Μιχάλης

ΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΕΟΚΑ ΑΠΕΙΛΟΥΝ

CypriotBlogs, Παντος Καιρου No Responses »

Nov 132011

Άρθρο από το blog: Παντος Καιρου:

Με απειλές που θυμίζουν άλλες, σκοτεινές εποχές με σαφή υπονοούμενα για τη ζωή όσων επιδιώκουν την αποκατάσταση όσων δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια της δράσης της ΕΟΚΑ, εκτοξεύουν οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών της ΕΟΚΑ.

Σε μια προσπάθεια να σταματήσουν τον αέρα της διαφάνειας που φυσά τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο για τις σκοτεινές πτυχές της τετραετίας και ιδιαίτερα τις περιπτώσεις όπου άνθρωποι τόσο από τη Δεξιά όσο και από την Αριστερά δολοφονήθηκαν άδικα και με την κατηγορία της προδοσίας, οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών φαίνεται ότι έχασαν την ψυχραιμία τους.

Είναι γνωστό ότι οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι να αγγίξουν σκοτεινές πτυχές της περιόδου, θεωρώντας ότι στην ιστορία πρέπει να μείνουν μόνο οι θετικές ενέργειες.

ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΛΥΣΗΣ

Η «ΓΝΩΜΗ» εξασφάλισε και δημοσιεύει έγγραφο που απευθύνεται στον δήμαρχο Λύσης Ανδρέα Ττοφιά με το οποίο όχι μόνο του απαγορεύουν να αγγίξει το θέμα της δολοφονίας του στελέχους του ΑΚΕΛ Μιχάλη Πέτρου (δολοφονήθηκε από τον Ηλία Παπακυριακού την 21^η Ιανουαρίου 1958) αλλά τον απειλούν ότι αν προχωρήσει σε μια τέτοια ενέργεια θα θέσει εαυτόν εκτός Συνδέσμων Αγωνιστών και θα είναι ένοχος αδικήματος πρώτου βαθμού εναντίον της Επανάστασης!

Ιδού τι γράφει η συγκεκριμένη επιστολή που φέρει ημερομηνία 15 Σεπτεμβρίου 2011:

«Ανδρέα Ττοφιά

Οι σύνδεσμοι Αγωνιστών ΕΟΚΑ 1955-59 για μιαν ακόμα φορά τονίζουν και καθιστούν σαφές ότι: ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ[1] να αποκαταστήσει τη μνήμη οποιουδήποτε που εκτελέστηκε κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού μας αγώνα.

Ο μόνος που είχε αυτό το δικαίωμα ήταν ο Αρχηγός της Οργάνωσης στρ. Γρίβας-Διγενής ενόσω ζούσε.

Οποιοσδήποτε αποτολμήσει να αγγίξει αυτά τα θέματα θέτει τον εαυτό του έξω από το σύνολο των Αγωνιστών της ΕΟΚΑ και διαπράττει αδίκημα πρώτου βαθμού εις βάρος της επανάστασης[2].

Οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών ΕΟΚΑ δεν θα αναγνωρίσουν καμιά προσπάθεια και καταδικάζουν όλους όσοι προσπαθούν να δημιουργήσουν απαράδεκτες καταστάσεις που παραβιάζουν τους διεθνείς γραφτούς και άγραφους νόμους της επανάστασης και νοθεύουν το γράμμα και το πνεύμα του Αγώνα».

ΔΥΟ ΝΕΟΦΑΝΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΣΥΝΔΕΣΜΩΝ

Στην επιστολή τους προς τον κ. Ττοφιά, οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών εισάγουν δύο νέα στοιχεία που διαφοροποιούν τη στάση τους ως προς τα θέματα των αποκαταστάσεων.

Το πρώτο στοιχείο είναι το υπονοούμενο για σοβαρές επιπτώσεις σε όποιον επιχειρήσει να αγγίξει το θέμα της αποκατάστασης έστω και ενός δολοφονηθέντα.

Στις μέχρι τώρα δημόσιες ανακοινώσεις τους οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών αναφέρονται μόνο στο πρώτο μέρος των επιπτώσεων, ότι δηλαδή όποιος επιχειρήσει κάτι τέτοιο θέτει εαυτόν έξω από το σύνολο των Αγωνιστών της ΕΟΚΑ: «Όποιος προσπαθήσει να κάμει τέτοια ενέργεια θέτει τον εαυτό του εκτός των Συνδέσμων και η πράξη του είναι καταδικαστέα και απαράδεκτη».[3]

Στη συγκεκριμένη επιστολή αφήνουν σαφή υπονοούμενα ακόμα και για την ζωή εκείνου που θα διαπράξει το αδίκημα αφού κάνουν λόγο για αδίκημα πρώτου βαθμού σε βάρος της επανάστασης αφού είναι γνωστό ότι το αδίκημα πρώτου βαθμού σε μια επανάσταση είναι η προδοσία. Και η ποινή για την προδοσία είναι μόνο μία.

Παράλληλα είναι άξιον απορίας αν οι Σύνδεσμοι θεωρούν ότι η δράση της ΕΟΚΑ βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, αφού κάνουν αναφορά σε αδίκημα έναντι της επανάστασης, τη στιγμή που η δράση της οργάνωσης τερματίστηκε τον Φεβρουάριο του 1959.

Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΡΙΒΑΣ Ή ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΖΙ;

Το δεύτερο είναι η τοποθέτηση τους για το ποιος είναι αρμόδιος να αποκαταστήσει κάποιον από τους δολοφονηθέντες.

Στις δημόσιες ανακοινώσεις τους τονίζουν πάντοτε ότι «Καθιστούμε σαφές ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κάνει τέτοια πράξη, μετά το θάνατο των Αρχηγών του Αγώνα Διγενή και Μακαρίου».[4]

Η αναφορά στον Μακάριο δεν είναι καθόλου τυχαία αφού προσπαθούν να τον εμπλέξουν στις αποφάσεις των εκτελέσεων και των εγκλημάτων που διέτασσε ο Γρίβας προσωπικά.

Και αυτό την ώρα που γνωρίζουν ότι ο μεν Γρίβας υπεραμυνόταν των δολοφονιών κυρίως των Αριστερών, ενώ ο Μακάριος με δημόσιες δηλώσεις του είχε καταδικάσει τις δολοφονίες.[5]

Επιπρόσθετα, η εμπλοκή του Μακαρίου από πλευράς των Συνδέσμων είναι παραπλανητική αφού η ΕΟΚΑ δεν του αναγνώριζε καμία αρμοδιότητα γι’ αυτά τα θέματα.

Στο βιβλίο «Μαύρη Βίβλο» που εξέδωσε η Οργάνωση για να καταγράψει τον «προδοτικό» ρόλο του ΑΚΕΛ αναφέρεται στο θέμα και διερωτάται: «Ποίαν σχέσιν είχεν ο Μακάριος με τα γεγονότα της Λύσης και Κώμας Γιαλού;»

ΚΑΙ ΟΜΩΣ Ο ΓΡΙΒΑΣ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

Οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών νομίζουν ότι βρήκαν τον τρόπο να αποφύγουν την ευθύνη της αποκατάστασης, μεταθέτοντας το θέμα στους νεκρούς Μακάριο και τον Γρίβα.

Δυστυχώς όμως για τους Συνδέσμους τους αδειάζει ο ίδιος ο Γρίβας όταν παραπέμπει το θέμα της διερεύνησης των δολοφονιών που διαπράχθηκαν κατά την περίοδο της δράσης της ΕΟΚΑ στην Κοινοτική βουλή.

Με αφορμή τις πιέσεις που δεχόταν ο Γρίβας για την υπόθεση της δολοφονίας του Γιαννάκη Στεφανίδη αλλά και ενοχλημένος από τις συχνές επισκέψεις που δεχόταν από συγγενείς δολοφονηθέντων μελών της Οργάνωσης αλλά και συγγενών αριστερών δολοφονηθέντων, ο Γρίβας απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους της οικογένειας Στεφανίδη όπου αναφέρει μεταξύ άλλων και τα εξής σημαντικά και ενδιαφέροντα:

«Τόσον δι’ αυτήν όσο και δια τας αφορώσας άπαντας τους καθ’ οιονδήποτε τρόπον φονευθέντας κατά την διάρκειαν του αγώνος της ΕΟΚΑ, είχον την γνώμην και εισηγήθην όπως η Κοινοτική Βουλή συγκροτήση επιτροπήν εκ προσώπων παρεχόντων πλήρη εχέγγυα εντιμότητος, ικανότητος και ευθυκρισίας, η οποία μετά ενδελεχή έρευναν να απεφαίνετο επί μιας εκάστης εξ αυτών, επαρκώς αιτιολογούσα μάλιστα το οιονδήποτε πόρισμα της ερεύνης αυτής. Ατυχώς η εισήγησις αύτη δεν έτυχε της δεούσης προσοχής των αρμοδίων, προς λήψιν σχετικής απόφασης, αγνοώ δε επί ποίων κριτηρίων στηρίζονται αι εκάστοτε αποφάσεις, δια την παροχήν συντάξεως εις οικογενείας φονευθέντων ή δια την αποκατάστασιν της μνήμης εξαφανισθέντων κλπ.» [6]

Τι έχουν να απαντήσουν επί τούτου οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών που παραπλανητικά παραπέμπουν κάθε φορά στον Γρίβα ή στον Μακάριο ή και στους δύο, όταν ο μεν Μακάριος διαχώριζε τη θέση του ενώ ο Γρίβας παρέπεμπε στη Βουλή;

Ενδιαφέρουσα πάντως είναι και η θεώρηση των Συνδέσμων ότι η αναγνώριση λαθών «παραβιάζει τους διεθνείς γραφτούς και άγραφους νόμους της επανάστασης και νοθεύουν το γράμμα και το πνεύμα του Αγώνα».

Και αυτό τη στιγμή που είναι γνωστό ότι σε αντίθεση με τους Συνδέσμους της ΕΟΚΑ, σε όλο τον κόσμο έχουν γίνει αποκαταστάσεις αδικοσκοτωμένων, έχουν αναγνωριστεί λάθη και παραλείψεις από τις επαναστατικές οργανώσεις.

Μόνη εξαίρεση είναι οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών της ΕΟΚΑ.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ Μ. ΠΕΤΡΟΥ

Το θέμα της αποκατάστασης του Μιχάλη Πέτρου από τα δημοτικό συμβούλιο Λύσης ξεκίνησε από την προσπάθεια του σημερινού δημάρχου να αποκαταστήσει τον δολοφονηθέντα προκειμένου ο κ. Ττοφιάς να εξασφαλίσει την υποστήριξη της Αριστεράς στις επικείμενες δημοτικές εκλογές στις οποίες θα διεκδικήσει επανεκλογή.

Το θέμα της αποκατάστασης Μιχάλη Πέτρου τέθηκε ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου Λύσης από το 1995, συζητήθηκε επανειλημμένα αλλά σκόνταφτε στην άρνηση της Δημοτικής Ομάδας του ΔΗΣΥ αλλά και στη στάση των Συνδέσμων Αγωνιστών.

Είναι γεγονός ότι ο δήμαρχος Α. Ττοφιάς προσπάθησε να συμβάλει θετικά στην όλη υπόθεση αφού και ο ίδιος πιστεύει ότι ο Μ. Πέτρου δεν υπήρξε προδότης αλλά θύμα της όλης κατάστασης.

Ωστόσο ο κ. Ττοφιάς όντας μέλος των Συνδέσμων δεν βρήκε τη δύναμη να αντισταθεί και να προχωρήσει, ως επικεφαλής του δημοτικού συμβουλίου στην αποκατάσταση του δολοφονηθέντα. Υπέκυψε στις απειλές και τους εκβιασμούς των Συνδέσμων Αγωνιστών οι οποίοι σε καμιά περίπτωση επιθυμούν να υπάρξει αποκατάσταση έστω και ενός εκ των δολοφονηθέντων, κυρίως των Αριστερών.

Οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών θεωρούν ότι αν συγκατανεύσουν στην αποκατάσταση έστω και ενός Αριστερού, τότε θα δικαιώσουν τη στάση του ΑΚΕΛ έναντι της δράσης της ΕΟΚΑ, γι’ αυτό και αποφεύγουν να αγγίξουν το θέμα.

Θεωρούν ότι όσοι εκτελέστηκαν καλώς εκτελέστηκαν, έστω και κατά λάθος, και εντέχνως προσπαθούν για 50 χρόνια να πείσουν πως όσοι εκτελέστηκαν ήταν προδότες. Ιδού τι έλεγαν στις 29 Ιουνίου του 2009:

“Έχουμε και άλλοτε τονίσει ότι προδότης ήταν εκείνος που με τις πράξεις και τις ενέργειές του παρεμπόδιζε το έργο της ΕΟΚΑ, έδινε πληροφορίες στον εχθρό, αποκάλυπτε μυστικά της οργάνωσης, κατέδιδε τους αγωνιστές, αποκάλυπτε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την ταυτότητά τους και πολλά άλλα. Προδότης είναι αυτός που αποκάλυψε την ταυτότητα του Καραολή, αυτός που έδειξε το κρησφύγετο του Μάτση, το κρησφύγετο του Αυξεντίου, αυτός που προσπαθούσε να βγάλει την προσωπίδα των αγωνιστών και άλλα”.

Ας απαντήσουν ευθέως ποια ήταν η προδοσία που διέπραξε ο Μ. Πέτρου, ο Η. Ττοφαρής, ο Σ. Μένοικος, ο Α. Σακκάς, ο Π. Στυλιανού και τόσοι άλλοι άνθρωποι της Αριστεράς αλλά και της Δεξιάς που εκτελέστηκαν σαν προδότες.

Αναμένουμε μια απάντηση από τους Συνδέσμους Αγωνιστών μέχρι την επόμενη έκδοση που θα παραθέσουμε τις αντιφάσεις τους αναφορικά με την υπόθεση που αφορά τον Μιχάλη Πέτρου.

[1] Τα κεφαλαία γράμματα είναι στο κείμενο.

[2] Οι εμφάσεις είναι δικές μας.

[3] Ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στον τύπο στις 20 Αυγούστου 2009.

[4] Βλ. στο ίδιο.

[5] Απομνημονεύματα σελ. 223 – 225.

[6] Σπ. Παπαγεωργίου «Από την ΕΟΚΑ στην ΕΟΚΑ Β’, σελ. 121.

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Παντος Καιρου.

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ Ε.Φ. ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΟΠΩΣ ΤΟ 1974

CypriotBlogs, Παντος Καιρου No Responses »

Nov 062011

Άρθρο από το blog: Παντος Καιρου:

Τον Οκτώβριο του 2008, μετά τα όσα συνέβησαν στην παρέλαση για την Ανεξαρτησία, είχα γράψει ότι αρχίζουμε να ζούμε κλίμα της προπραξικοπηματικής περιόδου.

Κάποιοι τότε με είπαν υπερβολικό, άλλοι εκτός πραγματικότητα και άλλοι ότι κινδυνολογώ.

Να λοιπόν που στην πολιτική αναταραχή που προωθείτο από το 2008 – τα όσα ζήσαμε στη συνέχεια ήταν απλώς η συγκεκριμενοποίηση των πραγμάτων – βρίσκει σήμερα την πραγμάτωση της είτε στις προσπάθειες για ανατροπή του προέδρου με διάφορους τρόπους, είτε με όσα συνέβησαν πριν μερικές μέρες σε στρατόπεδο της Εθνικής Φρουράς κοντά στη Λευκωσία.

Τον απάνθρωπο βασανισμό εθνοφρουρού δημοσιεύει σήμερα η «Χαραυγή».

Βασάνιζαν για ώρες εθνοφρουρό

Ένα κατάπτυστο περιστατικό που προσβάλλει το στράτευμά μας και υποσκάπτει τις προσπάθειες του Υπουργείου Αμυνας για την ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς συνέβη πριν μερικές μέρες σε στρατόπεδο έξω από τη Λευκωσία.

Ένας 18χρονος εθνοφρουρός βασανίστηκε άγρια από έναν αρχιλοχία και δύο μόνιμους (ΕΠΥ) επειδή την ώρα της ξεκούρασής του ζωγράφισε πάνω σε χαρτί ένα τριφύλλι.

Μόλις το είδαν οι τρεις αξιωματικοί ο ένας από αυτούς του είπε: «εννά σου δείξουν π…κομμουνιστούιν», ενώ όλοι μαζί τον άρπαξαν, τον τύλιξαν με πλαστική ταινία σε όλο του το σώμα. Αργότερα τον έδεσαν πάνω σε καρέκλα και τον έβαλαν ανάποδα μέσα σε ένα βαρέλι, ενώ φρόντισαν να βάλουν στο ένα του αυτί αναμμένο τσιγάρο λέγοντάς του: «Οταν ξεδεθείς κάπνισε το τσιγάρο στην υγεία μας…».

Ούτε το γεγονός πως ο 18χρονος εθνοφρουρός ήταν εγχειρισμένος στη σπλήνα και με πρόβλημα κοίλης δεν εμπόδισε τους τρεις μόνιμους της Εθνικής Φρουράς να τον βασανίσουν μέχρι λιποθυμίας.

Αντίθετα στις παρακλήσεις του εθνοφρουρού να μην τον δέσουν στα σημεία που ήταν εγχειρισμένος αυτοί αρνήθηκαν και γελούσαν με τα βογγητά του.

Το περιστατικό καταγγέλθηκε όπως πληροφορούμαστε από τον πατέρα του εθνοφρουρού στο διοικητή της μονάδας του. Ωστόσο οι τρεις βασανιστές του αρνήθηκαν πως έγινε τέτοιο περιστατικό και με θράσος ισχυρίστηκαν πως ο 18χρονος είπε ψέματα.
Οι γονείς του νεαρού όμως δεν έμειναν ως εκεί. Κατήγγειλαν το βασανισμό του γιου τους στο Υπουργείο Άμυνας και στο ΓΕΕΦ, ενώ δεν αποκλείεται η υπόθεση να φτάσει μέχρι και
σε στρατοδικείο.

Πάντως σύμφωνα με γονείς εθνοφρουρών κάποιοι βαθμοφόροι στην Ε. Φρουρά έχουν ξεφύγει εντελώς και συμπεριφέρονται με απάνθρωπο τρόπο σε νεοσύλλεκτους.

Θυμίζει το τραγικό συμβάν με το κάψιμο του Μιχάλη Μιχαήλ το 1975

Οι βασανισμοί και οι ταλαιπωρίες αριστερών στρατιωτών ήταν σύνηθες φαινόμενο την προπραξικοπηματική περίοδο αλλά και λίγο αργότερο.

Το περιστατικό που δημοσιεύει η «Χαραυγή», έφερε στη μνήμη μου ένα άλλο, παρόμοιο περιστατικό που σημειώθηκε στις αρχές του 1975 στα Πλατάνια στην περιοχή Τροόδους.

Το περιστατικό αφηγείται το ίδιο το θύμα, ο Μιχάλης Μιχάηλ από το Πελένδρι, που ήταν μέλος της ΕΔΟΝ, τον οποίον οι φασίστες της ΕΟΚΑ Β’ προσπάθησαν να κάψουν ζωντανό ενώ υπηρετούσε τη στρατιωτική θητεία του.

Την περιπέτεια του αφηγείται ο ίδιο στο «Χρονικό της σύγχρονης Κυπριακής τραγωδίας».

«Υπηρετούσα στην περιοχή Τροόδους (στα Πλατάνια). Εκεί πάνω είναι τα αχνάρια γνωστών ΕΟΚΑΒητατζήδων.

Είναι βέβαιο ότι αυτοί μου έκαναν το φοβερό αυτό κακό στις 27 του Οκτώβρη.

Κατά τις 6 το απόγευμα έπεσα να κοιμηθώ διότι ήμουν σκοπός 11.00 – 1.00.

Γύρω στις 10.30 βρέθηκα μέσα σε μια φωτιά απέραντη. Προσπάθησα να φύγω, όμως δεν μπόρεσα.

Έδωσα δύο – τρείς γύρους και κοιτάζω, παντού φωτιά. Ήμουν και του ύπνου και στράφηκα πίσω στον τοίχο, μου κτυπούσε η λάβρα και δεν μπορούσα.

Έδωσα άλλους δύο τρεις γύρους και στράφηκα πίσω, έπεσα μπρούμυτα, έβαλα τα χέρια πάνω στα μάτια μου και έμεινα εκεί αναίσθητος και καιγόμουν.

Πριν καώ, γύρω στις 7.30, ήρθε ένα λοχίας από την Κατωκοπιά να μου δώσει δήθεν ταχυνόπιττα. Αλλά εγώ ήμουν ψυχρός μαζί του και δεν τον έκανα παρέα.

Αυτός αντί για μαξιλάρι είχε περί τες 70 χουντικές εφημερίδες.

Την ώρα που καιγόμουν εξαφανίστηκε ο σκοπός και ο αξιωματικός υπηρεσίας.

Ένας στρατιώτης φώναξε «Ρε παιδιά είναι και ο Μιχαλάκης μέσα στο τσιατήρι που καίγεται». Έτρεξαν βέβαια αλλά νομίζω ότι ήταν πια αργά…»

Αυτά αφηγείται ο Μιχάλης ο οποίος υπέστη αυτό το μεγάλο κακό μετά την εισβολή.

Εξ’ όσων έμαθα με ενέργειες του ΑΚΕΛ στάλθηκε στο εξωτερικό για αποθεραπεία.

Σήμερα διαβάζουμε για ένα παρόμοιο περιστατικό.

Άνθρωποι των ίδιων φρονημάτων βασάνισαν μέχρι αναισθησίας ένα εγχειρισμένο στρατιώτη χωρίς κανένα οίκτο.

Ο φασισμός ζει και βασιλεύει.

Το αυγό έχει ήδη εκκολαφθεί…

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Παντος Καιρου.

Η ΔΙΑΣΤΟΡΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

CypriotBlogs, Παντος Καιρου No Responses »

Nov 052011

Άρθρο από το blog: Παντος Καιρου:

Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας και η διαστροφή των γεγονότων αποτελεί πλέον το κύριο χαρακτηριστικό όσων απεύχονται μια λύση στο κυπριακό.

Και όταν λέω απεύχονται μια λύση, εννοώ στη βάση της Δ.Δ.Ο. που κατά τη δική μου άποψη είναι η μόνη εφικτή λύση.

Έχω αναλύσει πολλές φορές ότι οποιαδήποτε άλλη μορφή λύσης είναι μη εφικτή ή μη αποδεκτή.

Η πρώτη αφορά τη λύση ενιαίου κράτους, όπως το ξέραμε πριν από το 1974 ή η προσπάθεια δημιουργίας ενός ελληνικού κράτους στην Κύπρο.

Μη αποδεχτή είναι η συνομοσπονδία ή οποιαδήποτε άλλη λύση που παραπέμπει σε δύο κράτη στην Κύπρο.

Αν όμως εξετάσουμε προσεκτικά αυτές τις μορφές λύσης, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, στο διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων της Κύπρου.

Όμως αυτά τα θέματα δεν θα τα αναλύσω σε αυτό το άρθρο.

***

Αφορμή για να γράψω αυτό το άρθρο μου έδωσε ένα κείμενο του Ταγματάρχη εν αποστρατεία Σάββα Πέτρου με τον τίτλο «Νεο-οθωμανική εθελοδουλία της Κυβέρνησης».

Το άρθρο αυτό καταπιάνεται με την προσωπική ενέργεια της κας Άννης Σιακαλλή (επικεφαλής του τμήματος μετανάστευσης) να στείλει εγκύκλιο στα οδοφράγματα και να ζητά να περνούν στις ελεύθερες περιοχές μόνο όσοι Τ/κύπριοι κατέχουν ταυτότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ενέργεια η οποία έγινε εν αγνοία του αρμόδιου Υπουργού και ο οποίος στη συνέχεια εξέφρασε την έντονη αντίδραση του.

Σχολιάζοντας αυτό το γεγονός ο Σ. Πέτρου διαστρέφει τα γεγονότα και ισχυρίζεται ότι με την ακύρωση της οδηγίας Σιακαλλή η Κυπριακή Δημοκρατία αναγνώρισε επίσημα το λεγόμενο κράτος(!!!) χωρίς να εξηγεί γιατί και πώς.

Και συνεχίζει: «Τ/κ δήλωσαν, μάλιστα, πως προτιμούν να μην ξαναπεράσουν ποτέ στις ελεύθερες περιοχές με την ταυτότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ας χάσουν τον ψηλό μισθό που κερδίζουν στις ελεύθερες περιοχές. Συνεχίζοντας, οι Τ/κ αναφέρουν πως με την επίδειξη ταυτότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι του ψευδοκράτους, αυτομάτως αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία και αποαναγνωρίζουν το ψευδοκράτος».

Βεβαίως όλα αυτά ο κ. Πέτρου δεν τα τεκμηριώνει. Κάνει μια γενική αναφορά, δημιουργώντας την εντύπωση πως όσοι Τ/κύπριοι κατέχουν ταυτότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας τις κατέχουν όλοι για τον ίδιο λόγο.

Αφού κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι Τ/κύπριοι χρησιμοποιούν ωφελιμιστικά τις ταυτότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας, λόγων των υπερπρονομίων – όπως τα χαρακτηρίζουν – δεν μας εξηγούν πώς είναι διατεθειμένοι (αυτοί οι συμφεροντολόγοι) να εγκαταλείψουν αυτά τα υπερπρονόμια.

Ποια είναι αυτά τα υπεροπρονόμια των τ/κυπρίων; «Από αυτούς 75.000 κατέχουν και διαβατήρια της Κ.Δ. Όλοι αυτοί προβάλλουν τη δικαιολογία ότι εξασφάλισαν ταυτότητα και διαβατήρια της Κ.Δ. για οικονομικούς λόγους, για να λαμβάνουν επιδόματα, να σπουδάζουν τα παιδιά τους με τα οικονομικά οφέλη που προσφέρει η Ε.Ε., να κυκλοφορούν στο εξωτερικό ως Ευρωπαίοι πολίτες και να έχουν πρόσβαση στα νοσοκομεία της Κ.Δ., την οποία δεν αναγνωρίζουν».

Όσον αφορά το θέμα της αναγνώρισης, το θέμα αυτό έχει ξεκαθαριστεί από το 2003.

Οι πολίτες δεν αναγνωρίζουν κράτη. Αυτό είναι βασικό διεθνές νομικό αξίωμα.

Αλλά αν το πάρουμε από την σκοπιά που θέλει να το πάρει ο Σ. Πέτρου, όσοι πήραν ταυτότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας, για οποιονδήποτε λόγο έστω και αν κατέχουν και την ταυτότητα του «κράτους», αυτό σημαίνει αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως ισχυρίζεται. Και αν αυτό συμβαίνει, η αναγνώριση ή όχι της Κυπριακής Δημοκρατίας εξαρτάται από το αν επιδεικνύουν την ταυτότητα αυτή ή όχι ή η αναγνώριση υφίσταται μόνο και μόνο από την κατοχή της;

Επαναλαμβάνω πως η θέση μου είναι ότι οι πολίτες δεν αναγνωρίζουν κράτη. Θέτω τα ερωτήματα στη βάση των ισχυρισμών του Σ. Πέτρου.

Από την άλλη, από το 2003 ισχύει ο κανονισμός ότι για να μεταβεί ένας Ε/κύπριος στα κατεχόμενα επιδεικνύει το διαβατήριο ή την ταυτότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με τη λογική του κ. Πέτρου αυτό σημαίνει αναγνώριση των κατεχομένων;

Και το αντίστροφο. Η συμφωνία λέει ότι στις ελεύθερες περιοχές οι Τ/κύπριοι μεταβαίνουν ΚΑΙ με την ταυτότητα του «κράτους».

Αυτό σημαίνει αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας; Και αν η απάντηση είναι θετική (που δεν είναι) τότε αυτό σημαίνει ότι το «κράτος» αναγνωρίστηκε από το 2003 και όχι σήμερα;

Και αν αναγνωρίστηκε το 2003 γιατί ο κ. Πέτρου τα βάζει με τη σημερινή κυβέρνηση;

Διαστρέφει όμως την πραγματικότητα και σε άλλο σημείο όταν ισχυρίζεται ότι «300.000 παράνομοι έποικοι κατέχουν ταυτότητα του ψευδοκράτους, οι οποίοι άνετα μπορούν να περάσουν στις ελεύθερες περιοχές επιδεικνύοντάς την».

Και λέω ότι διαστρέφει την πραγματικότητα διότι είναι γνωστό ότι στις ελεύθερες περιοχές έρχονται όσοι είναι Τ/κύπριοι και απαγορεύεται η είσοδος στους έποικους.

Ο Σ. Πέτρου θα είχε δίκαιο αν στις 26 Αυγούστου 2001 δεν συνέβαινε εκείνη η ιστορία με τους έποικους που προσπάθησαν (ανάμικτοι με Τ/κύπριους) να περάσουν στις ελεύθερες περιοχές για να μεταβούν στο τέμενος Χαλάλ Σουλτάν στη Λάρνακα για το Ραμαζάνι.

Αν ίσχυαν αυτά που ισχυρίζεται ο συγγραφέας του άρθρου, δεν θα γινόταν εκείνος όλος ο σαματάς. Όπως μας πληροφορεί το Sigmaline 27/8/2011, «Όταν, λοιπόν, ανακοινώθηκε στους Τ/κ και στους εποίκους πως δεν θα περάσουν όλοι παρά μόνο 46 Τουρκοκύπριοι, οι έποικοι κατέβηκαν από τα λεωφορεία προκαλώντας επεισόδιο».

Συνεπώς, για να απαγορευθεί η διέλευση στους έποικους, πάει να πει ότι έστω και αν κατείχαν ταυτότητα του «κράτους» δεν μπόρεσαν να περάσουν επειδή ακριβώς δεν ήταν Τ/κύπριοι αλλά έποικοι.

Και προκύπτει ακόμα ένα ερώτημα: γιατί αποκρύβει και αυτό το γεγονός; Μήπως γιατί καταρρίπτει τα όσα αναληθή ισχυρίζεται;

Ιδού ακόμα μια παραπλανητική αναφορά του Σ. Πέτρου: «είμαστε σε κατάσταση «μπάτε σκύλοι και αλέστε», για να ικανοποιηθεί το αίσθημα της τουρκολαγνείας που περιβάλλει τους κυβερνώντες, οι οποίοι σαν ένθερμοι οπαδοί του Σχεδίου Ανάν και της λύσης ΔΔΟ, επιδιώκουν να εφαρμόσουν όλες τις αρχές του απορριφθέντος Σχεδίου Ανάν, ντε φάκτο, χωρίς να σέβονται το 76% που απέρριψε αυτό το ρατσιστικό σχέδιο. Με αυτή την ετσιθελική απόφαση παραβιάστηκε κατάφωρα η νομοθεσία της Ε.Ε.».

«Αυτήν τη θλιβερή εξέλιξη οι Τ/κ την μεταφράζουν ως επίσημη αναγνώριση της «ΤΔΒΚ». Δεν είναι δυνατόν οι Τ/κ και οι έποικοι να σφετερίζονται τα σπίτια μας και να έχουν ίσα δικαιώματα με τα θύματά τους και όταν έρχονται στις ελεύθερες περιοχές να είναι περιστέρια και όταν επιστρέφουν στα κατεχόμενα να είναι γκρίζοι λύκοι».

Αν λοιπόν τίθεται θέμα ικανοποίησης της τουρκολαγνείας που περιβάλλει τους κυβερνώντες, τότε το θέμα αφορά και εκείνους που έδωσαν τα δικαιώματα στους Τ/κύπριους και καθόρισαν και τον τρόπο διέλευσης τους στις ελεύθερες περιοχές.

Και ασφαλώς αυτή δεν ήταν η κυβέρνηση Χριστόφια αλλά η κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου τον οποίον ο κ. Πέτρου περιλαμβάνει στο εικονοστάσιο των Αγίων.

Εύλογα λοιπόν προκύπτει το ερώτημα γιατί αποκρύβει σημαντικές πληροφορίες από τους αναγνώστες του;

Γιατί προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις μέσα από ψευδείς ισχυρισμούς;

Να λοιπόν γιατί επιμένω ότι αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να κτίσουν τις θέσεις και τις απόψεις τους βασιζόμενοι πάνω σε ψέματα ή διαστροφή της πραγματικότητας.

Και το ανησυχητικό είναι ότι τα κάνουν αυτά χωρίς να έχουν έστω και την παραμικρή τύψη συνείδησης.

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Παντος Καιρου.

Η ΔΙΑΣΤΟΡΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

CypriotBlogs, Παντος Καιρου No Responses »

Nov 052011

Άρθρο από το blog: Παντος Καιρου:

Και όταν λέω απεύχονται μια λύση, εννοώ στη βάση της Δ.Δ.Ο. που κατά τη δική μου άποψη είναι η μόνη εφικτή λύση.

Έχω αναλύσει πολλές φορές ότι οποιαδήποτε άλλη μορφή λύσης είναι μη εφικτή ή μη αποδεκτή.

Μη αποδεχτή είναι η συνομοσπονδία ή οποιαδήποτε άλλη λύση που παραπέμπει σε δύο κράτη στην Κύπρο.

Όμως αυτά τα θέματα δεν θα τα αναλύσω σε αυτό το άρθρο.

***

Όσον αφορά το θέμα της αναγνώρισης, το θέμα αυτό έχει ξεκαθαριστεί από το 2003.

Οι πολίτες δεν αναγνωρίζουν κράτη. Αυτό είναι βασικό διεθνές νομικό αξίωμα.

Και αν αναγνωρίστηκε το 2003 γιατί ο κ. Πέτρου τα βάζει με τη σημερινή κυβέρνηση;

Εύλογα λοιπόν προκύπτει το ερώτημα γιατί αποκρύβει σημαντικές πληροφορίες από τους αναγνώστες του;

Γιατί προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις μέσα από ψευδείς ισχυρισμούς;

Και το ανησυχητικό είναι ότι τα κάνουν αυτά χωρίς να έχουν έστω και την παραμικρή τύψη συνείδησης.

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Παντος Καιρου.

ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ

CypriotBlogs, Παντος Καιρου No Responses »

Oct 282011

Άρθρο από το blog: Παντος Καιρου:

Με αφορμή τη σημερινή επέτειο της 28^ηςΟκτωβρίου 1940, αντί διθυραμβικών αναφορών επέλεξα την αναδημοσίευση ενός άρθρου του Θανάση Γιαλκέτση που δημοσιεύθηκε στην «Ελευθεροτυπία» των Αθηνών στις 23 Οκτωβρίου.

Πατριωτισμός εναντίον εθνικισμού

Η ΙΔΕΑ της πατρίδας έχει υποστεί φθορές από την κάκιστη χρήση και την κατάχρηση που της έκαναν ο εθνικισμός και ο φασισμός. Ο φασισμός μιλούσε για την πατρίδα, έλεγε ότι πρέπει να θυσιάζουμε τη ζωή μας αλλά και να σκοτώνουμε για την πατρίδα και στο όνομα της πατρίδας εξαπέλυε τους επιθετικούς του πολέμους και τα πογκρόμ του ενάντια στους «απάτριδες».

Η ιδέα της πατρίδας παραπέμπει σε ένα σύνολο αξιών στο οποίο ο πατριώτης αποδίδει ένα ιδιαίτερα θετικό συμβολικό νόημα. Γι' αυτό και προσφέρεται για πολιτική εκμετάλλευση από μέρους εκείνων που κατέχουν την εξουσία. Ετσι, ο πατριωτισμός μπορεί εύκολα να εκφυλιστεί και να μετατραπεί σε πατριδοκαπηλία και σε εθνικισμό. Η αγάπη για την πατρίδα υπήρξε όμως και ένα σημείο αναφοράς του αντιφασισμού, που αντιτάχθηκε σθεναρά στο φασιστικό εθνικισμό. Η αντίσταση στο φασισμό και στο ναζισμό ήταν μια κορυφαία έκφραση πολιτικού πατριωτισμού, που κατέδειξε ότι η αγάπη για την πατρίδα μπορεί να οδηγήσει σε μιαν ανιδιοτελή, γενναιόδωρη και μαχητική στράτευση, σε πράξεις αυτοθυσίας και ηρωισμού με μεγάλη ηθικοπολιτική αξία. Στο όνομα της πατρίδας ο φασιστικός εθνικισμός εξαπέλυσε τους επεκτατικούς και κατακτητικούς του πολέμους, προκαλώντας μαζικές ανθρωποσφαγές και γενοκτονίες.

Ο πατριωτισμός του αντιφασισμού αντίθετα έδωσε ηθικό και πολιτικό περιεχόμενο στην πιο αδιάλλακτη και ηρωική αντίσταση στον επιτιθέμενο εισβολέα και στον κατακτητή. Ο πατριωτισμός του αντιφασισμού εμπνεόταν από την ιδέα ότι πατρίδα σημαίνει κοινή ελευθερία ενός λαού, ο οποίος θέλει να ζει ελεύθερος ανάμεσα σε ελεύθερους λαούς. Ανάμεσα σε αυτήν την ιδέα της πατρίδας και στον εθνικισμό, ο οποίος αναγορεύει σε πρωταρχική αξία όχι την ελευθερία αλλά την εθνική, θρησκευτική ή πολιτισμική ομοιογένεια ενός λαού ή το μεγαλείο, την υπεροχή και την επικράτηση του δικού μας έθνους στην αναμέτρηση με τα άλλα έθνη, υπάρχει μια ηθική και πολιτική άβυσσος.

Η παράδοση σκέψης που ενέπνευσε τον πατριωτισμό του αντιφασισμού (εκείνη που ερμηνεύει την αγάπη για την πατρίδα ως αγάπη για την κοινή ελευθερία) έχει τις ρίζες της στην πολιτική σκέψη του Διαφωτισμού. Στο λήμμα Patrie της Encyclopedie διαβάζουμε μεταξύ άλλων: «Πατρίδα δεν σημαίνει τον τόπο στον οποίο γεννηθήκαμε, όπως νομίζει μια αγοραία αντίληψη, αλλά σημαίνει ένα ελεύθερο κράτος (etat libre) του οποίου είμαστε μέλη και του οποίου οι νόμοι προστατεύουν τις ελευθερίες μας και την ευτυχία μας». Με αυτήν την έννοια, η αγάπη για την πατρίδα δεν αντιπαρατίθεται στην αγάπη για την ανθρωπότητα και στις οικουμενικές αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης.

Αντίθετα μάλιστα, μπορεί να αποτελεί έναν αναγκαίο ενδιάμεσο σταθμό στην πορεία που οδηγεί σε αυτές τις οικουμενικές αξίες. Αυτή η ιδέα πολιτικού πατριωτισμού, η οποία ερμηνεύει την αγάπη για την πατρίδα ως αφοσίωση στο συνταγματικό συμβόλαιο που συνδέει τους πολίτες μιας πολιτικής κοινότητας, μοιάζει με την έννοια του «συνταγματικού πατριωτισμού», που πρότεινε ο Χάμπερμας στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Η θεωρία του συνταγματικού πατριωτισμού, αν και εμφανίζεται συνήθως ως ανανέωση της παραδοσιακής σημασίας του όρου, στην πραγματικότητα υπογραμμίζει την ασυνέχεια που οι μεγάλες αστικές επαναστάσεις (η αμερικανική του 1776 και η γαλλική του 1789) είχαν προκαλέσει με τη ριζική αλλαγή της έννοιας της πολιτικής κοινότητας. Επειτα από αυτές τις επαναστάσεις, πράγματι, η αφοσίωση στο μονάρχη ή στο κράτος θα αντικατασταθεί από την αφοσίωση στην πατρίδα. Εδώ η έννοια της πατρίδας αναφέρεται από τη μια μεριά στην πολιτισμική παράδοση και κληρονομιά ενός λαού και από την άλλη στην αφοσίωση σε μια πολιτική διάταξη η οποία νομιμοποιείται ως ελεύθερη έκφραση της κοινής βούλησης των πολιτών και αποβλέπει στην εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος.

Η πατρίδα επομένως σημαίνει τόσο τη γενέθλια γη, τη «γη των πατέρων», δηλαδή τη χώρα με την οποία τα άτομα αισθάνονται συνδεδεμένα για λόγους γενεαλογικούς ή πολιτισμικούς, όσο και την πολιτική κοινότητα που συγκροτήθηκε από ανθρώπους οι οποίοι μοιράζονται συνειδητά μια κοινή κληρονομιά (ιστορίας, γλώσσας και πολιτισμού) και μια κοινή μοίρα. Για τους κλασικούς της πολιτικής σκέψης, η πολιτική αρετή του πατριωτισμού είναι αναγκαία για την υπεράσπιση και τη διατήρηση μιας ελεύθερης πολιτείας. Στην παράδοση του πολιτικού πατριωτισμού (η οποία ως πατρίδα εννοεί την κοινή μας ελευθερία, μια κοινότητα ελεύθερων πολιτών), η αγάπη για την πατρίδα έχει ένα νόημα εντελώς διαφορετικό από αυτό που της δίνει η εθνικιστική ρητορική, από το θαυμασμό δηλαδή για την εθνική υπεροχή και «καθαρότητα», από την υπεράσπιση της πολιτισμικής ομοιογένειας ενός έθνους ενάντια σε κάθε είδους επιμειξία.

Οταν μιλάει για αγάπη για την πατρίδα ο πολιτικός πατριωτισμός δεν εννοεί μιαν αποκλειστική και τυφλή πρόσδεση στην κοινότητα καταγωγής μας, αλλά έναν άλλο τύπο αγάπης, ικανό να εμπνέει το γενναιόδωρο πάθος που ωθεί το άτομο να ενδιαφέρεται όχι μόνο για την οικογένειά του, για τους συγγενείς και τους φίλους του, αλλά για όλους τους συμπολίτες του ή ακόμη και για όλους εκείνους (ανεξάρτητα από την καταγωγή τους) που είναι θύματα αδικιών, διακρίσεων και καταπίεσης. Με άλλα λόγια, ο πατριωτισμός μπορεί να είναι μια πολύτιμη για τη δημοκρατία πολιτική αρετή, δηλαδή μια δύναμη που κινητοποιεί τους πολίτες, ένα πάθος που δίνει στα άτομα το θάρρος και την αποφασιστικότητα να υπηρετούν τη χώρα τους και την κοινή τους ελευθερία, παραμερίζοντας ή και θυσιάζοντας τα εγωιστικά και ιδιωτικά τους συμφέροντα.

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Παντος Καιρου.

ΕΙΚΟΝΑ ΣΟΥ ΕΙΜΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΟΥ ΜΟΙΑΖΩ

CypriotBlogs, Παντος Καιρου No Responses »

Oct 222011

Άρθρο από το blog: Παντος Καιρου:

Σ’ αυτό το άρθρο δεν θα ασχοληθώ με πολιτικά ζητήματα.

Θα επαναφέρω ένα ζήτημα που έθιξα αρκετές φορές στο παρελθόν και αφορά τον ρατσισμό που διακατέχει τους Κύπριους.

Πλέον δεν υπάρχει αμφιβολία, όσο και αν ενοχλεί κάποιους, ότι μια μερίδα Κυπρίων διακατέχονται από ρατσιστικά αισθήματα και μεταδίδουν αυτά τα αισθήματα και στα παιδιά τους.

Ή μπορεί να λεχθεί ότι τα παιδιά τους, εμπειρικά, αντιγράφουν τους γονείς ή εφαρμόζουν στην πράξη αυτό που βιώνουν καθημερινά στο σπίτι τους.

Σημειώνω απλώς το παράδοξο ότι αρκετοί από αυτούς που διαμαρτύρονται για την εργοδότηση ή παρουσία ξένων στην Κύπρο, εργοδοτούν οι ίδιοι είτε στην εργασία τους είτε στο σπίτι τους ξένους εργαζόμενους ή οικιακές βοηθούς.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΕΡΕΥΝΕΣ

Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί πλέον ότι τα φαινόμενα ρατσισμού στην κυπριακή κοινωνία είναι στη φαντασία μας. Επιβεβαιώνονται από σειρά ερευνών που πραγματοποιούνται από αρμόδιες υπηρεσίες, ιδιωτικές και κρατικές.

Η τελευταία έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας είναι ιδιαίτερα ανησυχητική διότι αφορά τις συμπεριφορές όχι των μεγάλων αλλά των παιδιών.

Σύμφωνα με την έρευνα που διενήργησε και παρουσίασε την περασμένη βδομάδα το Μεσογειακό Ινστιτούτο Μελετών Κοινωνικού Φύλου, οι μετανάστες μαθητές βιώνουν ρατσιστική συμπεριφορά από τους Ε/κύπριους μαθητές τους.

Σε πολλές περιπτώσεις, οι αλλοδαποί μαθητές υπόκεινται σε λεκτικές, αλλά και σωματικές επιθέσεις από Κύπριους μαθητές λόγω της διαφορετικότητάς τους. Η πιο ευαίσθητη ομάδα των μεταναστών μαθητών είναι οι νεαρές μετανάστριες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, επισημαίνει το Μεσογειακό Ινστιτούτο Μελετών Κοινωνικού Φύλου, το οποίο πραγματοποίησε πρόσφατα έρευνα γι' αυτήν τη συγκεκριμένη ομάδα, με στόχο την εκτίμηση του προβλήματος και την εξεύρεση τρόπων αντιμετώπισής του.

Θύματα ρατσισμού
«Πολλές φορές η βία που αντιμετωπίζουν οι νεαρές μετανάστριες συσχετίζεται με ρατσιστικά και έμφυλα στερεότυπα και κατηγοριοποιήσεις που υπάρχουν στη χώρα υποδοχής και που πολύ συχνά συνδέονται με τους περιορισμούς που τίθενται από τα επίσημα μεταναστευτικά καθεστώτα/τρόπους εισδοχής στην Κύπρο», αναφέρεται στην έρευνα.

Ενδεικτικές της αντιμετώπισης της οποίας τυγχάνουν οι νεαρές μετανάστριες στα σχολεία, είναι ίδιες οι μαρτυρίες τους.

*Μαθήτρια με καταγωγή από Πόντο: «Δεν μπορώ να απαντήσω στις βρισιές γιατί θα μου κάνουν χειρότερα… Νιώθεις ξένη σ’ αυτήν τη χώρα».

*Μαθήτρια από Φιλιππίνες: «Οι συμμαθήτριές μου με διέταζαν να φεύγω από την τάξη και να πηγαίνω στην καντίνα για να τους φέρνω φαΐ, ή να τους κουβαλώ την τσάντα τους. Εγώ τους άκουγα για να μη μου πουν τίποτα κακό».

Αρκετές μετανάστριες μαθήτριες στιγματίζονται ως «παλιοκόριτσα» αποκλειστικά και μόνο λόγω καταγωγής.
*Μαθήτρια από Ρουμανία: «Οι συμμαθητές μου και οι καθηγητές με ρωτάνε από πού είσαι και τι δουλειά κάνει η μάμα σου; Αλλά εμένα δεν μου αρέσουν αυτές οι ερωτήσεις, γιατί ξέρω ότι έχουν μιαν άσχημη εντύπωση για τις κοπέλες από τη χώρα μου».

***

Άποψη μου είναι ότι η κατάσταση όσο πάει και χειροτερεύει.

Και ευθύνη σε αυτό έχουν κυρίως οι πολιτικοί που εκτρέφουν άλλοτε με έντεχνο τρόπο και άλλοτε «ξικούτσουλλα» τον ρατσισμό διοχετεύοντας στους πολίτες ψευδείς ή παραποιημένες ειδήσεις.

Και λένε όλα αυτά δίνοντας την εντύπωση ότι η Κύπρος είναι μια κλειστή κοινωνία που δεν επηρεάζεται από το τι συμβαίνει στην περιοχή αλλά και στον κόσμο ολόκληρο.

Αφήνουν να περάσουν ασχολίαστες αναφορές της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες ότι το πρώτο εξάμηνο του 2011 σημειώθηκε αύξηση 17% στις αιτήσεις ασύλου στα ανεπτυγμένα κράτη το πρώτο εξάμηνο του 2011.

Στην στατιστική της έκθεση, που έδωσε στη δημοσιότητα, η Υπάτη Αρμοστεία σημειώνει ότι η πλειονότητα των αιτούντων άσυλο προέρχεται από κράτη όπου μαζικοί εκτοπισμοί συνεχίζονται επί πολλά έτη.

Σύμφωνα με την έκθεση, το πρώτο εξάμηνο του 2011 υποβλήθηκαν 198.300 αιτήσεις. Την αντίστοιχη περίοδο πέρσι είχαν υποβληθεί 169.300 αιτήσεις.

Καθώς το ποσοστό των αιτήσεων παραδοσιακά αυξάνεται το δεύτερο εξάμηνο κάθε έτους, η Υπάτη Αρμοστεία εκτιμά ότι μέχρι το τέλος του 2011 θα έχουν υποβληθεί 420.000 αιτήσεις -ο υψηλότερος αριθμός των τελευταίων οκτώ χρόνων.

Στην έκθεση διαπιστώνεται αύξηση αιτημάτων ασύλου από πολίτες της Τυνησίας, της Ακτής του Ελεφαντοστού, της Λιβύης (4.600, 3.300 και 2.000 αιτήματα αντιστοίχως), όμως ο αντίκτυπος των κρίσεων αυτών στα ποσοστά αιτήσεων που υποβλήθηκαν στα ανεπτυγμένα κράτη είναι περιορισμένος.

Κύριες χώρες προέλευσης των αιτούντων άσυλο, στα 44 κράτη που εξετάζονται στην έκθεση, παραμένουν σε μεγάλο βαθμό οι ίδιες με τα προηγούμενα χρόνια: Αφγανιστάν (15.300 αιτήματα), Κίνα (11.700 αιτήματα), Σερβία [και Κόσσοβο σύμφωνα με την απόφαση 1244 του Σ.Α. του ΟΗΕ] (10.300 αιτήματα), Ιράκ (10.100 αιτήματα), Ιράν (7.600 αιτήματα).

«Το 2011 υπήρξε μια χρονιά κρίσεων εκτοπισμών που όμοια της δεν έχω ξαναδεί ως Υπατος Αρμοστής» δήλωσε ο επικεφαλής της Υπάτης Αρμοστείας Αντόνιο Γκουτέρες.

Οπως αναφέρει «οι επιπτώσεις αυτών των κρίσεων στις αιτήσεις ασύλου σε ανεπτυγμένα κράτη είναι μέχρι στιγμής μικρότερες απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς, αφού οι περισσότεροι από τους εκτοπισμένους βρήκαν καταφύγιο σε γειτονικά κράτη. Παρόλα αυτά είμαστε ευγνώμονες στα ανεπτυγμένα κράτη που συνέχισαν να σέβονται το δικαίωμα των ανθρώπων να ακούγεται το αίτημά τους για άσυλο».

Σε επίπεδο ηπείρων, η Ευρώπη δέχτηκε το μεγαλύτερο ποσοστό αιτήσεων (73%). Σημαντική μείωση αιτήσεων σημειώνεται στα κράτη της Ωκεανίας: 5.100 αιτήσεις το πρώτο εξάμηνο φέτος έναντι 6.300 αιτήσεων την ίδια περίοδο πέρσι.

Σε επίπεδο κρατών, οι περισσότερες αιτήσεις (36.400) έχουν υποβληθεί στις ΗΠΑ και ακολουθούν η Γαλλία (26.100), η Γερμανία (20.100), η Σουηδία (12.600) και το Ηνωμένο Βασίλειο (12.200). Η Σκανδιναβία ήταν η μόνο περιοχή της Ευρώπης όπου φέτος μειώθηκαν οι αιτήσεις ασύλου.

Επιπλέον, υπερδιπλασιάσθηκαν οι αιτήσεις στη Βορειο-ανατολική Ασία με 1.300 αιτήσεις στην Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα έναντι 600 πέρσι.

Στην έκθεση δεν εξετάζεται πόσες αιτήσεις οδηγούν σε χορήγηση ασύλου ούτε τα ευρήματα σχετίζονται με ποσοστά μετανάστευσης.

(Πηγή ΚΥΠΕ 19/10/2011)

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Παντος Καιρου.

ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΣΤΗΝΟΥΝ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ

CypriotBlogs, Παντος Καιρου No Responses »

Oct 162011

Άρθρο από το blog: Παντος Καιρου:

ΤΑ ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΕΝΗΝΕΡΩΣΗ

Πολλές φορές διερωτώμαι αν αξίζει τον κόπο να κάθεται κάποιος να δει τις ειδήσεις από τα κυπριακά κανάλια.

Και δεν αναφέρομαι μόνο σε θέματα που αφορούν το κυπριακό ή την εσωτερική επικαιρότητα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση αναφέρομαι στην ενημέρωση που τυγχάνουμε από τα κανάλια μας σε σχέση με την γεώτρηση για το φυσικό αέριο.

Από την πρώτη μέρα που άρχισε η γεώτρηση στο τεμάχιο 12 (και όχι οικόπεδο) πασκίζουν να στήσουν ένα πολεμικό σκηνικό, να μας πείσουν ότι γύρω από την πλατφόρμα έχουν μαζευτεί στρατοί, πλοία, αεροπλάνα των Αμερικάνων, των Τούρκων, των Εβραίων, τώρα ανακάλυψαν και Γερμανούς!

Διερωτώμαι πραγματικά αν συνειδητοποιούν ότι με τέτοια ρεπορτάζ δημιουργούν μια εικόνα αστάθειας στην περιοχή που σίγουρα δεν βοηθά τόσο στον τουρισμό όσο και στην επιχειρηματική δραστηριότητα ξένων εταιριών.

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 1^η

Το βράδυ του Σαββάτου είδα από το ΡΙΚ και το Σίγμα πανομοιότυπα ρεπορτάζ για μάζωξη ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων γύρω από την πλατφόρμα Όμηρος. Ανακάλυψαν μάλιστα ότι έφτασαν εκεί και γερμανικά υποβρύχια!

Παρεμπίπτοντος το Σάββατο κυκλοφόρησε και φήμη για αερομαχίες τουρκικών και ισραηλινών αεροπλάνων κατά την οποία μάλιστα καταρρίφθηκε και ένα τούρκικο αεροπλάνο! Ευτυχώς αυτές οι αρλούμπες δεν μεταδόθηκαν από τα μέσα ενημέρωσης.

Τα κανάλια θριαμβολογούσαν ότι έρχεται όπου νάναι και το «Κουζνέτσοφ», επικεφαλής νηοπομπής του ρωσικού στόλου, άσχετα αν η νηοπομπή θα φτάσει μέσα του Νιόβρη και ότι έρχεται για τη Συρία και όχι για τον Όμηρο, όπως ανακοίνωσε η ίδια η Ρωσία!

Τα πλείστα απ’ όσα μεταδίδονται προέρχονται από την ελληνική ιστοσελίδα defencenet.gr που τις περισσότερες φορές χωρίς καμιά τεκμηρίωση παρουσιάζει ειδήσεις που αφορούν την Κύπρο και την πλατφόρμα.

Τουλάχιστον μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία επίσημη ή ανεπίσημη επιβεβαιωμένη πληροφορία ότι όντως συμβαίνουν αυτά τα… σημεία και τέρατα στην περιοχή που βρίσκεται η πλατφόρμα Όμηρος.

Μάλιστα, προς επιβεβαίωση των όσων μετέδιδαν τα κανάλια, πρόβαλαν και δηλώσεις του υπουργού άμυνας ο οποίος μιλούσε γενικά για παρενοχλήσεις της Τουρκίας στα διεθνή ύδατα, και όχι αυτά που οι ίδιοι πρόβαλλαν.

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 2^η

Το ίδιο βράδυ το Σίγμα παρουσίασε και ένα βίντεο που πήρε από το defencenet.gr και αφορούσε προσπάθεια παρεμπόδισης ενός ελληνικού επιβατικού από τουρκική ακταιωρό κοντά στην Κω. (Το defencenet.gr παραπονείται ότι πρόβαλαν το βίντεο χωρίς να αναφέρουν την πηγή).

Επισημαίνω δύο χαρακτηριστικά σημεία:

1. Όπως μπορείτε να δείτε και οι ίδιοι στο βίντεο, η τουρκική ακταιωρός βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του ελληνικού σκάφους και κινείται προς το οπίσθιο μέρος του. Ο παρουσιαστής λέει (αντιγράφοντας από το defencenet.gr) ότι βλέπουμε την ακταιωρό να περνά μπροστά από το ελληνικό πλοίο και να του κόβει τον δρόμο!

Στο βίντεο, όμως, η τουρκική ακταιωρός φαίνεται να κινείται προς το πίσω μέρος του ελληνικού και να απομακρύνεται!

Και όμως ο παρουσιαστής μας λέει ότι βλέπουμε το τούρκικο που κλείνει το δρόμο στο ελληνικό!

2. Η ανάρτηση της είδησης και του βίντεο στο defencenet.gr έγινε στις 14-10-2011 10:46:40, δηλαδή την Παρασκευή.

Η είδηση από το Σίγμα μεταδόθηκε το Σάββατο και όπως θα δείτε και θα ακούσετε στο βίντεο, ο ρεπόρτερ μας λέει ότι η παρεμπόδιση έγινε «αυτή την ώρα»!!!

Και πώς γίνεται βρε παιδιά να γίνεται αυτή την ώρα, να έχετε… άμεση μετάδοση;

Δεν σχολιάζω το γεγονός ότι «αυτή την ώρα» (κοντά στις 8.30) είναι σκοτεινά «πισσούρι» ενώ το βίντεο δείχνει καθαρά ότι το συμβάν έγινε απόγευμα (φαίνονται καθαρά ο ουρανός, η θάλασσα, τα σκάφη).

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 3^η

Είναι γεγονός ότι το Πιρί Ρέις κόβει βόλτες στην περιοχή μας.

Τόσο το ΡΙΚ όσο και το Σίγμα μας έδωσαν την εντύπωση ότι το τουρκικό ερευνητικό κόντεψε σε απόσταση αναπνοής την πλατφόρμα στο Αφροδίτη.

Και όμως το ΡΙΚ μας είπε ότι η απόσταση… αναπνοής ήταν 85 ολόκληρα ναυτικά μίλια!

Το δε Σίγμα έκανε σκόντο λέγοντας μας ότι βρίσκεται 55 ολόκληρα ναυτικά μίλια από τον Όμηρο!

30 ολόκληρα ναυτικά μίλια διαφορά δεν είναι λίγη. Εκτός και αν το Πιρί Ρέις είναι υπερηχητικό πλοίο και την ώρα που το μετέδιδε το ΡΙΚ ήταν 85 και μέσα σε λίγα λεπτά που το μετέδιδε το Σίγμα βρέθηκε στα 55 μίλια από την πλατφόρμα.

Και να φανταστείτε ότι δεν είδα τι είπε επί των θεμάτων αυτών ο ΑΝΤ1 αλλά και το MEGA που τελευταία έχουν ένα ανταγωνισμό στο ποιος θα προβάλει τη μεγαλύτερη κοτσάνα!

Έχω την εντύπωση ότι τα κανάλια μας δουλεύουν ομαδικά και μάλιστα χοντρά.

Με τέτοιες ενέργειες το μόνο που πετυχαίνουν είναι να σπέρνουν την απαξίωση του κόσμου προς τους δημοσιογράφους.

Δεν έχω τίποτε με τους παρουσιαστές διότι γνωρίζω ότι δεν είναι αυτοί που καθορίζουν τι θα «παιχτεί» στο δελτίο ειδήσεων αλλά οι από πάνω τους.

Κατά συνέπεια απευθύνομαι στους διευθυντές ειδήσεων και στο υπόλοιπο τμήμα της διεύθυνσης λέγοντας τους ότι ο κόσμος δεν είναι βλάκας.

Και ότι με τέτοια ρεπορτάζ το μόνο που πετυχαίνουν είναι να δημιουργούν την απαξίωση προς τον δημοσιογραφικό κόσμο αλλά και να δημιουργούν εσφαλμένες εικόνες και εντυπώσεις που δεν μένουν στα στενά πλαίσια της Κύπρου.

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Παντος Καιρου.

51 ΧΡΟΝΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

CypriotBlogs, Παντος Καιρου No Responses »

Oct 012011

Άρθρο από το blog: Παντος Καιρου:

Η φετινή επέτειος της Κυπριακής Ανεξαρτησίας βρίσκει το κράτος μας μέσα σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια αλλά και σε σχέση με την περσινή επέτειο που το Κυπριακό Κράτος γιόρτασε μισό αιώνα ζωής.

Οι έρευνες για το φυσικό αέριο προδιαγράφουν ένα πολύ διαφορετικό μέλλον για την Κύπρο, αφού προβάλλουν νέες δυνατότητες της χώρας μας τόσο στον οικονομικό τομέα σε σχέση με την Ε.Ε. όσο και ευρύτερα στο χώρο της Μ. Ανατολής. Και μαζί με την οικονομική ισχύ η Κύπρος αποκτά και ισχύ ως πολιτικός παράγοντας στην περιοχή.

***

Στις 16 Αυγούστου 1960 η Κύπρος, μετά από ένα τετράχρονο ένοπλο αγώνα ανακηρυσσόταν σε ανεξάρτητη Δημοκρατία.

Επίσημα, η ημέρα της Ανεξαρτησίας έχει οριστεί η 1^η Οκτωβρίου.

Στις 11 Φεβρουαρίου 1959 μονογραφήθηκαν στη Ζυρίχη οι ομώνυμες συμφωνίες, ενώ στις 19 Φεβρουαρίου υπογράφηκαν στο Λονδίνο οι συμφωνίες που θα έμεναν γνωστές ως «Συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου» ή σκέτο ως «Ζυρίχη».

Όπως είναι επίσης γνωστό οι συμφωνίες αυτές υπογράφτηκαν από την Μεγάλη Βρετανία, την Ελλάδα και την Τουρκία που θα ήταν και οι εγγυήτριες δυνάμεις της ανεξαρτησίας της Κύπρου και από τους εκπροσώπους των δύο κοινοτήτων.

Έτσι γεννήθηκε το ανεξάρτητο δικοινοτικό – στην ουσία – κράτος, όπου οι τ/κύπριοι, από μειονότητα αναβαθμίστηκαν σε κοινότητα.

Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα το πώς φτάσαμε, αντί στην ένωση στην ανεξαρτησία και από εκεί στα όσα επακολούθησαν με αποτέλεσμα το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή, θα πρέπει να πάμε πολύ πίσω. Τα πράγματα εξελίχθηκαν κατά συγκεκριμένο τρόπο κυρίως από τη δεκαετία του ’40 και φτάνουν μέχρι τις μέρες μας.

Πριν από το 1974 δεν είχαν πιστέψει πολλοί σε αυτό το κράτος.

Μια μεγάλη μερίδα που περιελάμβανε και πολιτικούς αλλά και παράγοντες τους κράτους δεν πίστεψε στο νέο κράτος που δημιουργήθηκε στις 16 Αυγούστου του 1960.

Στο σημείο αυτό πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως όταν αναφερόμαστε σε Κυπριακό Λαό δεν αναφερόμαστε μόνο στους Ελληνοκύπριους.

Υπενθυμίζουμε φορτικά ότι Κύπριοι και κατ’ επέκταση υπήκοοι της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι και οι Τουρκοκύπριοι και οι Μαρωνίτες και οι Αρμένιοι και οι Λατίνοι.

Το υπενθυμίζουμε αυτό διότι έχει περάσει στη συνείδηση μεγάλου αριθμού ανθρώπων εδώ στον τόπο μας ότι Κύπριοι είναι μόνο οι Ελληνικής καταγωγής.

Είναι αυτοί που συγχύζουν την εθνική καταγωγή με τον τόπο καταγωγής ή με τον τόπο διαμονής.

Η λάθος κατάληξη ενός λανθασμένου αγώνα

Δεν είναι τυχαία που αναφερθήκαμε στο ποιοι είναι Κύπριοι.

Διότι η εμπέδωση της συνείδησης ότι η Κύπρος ανήκει στους Έλληνες οδήγησε σε μια σειρά επιπόλαιων ενεργειών και λανθασμένων αποφάσεων στη βάση της συναισθηματικής αντιμετώπισης των πραγματικοτήτων με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει πράξη ο βασικός στόχος των Ε/κυπρίων από της δημιουργίας του Ελληνικού κράτους μετά την επανάσταση του 1821.

Η συναισθηματική αντιμετώπιση, λοιπόν, του όλου ζητήματος οδήγησε τους ηγήτορες της δεκαετίας του ’50 να λάβουν την απόφαση για την διενέργεια ενός ένοπλου αγώνα που θα οδηγούσε στην Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Ο σχεδιασμός βασίστηκε μόνο στην οργάνωση ενός ένοπλου κινήματος χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι βασικοί παράγοντες και οι στοιχειώδεις κανόνες ενός τέτοιου εγχειρήματος.

Οι ηγήτορες της Δεξιάς εκείνης της εποχής με επικεφαλής τον τότε αρχιεπίσκοπο Μακάριο, εφορμούμενοι από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 1950, αποφάνθηκαν ότι η πολιτική και διπλωματική οδός δεν μπορούσε να οδηγήσει στον στόχο της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα.

Και έλαβαν την απόφαση για ένοπλό αγώνα.

Χωρίς να υπολογίσουν τα ισοζύγια δυνάμεων.

Χωρίς να υπολογίσουν το διεθνή δεδομένα.

Χωρίς να υπολογίσουν τα δεδομένα της περιοχής.

Χωρίς να υπολογίσουν τα τοπικά δεδομένα.

Χωρίς να υπολογίσουν τον τρόπο αντίδρασης της Μ. Βρετανίας.

Χωρίς να υπολογίσουν ποια θα ήταν η αντίδραση της Τουρκίας.

Και κυρίως χωρίς να υπολογίσουν ότι χωρίς συμμάχους, με μόνο στήριγμα την Ελλάδα (που ακόμα κι αυτή δεν ήταν σταθερή) προχώρησαν στην ανάληψη του ένοπλου αγώνα.

Ο αγώνας για την Ένωση σκότωσε την Ένωση

Ο αγώνας εκείνος ήταν καταδικασμένος σε αποτυχία πριν καν ξεκινήσει, όμως τα πρώτα απτά αποτελέσματα φάνηκαν τέσσερεις μήνες αργότερα όταν η Τουρκία έμπαινε δυναμικά στο παιχνίδι διεκδίκησης της Κύπρου.

Οι Βρετανοί μετέτρεψαν το θέμα από Κυπρο-βρετανική διαφορά, σε ελληνοτουρκική.

Το αποτέλεσμα ήταν η κατάληξη στις συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου που όχι μόνο δεν οδηγούσαν στην Ένωση αλλά ενταφίαζαν οριστικά τον πολυπόθητο στόχο των Ε/κυπρίων.

Η Τουρκία μετά από 8 δεκαετίες επανερχόταν στο νησί ως διεκδικητής εξουσίας.

Όπως προαναφέρθηκε ούτε οι Ε/κύπριοι ούτε οι Τ/κύπριοι είδαν με καλό μάτι την Κυπριακή Ανεξαρτησία. Και οι δύο πλευρές θεώρησαν την Ανεξαρτησία ως το σκαλοπάτι που θα τους οδηγήσει στον τελικό στόχο, την Ένωση για τους μεν και τη διχοτόμηση για τους δε.

Πρέπει να καταστεί σαφές ότι σε αυτή την προσπάθεια πρωταγωνιστές ήταν και από τις δύο πλευρές οι εθνικιστικές δυνάμεις.

Στην Τ/κυπριακή πλευρά η τρομοκρατική και φασιστική οργάνωση ΤΜΤ μεθόδευε συστηματικά και οργανωμένα την ανατροπή των δεδομένων και τη δημιουργία προϋποθέσεων για την διχοτόμηση.

Στην Ε/κυπριακή πλευρά περισσότερες από 10 οργανώσεις ιδρύθηκαν με στόχο την επιβολή της Ένωσης. Πιο σημαντική απ’ όλες και πιο οργανωμένες ήταν η «Οργάνωση» που έμεινε γνωστή με το όνομα «Ακρίτας».[1]

Ξεκίνησε λοιπόν μια διαμάχη μεταξύ των δύο πλευρών με τη συμμετοχή και του επίσημου κράτους – όπως αυτό εκφραζόταν μέσω της δικοινοτικότητας, με την συμμετοχή και επίσημων παραγόντων και στις δύο πλευρές – η οποία κατέληξε στην ένοπλη σύγκρουση του 1963.

Από εκεί και πέρα η συνέχεια είναι γνωστή.

Η αναταραχή κράτησε μέχρι τον Ιούλιο του 1974 όπου με το πραξικόπημα και την εισβολή επιτεύχθηκε ο στόχος της διχοτόμησης.

Πολεμούν τη λύση

Έκτοτε αγωνιζόμαστε για απαλλαγή από την κατοχή χωρίς αποτέλεσμα.

Μόνο που και αυτή τη φορά στον αγώνα για απαλλαγή από την κατοχή και για την επανένωση της χώρας μας, βρίσκονται άνθρωποι που προβάλλουν εμπόδια.

Που εναντιώνονται στην όποια προοπτική επανένωσης με το πρόσχημα ότι θα μετέχουν στη διακυβέρνηση και οι Τ/κύπριοι.

Δεν είναι τυχαίο πως αυτές οι φωνές προέρχονται από εκείνους που στο όνομα της πολιτικής της Ένωσης, με τις ενέργειες τους έφεραν τους Τούρκους.

Και σ’ αυτούς προστέθηκαν οι ιδεολογικοί απόγονοι αυτών αλλά και κάποιοι που θέλουν να παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως προοδευτικό ή ακόμα και αριστερό.

Όταν μιλούν για σωστή λύση στην ουσία παραπέμπουν σε ένα ελληνικό κράτος.

Και δεν είναι καθόλου τυχαίο επίσης που κάποιοι μιλούν για το Ελλα-δικό μας κράτος ή προσφωνούν τους Ε/κύπριους ως κάτοικους της νοτιο-ανατολικής Ελλάδας.

Αυτές οι φρασεολογίες που τείνουν να εξελιχθούν σε ιδεολογίες δείχνουν ακριβώς τον πραγματικό στόχο ορισμένων.

Όλοι αυτοί, σήμερα, λένε ότι η Ζυρίχη ήταν πολύ καλύτερη από τη σημερινή κατάσταση. Αύριο τι θα λένε;

1.Ακόμα κι εδώ οι Τούρκοι φάνηκαν πιο οργανωμένοι και ενωμένοι. Μία οργάνωση αυτοί, 16 οι Ε/κύπριοι.

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Παντος Καιρου.

ΘΑ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ Θ. ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ ΚΑΙ ΧΡ. ΘΗΒΑΙΟΣ

CypriotBlogs, Παντος Καιρου No Responses »

Sep 262011

Άρθρο από το blog: Παντος Καιρου:

Πληρωμένη απάντηση έδωσαν οι Θ. Μικρούτσικος και Χρ. Θηβαίος στους λεγόμενους αγανακτισμένους οι οποίοι τους κάλεσαν να μην παρευρεθούν στην εκδήλωση που διοργανώνει το ΑΚΕΛ (αυτοί που σκότωσαν τα παιδιά μας, όπως αναφέρουν) για την επέτειο της 1^η Οκτωβρίου.

Στην ανοικτή επιστολή προς τους δύο καλλιτέχνες οι λεγόμενοι αγανακτισμένοι αναφέρουν:

«Επιστολή προς Μικρούτσικο και Θηβαίο»
25 Σεπτεμβρίου 2011

Αγαπητέ κύριε Μικρούτσικε και Θηβαίο,

Ποτέ δεν φαντάστηκα πως θα σας έγραφα, και ειδικότερα ποτέ δεν πέρασε από το νου μου ότι θα σας έγραφα για να σας παρακαλέσω να μην πραγματοποιήσετε μια συναυλία σας. Ναι, σας γράφουμε για να σας παρακαλέσουμε να μην παρευρεθείτε στην κομματική εκδήλωση του ΑΚΕΛ στις 29/09/2011 στο στάδιο Ελευθερίας στη Λευκωσία. Αφού αυτοί που το οργανώνουν δεν μπήκαν στον κόπο να σκεφτούν καν ότι αυτό που θέλουν να κάνουν είναι πέραν κάθε ηθικής και ξεπερνά και το όριο του θράσους.

Στις 11 Ιουλίου 2011 χάσαμε δεκατρία αδέρφια μας, τον Ανδρέα, τον Μίλτο, τον Χρίστο, τον Μιχάλη, τον Αντώνη, τον Αδάμο, τον Γιώργο, τον Βασίλη, τον Κλεάνθη, τον Ανδρέα, τον Παναγιώτη, τον Σπύρο και τον Λάμπρο.

Και για μια βδομάδα ακούγαμε τις καμπάνες να κλαίνε πένθιμα καθώς αυτή η Κύπρος που δεν χόρτασε ποτέ από ήρωες, δεχόταν άλλους 13 στα σπλάχνα της. Τρεις μήνες σχεδόν μετά και το μόνο που ήρθε να αλλάξει είναι ο ήχος της πένθιμης καμπάνας και να έχει αντικατασταθεί με το κλάμα της μάνας, του πατέρα, της συζύγου, του γιού, της κόρης, του αδελφού, της αδελφής.

Και αφού οι υπεύθυνοι δεν μας έδωσαν καμία απάντηση, καμία συγνώμη καμία εξήγηση, οργανώνουν συναυλία μια μέρα πριν το πόρισμα της ερευνητικής επιτροπής. Μας σκοτώσανε τα παιδιά μας και τώρα;

Τώρα οργανώνουν συναυλίες για να χορέψουνε επάνω στα πτώματά τους; Αν αυτό θέλουν αυτοί ας το κάνουν. Στο κάτω, κάτω είναι αδίστακτοι. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα παραπάνω από τέτοιους ανθρώπους. Αλλά από εσάς που είστε τόσο σημαντικός για εμάς, τους νέους μας και την κοινωνία γενικότερα, περιμένουμε να δούμε ένα σημάδι ανθρωπιάς και σεβασμού.

Να μας δείξετε εσείς αυτά που δεν μας δείξανε αυτοί που μας κυβερνούν. Δεν σας ζητάμε να ακυρώσετε μια συναυλία σας. Σας ζητάμε να μη τραγουδήσετε μαζί με αυτούς που «μπορεί» να σκότωσαν τα παιδιά μας.

Να βγει το πόρισμα, να δικαιωθούν οι ψυχές τους και όταν γίνει αυτό, μπορείτε να έρθετε να τραγουδήσετε για όλη την Κύπρο και τότε ίσως να καταφέρετε να κλέψετε ένα μικρό χαμόγελο και από τα χείλη τα δικά μας.

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων και για την κατανόησή σας.

Εκ μέρους των Αγανακτισμένων και των εθελοντών αφύπνισης.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΥ – ΘΗΒΑΙΟΥ

Οι δύο καλλιτέχνες σήκωσαν το γάντι και απάντησαν στην ανοικτή επιστολή, βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους.

Φίλες και φίλοι,

Διαβάσαμε με προσοχή την ανοιχτή επιστολή που μας απευθύνατε.

Θέλουμε καταρχήν να σας διαβεβαιώσουμε για τον απόλυτο σεβασμό μας στη μνήμη των θυμάτων της τραγωδίας της 11ης Ιουλίου.

Θέλουμε επίσης να δηλώσουμε ότι αναμένουμε κι εμείς το πόρισμα για την υπόθεση αυτή, ελπίζοντας ότι θα κατανεμηθούν οι βαρύτατες ευθύνες οπουδήποτε κι αν υπάρχουν.

Θέλουμε όμως με όλο τον σεβασμό στις απόψεις σας να διαφωνήσουμε μαζί σας σε δύο καίρια σημεία της επιστολής σας.

Το πρώτο: Δεν συμμετέχουμε σε γιορτές, χορούς και πανηγύρια όπως υπονοείτε αλλά σε μια εκδήλωση που διοργανώνει το ΑΚΕΛ για την 50η επέτειο της Ανεξαρτησίας της Κύπρου, παρουσιάζοντας τέσσερα τραγούδια σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Ναζίμ Χικμέτ και Βολφ Μπίρμαν. Τραγούδια που εδώ και δεκάδες χρόνια έχουν μείνει στη συνείδηση του ελληνικού αλλά και του κυπριακού λαού ως σύμβολα για την εθνική ανεξαρτησία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Το δεύτερο: Η αγανάκτηση που αισθάνεστε πολλοί από εσάς (γιατί είναι και κάποιοι που εκμεταλλεύονται την τραγωδία της 11ης Ιουλίου για την προβολή των δικών τους πολιτικών απόψεων και αυτό είναι βαρύτατο ολίσθημα που σπιλώνει την μνήμη των θυμάτων της τραγωδίας) δεν πρέπει να σας οδηγήσει σε διαστρέβλωση της πολιτικής ιστορίας της Κύπρου.

Το ΑΚΕΛ είναι ένα κόμμα το οποίο πάλεψε σθεναρά για την ανεξαρτησία της Κύπρου, αγωνίζεται για κοινωνική δικαιοσύνη και ειδικά στις μέρες μας –στην πιο δύσκολη εθνικά και οικονομικά συγκυρία- για την επιβίωση της Κύπρου, για τη λύση του Κυπριακού, έγκλημα το οποίο διαπράχτηκε πριν 37 χρόνια από την ελληνική φασιστική χούντα και από τα ντόπια στηρίγματά της που όπως γνωρίζετε ανήκαν σε αντιδιαμετρικό πολιτικό χώρο απ΄ αυτό του ΑΚΕΛ.

Για τούτο σας καλούμε να απομονώσετε όσους παρεισφρύουν στις τάξεις σας κι αμαυρώνουν τις κινητοποιήσεις σας , κυρίως όμως σπιλώνουν την μνήμη των θυμάτων, μνήμη για την οποία εμείς τρέφουμε απόλυτο σεβασμό.

Με τιμή,

ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Παντος Καιρου.

ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ ΕΥΑΤΟΝ ΟΙ «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ»

CypriotBlogs, Παντος Καιρου No Responses »

Sep 242011

Άρθρο από το blog: Παντος Καιρου:

Το καβάλημα του καλαμιού, η υπεροψία, η υπερβολή η αλαζονεία και ο βοναπαρτισμός δεν αποτελούν τον καλύτερο σύμβουλο

Τείνουν να καταστούν γραφικοί οι λεγόμενοι «αγανακτισμένοι» με τις αλλοπρόσαλλες τοποθετήσεις τους με τις ενέργειες τους που μόνο εμπάθεια προδίδουν.

Και όταν μιλούμε για τους αγανακτισμένους αναφερόμαστε στην ηγετική ομάδα των έξι.

Τι να πρωτοθυμηθεί κάποιος; (Σταχυολογώ μερικές περιπτώσεις)

Περίπτωση 1^η:

Τις γενικόλογες και αόριστες δηλώσεις ότι ανάμεσα τους υπάρχουν προβοκάτορες;

Μια καταγγελία που ουδέποτε τεκμηριώθηκε;

Που ουδέποτε έδωσαν έστω και ένα στοιχείο που να αποδεικνύει τους ισχυρισμούς τους;

Περίπτωση 2^η:

Να θυμηθούμε την ανακοίνωση τους με την οποία εξέφραζαν την αντίθεση τους με την πραγματοποίηση της γιορτής του κρασιού;

Που εφεύραν το σύνθημα «Άλλοι πενθούν και δεν ξεχνούν και άλλοι γλεντούν»; Που με αυτό το σύνθημα έστελναν το μήνυμα ότι όσοι θα πήγαιναν στη γιορτή είναι αναίσθητοι και γλεντούν την ώρα που υπάρχει πένθος για τους 13 του Μαρί;

Να θυμίσω ότι μετά την αυστηρή προειδοποίηση του δημάρχου της πόλης, ανέκρουσαν πρύμνα, αναδιπλώθηκαν και ανακοίνωσαν ότι:

«Η Γιορτή του Κρασιού είναι η γιορτή του φτωχού και η γιορτή που πολλοί περιμένουν για να πάνε να περάσουν καλά και να ξεφύγουν για λίγο από τα κακά έχοντα αυτού του τόπου. Όλοι μας πρέπει να είμαστε εκεί και να την στηρίξουμε…»!

Δηλαδή μετά την εκδήλωση πένθους οι κύριοι/ες αυτοί σταμάτησαν να πενθούν και έλαβαν μέρος στη γιορτή; Ήπιαν και διασκέδασαν;

Περίπτωση 3^η:

Ο εκ των συντονιστών Κώστας Τσαγγαρίδης μετά από συνάντηση του με τον Γ. Περδίκη δήλωνε ότι ο πρόεδρος Χριστόφιας: «επί καθημερινής βάσεως σε προσωπικά του πηγαδάκια, σε δημόσια πηγαδάκια και σε δημόσιες δηλώσεις του, απευθύνεται στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των Εθελοντών Αγανακτισμένων – Αφυπνισμένων Πολιτών, τους οποίους και χαρακτηρίζει ως πραξικοπηματίες, ως φασίστες, ως γελοία υποκείμενα, αναρχικούς και εθνικιστές και δεν ξέρω τι άλλο».

Αυτούς τους ψευδέστατους ισχυρισμούς ο κ. Τσαγγαρίδης ουδέποτε τους τεκμηρίωσε.

Και ουδέποτε τους τεκμηρίωσε διότι ο πρόεδρος Χριστόφιας από τις 11 Ιουλίου εμφανίστηκε μόνο σε δύο δημόσιες συγκεντρώσεις: Για την επέτειο κατάληψης της Αμμοχώστου και στην εκδήλωση των Δικωμιτών.

Ούτε στη μία ούτε στην άλλη αναφέρθηκε καν στους λεγόμενους αγανακτισμένους.

Και ασφαλέστατα ο κ. Τσαγγαρίδης ουδέποτε τεκμηρίωσε τον αστείο ισχυρισμό του ότι ο πρόεδρος τους βρίζει σε προσωπικά του ή δημόσια πηγαδάκια.

Για τον απλούστατο λόγο ότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται!

Και βεβαίως θα πρέπει να μας πει πως μπορεί να γνωρίζει τι λέει σε προσωπικά του πηγαδάκια ο οποιοσδήποτε.

ΤΟΥΣ ΦΤΑΙΕΙ Η 1^η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Είναι φανερή η προσπάθεια της ηγετικής ομάδας των λεγόμενων αγανακτισμένων, να αντικαταστήσουν τις θλιβερές επετείους του Ιουλίου με την 11^η του μήνα.

Γι’ αυτό και πάσκισαν να μη γίνει οποιαδήποτε εκδήλωση καταδίκης των επετείων του πραξικοπήματος και της εισβολής.

Τώρα τους φταίει η επέτειος της ανεξαρτησίας.

Κάποιους από αυτούς τους ενοχλεί η επέτειος αυτή. Διότι πιστεύουν ακόμα σε άλλου είδους λύσεις, σε άλλου είδους κατάληξης του κυπριακού.

Το μαρτυρά άλλωστε η γνωστή δήλωση περί αξιοπρέπειας των ανθρώπων που κατοικούν εδώ, στη… νοτιο-ανατολική Ελλάδα!

Και δεν είναι καθόλου τυχαία η αναφορά σε ελληνικό-κυπριακό λαό.

Όπως δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι κανένας από τους ηγέτες των λεγόμενων αγανακτισμένων διαχώρισε τη θέση του από αυτές τις δηλώσεις.

Αντίθετα, στη δεύτερη περίπτωση υπήρξε προσπάθεια επεξήγησης…

Περίπτωση 4^η:

Δήλωσαν κατ’ επανάληψη ότι τα έχουν με τον πρόεδρο Χριστόφια και όχι με το ΑΚΕΛ.

Τώρα άλλαξαν ρότα και τα βάζουν με το ΑΚΕΛ επειδή θα διοργανώσει (όπως κάθε χρόνο) εκδήλωση για την Ανεξαρτησία.

Με ανακοίνωση τους (Σημερινή 24 Σεπτ. 2011) καλούν τους Θ. Μικρούτσικο και Χρ. Θηβαίο να μην παρευρεθούν και να μην τραγουδήσουν στην εκδήλωση που διοργανώνει το ΑΚΕΛ στο στάδιο «Τ. Παπαδόπουλος-Ελευθερία» την προσεχή Πέμπτη.

Και γιατί παρακαλώ;

«Και αφού οι υπεύθυνοι δεν μας έδωσαν καμία απάντηση, καμία συγγνώμη, καμία εξήγηση, οργανώνουν συναυλία μια μέρα πριν από το πόρισμα της Ερευνητικής Επιτροπής. Μας σκοτώσανε τα παιδιά μας και τώρα; Τώρα οργανώνουν συναυλίες για να χορέψουνε επάνω στα πτώματά τους; Αν αυτό θέλουν αυτοί, ας το κάνουν. Στο κάτω-κάτω, δεν δίστασαν να τους σκοτώσουν. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα παραπάνω από τέτοιους ανθρώπους».

Μάλιστα, τώρα μας λένε ότι το ΑΚΕΛ δεν δίστασε να σκοτώσει τα παιδιά μας!

Εκλαμβάνουν μια εκδήλωση ΤΙΜΗΣ προς το ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΣ (δεν ξέρω αν το θεωρούν και δικό τους ορισμένοι) ως φιέστα! Ως εκδήλωση διασκέδασης και χορού!

Τόση είναι η αντίληψη αυτών των ανθρώπων ή ο φανατισμός τους δεν τους αφήνει να δουν πέρα από τη μύτη τους;

Μήπως εκείνο που τους ενοχλεί και τους ανησυχεί είναι ο όγκος της συγκέντρωσης;

Και ενώ οι κύριοι/ες αυτοί/ες κόπτονται για το δικαίωμα του οποιουδήποτε για να διαδηλώνει και να οργανώνει εκδηλώσεις, θεωρούν ότι οποιαδήποτε εκδήλωση γίνεται, στρέφεται εναντίον τους!

Τόση είναι η λογική και η υπευθυνότητα τους;

Με το να εκμεταλλεύονται τόσο άγρια τη μνήμη των θυμάτων, να τα επικαλούνται για κάθε ενέργεια που κάνουν, δεν τους περιποιεί τιμή.

Και σωστά καταγγέλλουν η αδελφή και ο παππούς του 19χρονου ναύτη Αντώνη Χαραλάμπους (ενός εκ των 13 αδικοχαμένων της τραγωδίας του Μαρί) ότι αυτή η ομάδα εκμεταλλεύεται τον πόνο των συγγενών. (Χαραυγή 11/9).

ΑΠΟΜΟΝΩΝΟΝΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ

Περίπτωση 5^η:

Εξάγγελλαν πομπωδώς ότι θα πραγματοποιούσαν στις 12 του Σεπτέμβρη το μεγαλύτερο συλλαλητήριο που έγινε στην Κύπρο.

Φαίνεται ότι οι διοργανωτές δεν είχαν υπόψη τους πόσο κόσμο είχαν τα δύο μεγαλύτερα συλλαλητήρια που έγιναν στην Κύπρο.

Τελικά κατάφεραν να μαζέψουν μερικές χιλιάδες που ακόμα και οι ίδιοι δεν τα βρίσκουν όσον αφορά τον αριθμό.

Η ουσία όμως είναι πως αυτό το συλλαλητήριο ήταν κατά πολύ μικρότερο από τις πρώτες συγκεντρώσεις.

Γι’ αυτό απομονώνονται συνεχώς.

Γι’ αυτό και οι εκδηλώσεις τους συρρικνώνονται από τη μια βδομάδα στην άλλη.

Γι’ αυτό και στο τέλος αποτυγχάνουν να αξιοποιήσουν εκείνη τη δυναμική που απέκτησαν τις πρώτες μέρες των συγκεντρώσεων και εκδηλώσεων διαμαρτυρίας.

Και ας έχουν την συντριπτική πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης μαζί τους. Και ας τους προβάλλουν συνεχώς και καθ’ υπερβολήν.

Και για να μην πούνε κάποιοι ότι λέω ότι θέλω, παραθέτω απόσπασμα από δηλώσεις του προαναφερόμνου Κ. Τσαγγαρίδη, όπου εμμέσως πλην σαφώς παραδέχθηκε στη «Σημερινή» (21/9) ότι η εκδήλωση της περασμένης Δευτέρας (19/9) ήταν αποτυχημένη.

- Ναι, αλλά ψες (προψές Δευτέρα), οι περισσότεροι έμειναν στο σπίτι και δεν πήγαν στο Προεδρικό.

Δεν υπήρξε, προηγουμένως, ενημέρωση του κόσμου για τη χθεσινή (προχθεσινή) Δευτέρα, για το λόγο ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας θα έλειπε στο εξωτερικό και είχαμε αποφασίσει

έκφραση σιωπής - και ο καθένας «σιώπησε» είτε στο σπίτι του είτε στο Προεδρικό.

- Δεν επιδιώξατε να είναι μαζική η προσέλευση στην προψεσινή συγκέντρωση;

Όχι. Ο κόσμος ήθελε κάτι διαφορετικό γι’ αυτήν τη Δευτέρα.

Αλλά πόσο στα σοβαρά μπορεί να πάρει κάποιος την ηγεσία των «αγανακτισμένων» όταν ένας εκ των επικεφαλής τους δηλώνει με πάσα «σοβαρότητα» ότι:

«Η Προεδρική Φρουρά καλά θα κάνει να συλλάβει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος εδώ και εξήντα μέρες καθυβρίζει τον κυπριακό λαό με τη στάση του και με τον τρόπο που μας αντιμετωπίζει».

Άλλωστε σε συζήτηση που διοργανώθηκε στις 21 του μήνα στη δημοσιογραφική εστία, υπήρξε παραδοχή από μέρους τους ότι άρχισε να τους προβληματίζει η μείωση της παρουσίας του κόσμου.

Και έντιμα και ειλικρινά ο γράφων τους εξήγησε τους λόγους που κατά την άποψη του οδήγησαν στη αριθμητική μείωση των συγκεντρώσεων.

Το καβάλημα του καλαμιού, η υπεροψία, η υπερβολή, η αλαζονεία και ο βοναπαρτισμός δεν αποτελούν τον καλύτερο σύμβουλο σε τέτοιες περιπτώσεις…

Δείτε το αυθεντικό άρθρο στο blog: Παντος Καιρου.

Older Entries

Translate this Page

CypriotBlogs για το Android

Μιχάλης

ΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΕΟΚΑ ΑΠΕΙΛΟΥΝ

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ Ε.Φ. ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΟΠΩΣ ΤΟ 1974

Η ΔΙΑΣΤΟΡΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η ΔΙΑΣΤΟΡΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ

ΕΙΚΟΝΑ ΣΟΥ ΕΙΜΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΟΥ ΜΟΙΑΖΩ

ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΣΤΗΝΟΥΝ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ

51 ΧΡΟΝΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΘΑ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ Θ. ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ ΚΑΙ ΧΡ. ΘΗΒΑΙΟΣ

ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ ΕΥΑΤΟΝ ΟΙ «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ»

May 2012
M	T	W	T	F	S	S
« Apr
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31