Άρθρο από το blog: Περι έρωτος και άλλων δαιμονίων:
Ήμουν μες το αυτοκίνητο πριν λλίο τζαι εσκέφτουμουν μιαν μαλακία που έκαμα πρόσφατα τζαι αναρωθιούμουν το εξης βαθύ και φιλοσοφικό: "Τελικά είμαι καλός άνθρωπος;" εν εμπορούσα να δώσω μιαν ξεκάθαρη απάντηση στον εαυτό μου γιατι αμέσως μετά ήρτεν μου μια άλλη ερώτηση, ακόμα πιο βαθκιά τζαι φιλοσοφημένη "τι στα σκατά καθιστά εναν άνθρωπο καλό;". Τζαι σοβαρά σκέφτου το λλίον ρε φίλε. Τι είναι "καλός άνθρωπος"; Τζείνος που κάμνει καλές πράξεις;
Ούλλοι κάμνουν ενίοτε καλές πράξεις, είμαι σίουρη ότι τζαι ο Χίτλερ εβοήθησεν καμιάν κοτζιακαρούα να περάσει που τον δρόμο, ή να έκαμνεν μαζάζ στα πόθκια της Εύας Μπράουν όταν ήταν κουρασμένη.
Τζείνος που έσσιει καλές προθέσεις;
Θα χρησιμοποιήσω τον φίλο τον Χίτλερ πάλε σαν παράδειγμα, γιατί τζαι τζείνος είχεν οπωσδήποτε καλές προθέσεις. Για την Αρία φυλή.
Τζείνος που εν βλάφτει κόσμο ποττέ;
Ποιός εν τούτος ολαν; Δείξε μου έναν άνθρωπο που εκατάφερε να μεν βλάψει, ακόμα και ακούσια, έστω και ένα συνάνθρωπο του.
Μέχρι τώρα επίστευκα ότι είμαι κουτσά στραβά, πάνω κάτω, καλός άνθρωπος. Εν προδίδω ποττέ τις φιλενάδες μου, εν βασανίζω ζωάκια (εξαιρουμένου του κάττου μου), προσέχω πολλά να μεν πω κάτι που να πληγώσει κάποιον άνθρωπο, κάμνω τζαι φιλανθρωπίες μέσα μέσα άμαν θυμηθώ, αν κάποιος χρειαστεί τη βοήθεια μου εννοείται θα τον βοηθήσω με ευχαρίστηση. Τζαι γενικώς εύχομαι στον παραπάνω κόσμο ευτυχία, αγάπη και καλή σταδιοδρομία. Και καλή χρονιά.
Αλλά μια φορά κάθε λλίους μήνες φκαίνει κάτι αηδιαστικότατο που μέσα μου που μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως καθαρόαιμο κακό. Pure evil I tell you. Θα ήθελα να πιστεύκω ότι απλά με κυριεύει κάποιος δαίμονας μια κάθε τόσο τζαι μετά βαρκέται τζαι φέφκει, αλλά δυστυχώς ξέρω ότι εν ένα σταθερό αναπόσπαστο κομμάτι μου τζαι εν τούτη που είμαι.
Και εδω μπαίνει το παράδειγμα. Τις προάλλες η μέρα ήταν σαν ούλλες τες άλλες, δεν είχα νεύρα, δεν ήμουν λυπημένη, δεν επερνούσα κανένα (συγκεκριμένο) ψυχολογικό πρόβλημα. Και σαν ξεκίνησε ένας συνάδελφος να μου λέει μια ιστορία τον διάκοψα τζαι του είπα με τσιριχτή φωνή ότι επρίστην το δεξίν μου αρτζίν, ότι εν θέλω να ακούσω τίποτε που τούτα που έσσιει να πει τζαι ότι μια ζωή παραπονιέται τζαι ότι ούλλος ο κόσμος φταίει του. Εσυνέχισα με άλλα τέτοια τσιριχτά και πανέμορφα που εν αθυμούμαι τωρά, αλλά ξέρω ότι ήταν όλα απαισια.
Τούτος ο άνθρωπος εν μου έκαμεν ποττέ τίποτε απολύτως τζαι εγώ έβρισα τον τζαι επρόσβαλα τον χωρίς λόγο. Η μοναδική του αμαρτία ότι εν λλίο πουττομαραζιάρης. Κατα τα άλλα πολλά καλό πλάσμα (και πάλι τι καθιστά το καλό πλάσμα;) που απλά αρέσκει του να λαλεί ιστορίες (για το πόσο πολλά τον αδικούν πάντα όλοι).
Εννοείται ότι απολογήθηκα του γιατί εν θα μπορούσα να ξανακοιταχτώ μες τον καθρέφτη. Αλλά, το γεγονός ότι εσυμπεριφέρθηκα τόσο άσσιημα σε έναν άνθρωπο κάμνει με τζαι αναρωθκιούμαι "Τωρά που είπα τζείνα ούλλα τα πράματα, μπορώ να θεωρούμαι καλός άνθρωπος;" Πέρσι που εμάλλωσα με τον ππάρκατζη τζαι είπα του να πα να γαμηθεί τζαι τζείνος τζαι η μάνα του; Ήταν τζαι τούτο μες τα αποδειχτικά στοιχεία ότι είμαι κακός άνθρωπος; ή ότι είμαι απλά νευρικόπελλος άνθρωπος; ή ότι είμαι 15 κιλά καλή τζαι 18 οκκάδες κακή;
Ποιός καθορίζει την καλοσύνη; Αν κάποιος κάμει κάτι κακό σημαίνει αυτόματα ότι είναι απαραίτητα κακός άνθρωπος; Αν απατήσεις την/τον σύντροφο σου είσαι κακός άνθρωπος; Αν έβρεις ένα πορτοφόλι μες το ταξι τζαι κρατήσεις το για τον εαυτό σου είσαι κακός άνθρωπος; Αν μιλάς μες το σίνεμα είσαι κακός άνθρωπος; Ναι είσαι και ελπίζω να καείς στην κόλαση. Αν εύχεσαι σε κάποιον να καεί στην κόλαση επειδή μιλά στο σινεμά, σημαίνει είσαι κακός άνθρωπος;
Πόσα κακά πρέπει να κάμεις για να καθοριστείς κακός τζαι πόσα καλά για να είσαι καλός;
Παρόμοια ερωτήματα ρωτά τζαι ο αγαπημένος μου Nick Hornby στο βιβλίο του "How to be Good" αλλά εν νιώθω ότι έδωσε κάποια απάντηση που να με ικανοποίησε σχετικά με το θέμα, έτσι ρωτώ σας τζαι σας πέρκιμον με φωτίσετε.
Δείτε το
αυθεντικό άρθρο στο blog:
Περι έρωτος και άλλων δαιμονίων.
