άσκηση του λειτουργήματος, ο Κύπρος Τόκας καταπιάστηκε με την ποίηση και τη λογοτεχνία.



 Το 1951 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Αδούλωτες ψυχές», ακολούθως τη «Λύρα» και τα «ελπιδοφόρα μηνύματα».



Η ευαίσθητη ψυχή του και η αγάπη του προς τα παιδιά, τον έσπρωξαν να ασχοληθεί με την παιδική ποίηση, ενώ παράλληλα έγραφε διηγήματα και χρονογραφήματα.  Αρκετά από τα ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από το γιο του, τον αγαπημένο και αξέχαστο Μάριο.



Σε ηλικία 50 χρόνων άρχισε να ασχολείται και με την ζωγραφική, αφήνοντας το δικό του ξεχωριστό στίγμα, απεικονίζοντας  πρόσωπα, τοπία, την ομορφιά του ανθρώπου και της γης μας.



Η κηδεία του Κύπρου Τόκα θα γίνει αύριο,9/12/2011, στη 1μ.μ.  από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου στη Λεμεσό.



Ανακοίνωση Ένωσης Συντακτών

«Το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Συντακτών, εκ μέρους όλων των δημοσιογράφων εκφράζει τη θλίψη του και ταυτόχρονα τη συμπάθειά του προς τα παιδιά του, τη Σκεύη και τον Νίκο. Ο Νίκος συνεχίζει την πορεία που χάραξε ο πατέρας του στο χώρο μας.



Ο Κύπρος Τόκας, ο πράος αυτός άνθρωπος με το γλυκύ χαμόγελο  και την ταπεινότητα που πάντα τον χαρακτήριζε, ήταν εκλεκτός, γιατί ήταν πάνω απ’ όλα άνθρωπος. Δούλεψε σκληρά στη ζωή του σε δύσκολους καιρούς.



Γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1924. Τέλειωσε το Δημοτικό και ρίχτηκε ακολούθως στην πάλη για το μεροκάματο. Έπρεπε να βοηθήσει την πολυμελή φτωχή οικογένειά του. Δεν παραμέλησε, όμως, τα γράμματα. Δούλευε κι παρακολουθούσε ταυτόχρονα βραδινά μαθήματα. Δούλεψε ως επιπλοποιός, ως κουρέας, ως κομμωτής ακόμα και ως μπακάλης.



Το 1961 προσλήφθηκε στην εφημερίδα «Χαραυγή» και δούλεψε  ως ανταποκριτής της στη Λεμεσό, μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980. Ο Κύπρος Τόκας ασχολήθηκε με την ποίηση και εξέδωσε αρκετές ποιητικές συλλογές. Κυρίως ασχολήθηκε με την παιδική ποίηση και έτυχε βραβεύσεων και διακρίσεων. Κάποια από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν από το γιο του, τον αλησμόνητο Μάριο Τόκα. Έγραψε, επίσης, διηγήματα και χρονογραφήματα, τα οποία εξέδωσε.  Μετά τα πενήντα του ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική. Αυτοδίδακτος, αλλά με αξιόλογη προσφορά και σε αυτό τον τομέα.



Η δημοσιογραφική οικογένεια αποχαιρετά σήμερα τον Κύπρο Τόκα, οποίος  με τα πατήματά του άφησε πίσω του σημάδια ανθρωπιάς, αλλά και δείγματα αντικειμενικότητας, αλήθειας και συνέπειας. 
Κύπρο Τόκα, να πας στο καλό».
Γ.Κωστακόπουλος
 

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Επισημάνσεις.

Dec 062011
 

Άρθρο από το blog: Επισημάνσεις:



Παύλος Σιδηρόπουλος(1948-1990)
Στις 6 Δεκεμβρίου του 1990 άφηνε την τελευταία του πνοή,σε ηλικία μόλις σαράντα δύο ετών, ένας μεγάλος καλλιτέχνης,ο Παύλος Σιδηρόπουλος.Η αυθεντικότητα και το πηγαίο ταλέντο του τον ξεχώρισαν από πολύ νωρίς και τα τραγούδια του ακούγονται πολύ περισσότερο,ίσως,σήμερα.Η ροκ ταυτότητα και η πολύπλευρη προσωπικότητά του εξακολουθούν να κεντρίζουν το ενδιαφέρον.
Ο πρίγκηπας της ροκ είναι,λοιπόν, πάντα παρών μέσα από την αλήθεια των τραγουδιών του.

Εξαιρετική και πολύ επιμελημένη είναι η επίσημη ιστοσελίδα που επιμελήθηκε η Μελίνα Σιδηροπούλου:
Παύλος Σιδηρόπουλος ο πρίγκηπας της ροκ

Εμείς δε χρειάζεται να πούμε τίποτα.Αφήνουμε τα τραγούδια του να μιλήσουν.
Από τον Ασυμβίβαστο του Α.Θωμόπουλου(Lyra 1979):

Να μ΄αγαπάς


*********
Μη μου μιλάς για τίποτα



**********
Τι να σου πω



*********
Κάποτε θα΄ρθουν



********
Κάποτε θα΄ρθουν

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος



Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν
και πώς σε θένε

Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν

Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα

*******
Και η τελευταία συνέντευξη του Παύλου



"Δένω μάτια και χέρια
να μη βλέπω άλλο πια
τα σκληρά τους μαχαίρια
τη μικρή τους καρδιά"
Παύλος Σιδηρόπουλος

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Επισημάνσεις.

Dec 032011
 

Άρθρο από το blog: Επισημάνσεις:

Πέρασε πολύς καιρός από την τελευταία ανάρτηση...
Δύσκολοι οι καιροί,δύσκολη η χρονιά.Τίποτε δεν είναι όπως παλιά.Όχι πως δεν έχεις τι να πεις,ίσα-ίσα έχεις τόσα πολλά,μα είναι φορές που η σιωπή λέει πολύ περισσότερα. 
Τρία χρόνια ζωής συμπλήρωσαν τον περασμένο Οκτώβριο οι Επισημάνσεις.
Πέρυσι, διαβεβαίωνα για τη συνέχεια, σε μια σχετική ανάρτηση. Έλεγα τότε πως, έστω κι αν  κάπως  υποχώρησε ο αρχικός ενθουσιασμός, το ταξίδι συνεχίζεται.
Το ίδιο ισχύει και τώρα.
Συνεχίζουμε χάρη σε όλους εσάς και γ΄αυτό σας ευχαριστώ!!!



Και το τραγούδι αφιερωμένο σε όλους τους φίλους!
"Ν΄αντέχουμε μόνο μας μένει..."

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Επισημάνσεις.

Oct 302011
 

Άρθρο από το blog: Επισημάνσεις:

(Πηγή:poiein.gr)

Τάσος Λειβαδίτης(1922-1988)
Άλλη μια ανάρτηση αφιερωμένη στον ποιητή, με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι τριών χρόνων από το θάνατό του.
Ίσως κάτι υποψιαζόταν όταν έγραφε στη συλλογή του "Εγχειρίδιον Ευθανασίας":
Κι εγώ χρειάζομαι τη βοήθεια του Θεού
-Κύριε,βοήθησέ με,του λέω,χάνομαι.
-Μα αυτή είναι η βοήθειά μου-να χαθείς...

Για να σε ψάχνουν στους αιώνες!
*****
Ένα μικρό αφιέρωμά μας(όχι το μοναδικό) ήταν αυτό:
Τάσος Λειβαδίτης,με αφορμή την επέτειο γέννησής του...
 Πολλά και αξιόλογα τα αφιερώματα.Κι αυτά συνεχώς πληθαίνουν,καθώς με το πέρασμα του χρόνου,ο Λειβαδίτης έρχεται ολοένα και πιο κοντά μας.

Γράφει πολύ εύστοχα ο Παντελής Μπουκάλας:
"Μπορεί η ποίηση να μετράει τις γενιές της ήττας τη μια πάνω στην άλλη, η ίδια όμως δεν ηττάται, εκτός και αν θεωρήσουμε τεκμήριο συντριβής της τις πωλήσεις, για τη σχετική αξία των οποίων ωστόσο μιλήσαμε λίγο πριν. Στα είκοσι χρόνια από τον θάνατο του ποιητή, λοιπόν, έχουν πληθύνει οι ανατυπώσεις έργων του, οι μελέτες και οι διδακτορικές διατριβές, οι ανθολογήσεις, οι κριτικές προσεγγίσεις και αναψηλαφήσεις, οι αφιερωματικές εκδηλώσεις. Στόχος, η εκ νέου υπόδειξη και ανάδειξη μιας φωνής που καλλιέργησε και πιστοποίησε την ιδιοτυπία της μολονότι είχε να συγκριθεί στον καιρό της «στράτευσης» με τον δεσπόζοντα όγκο του Γιάννη Ρίτσου, ενώ στον καιρό της στάχτης και του κριτικού αναστοχασμού (όταν πια στο ερώτημα «Κι εγώ ποιος ήμουν;» είχε παγιωθεί η απάντηση «ένας πρίγκιπας του τίποτα, ένας τρελός για επαναστάσεις κι άλλα πράγματα χαμένα», απάντηση που ανακοινώθηκε με τα «Χειρόγραφα του φθινοπώρου», τη συλλογή που εκδόθηκε μεταθανάτια, το 1990) είχε να μετρηθεί με τον καίριο τρόπο του Μανόλη Αναγνωστάκη και του Άρη Αλεξάνδρου.
Γράφοντας εδώ τον Δεκέμβριο του 1990 γι’ αυτήν τη μετά θάνατον παρουσία του ποιητή και λοξοκοιτάζοντας τις γραμματολογικές διχοτομήσεις σε επικό/ελεγειακό Λειβαδίτη, αισιόδοξο /απογοητευμένο, πιστό/δύσπιστο, συντροφικό/μοναχικό, ρεαλιστή/μεταφυσικό, ομιλητικότατο/λιγόλογο, σημείωνα το αυτονόητο, έτσι πιστεύω, ότι δηλαδή «ο λόγος των ανθρώπων δεν τους παραδίδεται εξ αρχής ατόφιος και οριστικός» και ότι «ο Λειβαδίτης μεγάλωσε μες στη γραφή του και μες στην αγρύπνια του». Δεν έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μία ή δύο ή τρεις αντίδικες και αλληλοαναιρούμενες φωνές, αλλά με έναν κενταυρικό πολίτη - λογοτέχνη που όντας εντός της ιστορίας τη στιγμή που αυτή συντελείται, και μάλιστα σε κρισιμότατα επεισόδιά της, εξελίσσεται, ανακαλύπτει, επινοεί, συντονίζεται: γίνεται ποιητής, και γίνεται διαρκώς, μη αρκούμενος σε κάποια άνωθεν ή έξωθεν δωρεά".
*****

"Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος"


****
"Η δίκη"


****
Αλλά τα βράδια
Τάσος Λειβαδίτης
 
Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ’ ένα τόσο ωραίο φεγγάρι
Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
Φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφαλαίο να γράψεις ακόμα
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Βέβαια αγάπησε
τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα
Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ’ το δέντρο που βρέχεται
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα
για να πεθαίνουν κι αλλού
και την απληστία
για να μένουν νεκροί για πάντα
Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί
για όλη την ανθρωπότητα
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,
μου' ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες
Φοράω το σακάκι του πατέρα
κι έτσι είμαστε δυο,
κι αν κάποτε μ’ άκουσαν να γαβγίζω
ήταν για να δώσω
έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ’ ένα άστρο ή μ’ ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!
Δωσ’ μου το χέρι σου...
Δωσ’  μου το χέρι σου
Φυσάει

Τραγούδι:Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Γιώργος Τσαγκάρης
 ****
Δωρεά
Γιατί τα χέρια σου ήταν πάντα πρόθυμα,θα σε ξανα-
συναντήσω μες στ' όνειρο.
Γιατί έκλαψες για πράγματα παραμελημένα,θα' χεις
πάντα μια θέση στον ουρανό.
Γιατί δε ρώτησες ποτέ,ένα πουλί θα σου φ'ερει την 
απόκριση.
*****
Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Επισημάνσεις.

Oct 222011
 

Άρθρο από το blog: Επισημάνσεις:


Μάνος Λοΐζος(1937-1982)


Με αφορμή την επέτειο γέννησής του.
Μικρό αφιέρωμα δείτε κι εδώ στις Επισημάνσεις.
Μάνο,σ΄ευχαριστούμε για όσα μας χάρισες...
 
"Η μέρα εκείνη δε θ΄αργήσει"


*******
"Τίποτα δεν πάει χαμένο"


*******


Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Επισημάνσεις.