τα τελευταία γεγονότα με έσπρωξαν να πάρω μία απόφαση
αυτό το μπλογκ έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του
όταν έρθει η ώρα θα ανοίξω ένα άλλο που θα αφορά τη νέα φάση της ζωής μου
θα ξέρετε πως είμαι εγώ
τα λέμε
Apr 292011
ρίτσα
Apr 282011
εθκιάβασα το ποστ της αχάπαρης και λέει κάποια πράματα που σκέφτουμαι και εγώ. ασπούμε το όποιος έβρει γκόμενο παρετά το επρόσεξα το και γω σε άλλα μπλογκς
εσκέφτουμουν η αλήθκεια ότι μπορεί η επόμενη φορά που θα θέλω να γράφω να εν όταν λιμνάσει η σχέση και ξεκινούν άλλα προβλήματα.
εν θεωρώ ότι έρκουμαι δαμέ τζιαι φτύννω χαμέ ασπούμε τζιαι τα καλά κρατώ τα για τον εαυτό μου. το σατυρικό δεν τοχω έννεν πως το φυλάω
εμένα, ο κύριος σκοπός του μπλογκ ήταν να με κάμει να νιώθω less lonely. να με κάμει να νιώθω ότι έσιει αθρώπους που ακούουν που καταλαβαίνουν, που περνούν τα ίδια πράματα αλλά τζιαι που θα κάμουμε παρέα διαδιχτυακή
η αλήθκεια είναι ότι τωρά νιώθω λεσ λόουνλι από τον καιρό που το άνοιξα. παρόλαυτά ο εαυτός μου είναι τέτοιος που αραιά και που με πιάννει αυτή η μοναξιά.
τέλοσπαντων, έχω τζιαι κάμποσες ωραίες φωτογραφίες να βάλω αλλά είχα κάτι χάι τεκ προβλήματα. και που να σας τα λέω, ο λεγάμενος έσιει μιαν πολλά καλή φωτογράφική και ήδη φαντάζουμαι τις φωτογραφίες που θα φκάλλω όταν την έχω πιο πρόχειρη (για να μην αναρωτιέστε πως με έριψε;)
Apr 252011
ταράκτηκε η νηνεμία. τα καράβια που περίμεναν στην αυλίδα μπορούν να ξεκινήσουν με ούριο αέρα στα πανιά.
ας είναι η θυσία του μπλογκ το μόνο που αφήνουν πίσω
Apr 232011
-what is a friend?
-a friend is there in need
-what is a friend?
-a friend you daily meet
-what is a friend?
-someone you can confide to
-what is a friend?
-mutual understanding, good time
-what is a friend?
-another member of the pack, give each other warmth and sense of safety
-what is a friend?
-do they change?
-what are the levels of friendship?
Apr 182011
έχει μέρες να γράψω. τι κάνω; καρτερώ να ξεκουραστώ, να αφήσω τα καθημερινά και να ασχοληθώ με τα αιώνια (τα δικά μου αιώνια)
έλεγε η αχάπαρη για την περίοδο προκτές και εμένα αυτό το μήνα με ταλαιπώρησε αφάνταστα. τουλάχιστο να γεννήσω κάποτε να έχει κάποιο ππόιντ τόσος κόπος.
ήρθε ο καιρός να μπω σε άλλη φάση.
ενήλικας πότε γίνεσαι; όταν περάσεις τα 18; όταν αποκτήσεις οικονομική ανεξαρτησία; όταν αποκτήσεις δάνειο; όταν αποκτήσεις παιδιά; όταν παντρευτείς και έχεις μία άλλη κοινωνική ζωή; όταν η έξοδός σου είναι ο παιχνιδότοπος;
είναι περίεργο. δε νιώθω ενήλικη.
δεν έχω παράπονο από τη ζωή μου την παιδική, τη νεανική.την ενήλικη;
φαντάζομαι τι είδους νοικοκυρά θα γίνω. άραγε
μερικές φορές με βαριέμαι. γιαυτό λέω να αλλάξω παραστάσεις. παραστάσεις ζωής, μη μου πείτε τωρά για την πόλη
Apr 032011
έτσι όπως μου αρέσκει οι αθρώποι να εν ίσιοι αρέσκει μου τζιαι οι ταινίες. θέλεις να κάμεις μιαν ταινία ανάλαφρη με δράση και παναήρι; πολλά καλή ιδέα, αλλά μεν μου την πασάρεις σαν την παsh βαθιά ταινία
τα προσποιητά εν σιειτόττερα
τελοσπαντων. το red με τον bruce willis και το knight and day με τον tom cruise είναι από αυτές τες ειλικρινείς ταινίες. δράση συνειδητά υπερβολική, ρομάντζο που βλέπεις μόνο σε ταινίες και όχι βαθιές σκέψεις
Mar 252011
Mar 192011
την ταυτότητα της λεμεσιανής την εσυγκρότησα στα χρόνια των σπουδών που γνώρισα πολλούς από άλλες επαρχίες οι οποίοι επίστευκαν ότι τριγυρνούσα με τες πόμπες μές την ΤΣΙΑΝΤΑ μου
Mar 192011
Mar 182011
Hello darkness, my old friend
I’ve come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence
In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
‘Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence
And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence
“Fools”, said I, “You do not know
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach you”
But my words, like silent raindrops fell
And echoed
In the wells of silence
And the people bowed and prayed
To the neon god they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
And the sign said, “The words of the prophets are written on the subway walls
And tenement halls”
And whispered in the sounds of silence
